III SA/Wr 61/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.L. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 25 listopada 2009r. o sygn. akt III SA/Wr 444/09 postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. M. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści seidem 60/100) złotych, w tym 23% VAT. W sprawie III SA/Wr 444/09, postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r., przyznano J. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jego pełnomocnika została wyznaczona r. pr. M. P., która po zapoznaniu się z aktami sprawy, wniosła skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie zakończonej wskazanym w sentencji wyrokiem. Skarga została oddalona, a koszty pomocy prawnej w tym zakresie zasądzono postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r. Następnie pełnomocnik z urzędu wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy. Z kolei w piśmie z dnia 11 marca 2013 r. oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone. Zgodnie z treścią protokołu rozprawy z 17 stycznia 2013 r. w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, za stronę skarżącą nikt się nie stawił. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest o 27,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.