III SA/Wr 610/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.O. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. W. P. reprezentująca R. O. (zwanego dalej skarżącym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisane w osnowie orzeczenia postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. wezwano skarżącego do wykazania, iż W.P. jest jedną z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia jej do udziału w sprawie. Niniejsze zarządzenie skutecznie doręczono ojcu skarżącego – J. O. - w dniu [...] r. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wykonał zarządzenie. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r., których odpisy skutecznie doręczono ojcu skarżącego w dniu [...] r., wezwano skarżącego odpowiednio na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie złożonej skargi (osobiście w siedzibie Sądu, lub poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi) oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Zatem, w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Nadto podkreślenia wymaga, że siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącemu do uiszczenia wpisu od dnia doręczenia mu wezwania jest terminem ustawowym, wyszczególnionym wprost w ustawie (art. 220 § 1 p.p.s.a) i nie może być przez Sąd przedłużany lub skracany. Zgodnie natomiast z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżącego skutecznie wezwano odpowiednio do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzeń. Niniejsze zarządzenia zostały skutecznie doręczone w trybie art. 72 p.p.s.a – ojcu skarżącego - w dniu [...] r., a zatem termin do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi, a jednocześnie termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, rozpoczął bieg w dniu [...] r. (wtorek) i kończył się z upływem dnia [...] r. (wtorek). Tymczasem z akt sprawy bezspornie wynika, że wskazane powyżej braki nie zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji.