III SA/Wr 61/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Wojewody D., na § 5 we fragmencie "w Dzienniku Urzędowym Województwa D." oraz § 6 uchwały Rady Gminy O., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie utworzenia Środowiskowego Domu Samopomocy w O. M., postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...]r. Wojewoda D. wniósł skargę na opisane w osnowie niniejszego postanowienia fragmenty uchwały Rady Gminy O. W odpowiedzi na skargę Gmina O. wniosła o umorzenie postępowania i wskazała, że na sesji w dniu [...] r., uchwałą Nr [...], Rada Gminy zmieniła zaskarżoną uchwałę, uwzględniając zarzuty podniesione w skardze. Do pisma dołączono odpis uchwały Nr [...] Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. cofnął wniesioną skargę, wobec powzięcia wiadomości o uchyleniu zaskarżonych zapisów uchwały z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a." , sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Gminy i w całości uwzględnienie zarzutów organu nadzoru. Uchylenie przez organ gminy zaskarżonych fragmentów aktu, spowodowało bowiem bezprzedmiotowość postępowania w zakresie rozpatrywania skargi. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.