III SA/Wr 603/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 603/15 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu [...] r. skarżącemu doręczono odpis zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie pouczono skarżącego o trybie zaskarżenia tego orzeczenia i możliwości wystąpienia o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do tut. Sądu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) ustanawia przymus sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej w imieniu strony skarżącej przez jedną z wymienionych w tym przepisie kategorii pełnomocników procesowych: adwokata, radcę prawnego, a w sprawach podatkowych także doradcę podatkowego. Konsekwencją naruszenia tego przymusu jest uznanie skargi kasacyjnej, sporządzonej osobiście przez skarżącego nie mającego wskazanych wyżej kwalifikacji zawodowych, jako niedopuszczalnej w oparciu o art. 178 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, pouczony o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, skarżący skargę kasacyjną sporządził i wniósł osobiście. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu w drodze art. 49 § 1 p.p.s.a. Wobec czego, w oparciu o art. 178 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.