III SA/Wr 617/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi H. K. i K. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej, postanawia: odrzucić skargę H.K. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. – po rozpoznaniu sprawy H.K.– cofnął zezwolenie na posiadanie broni palnej sportowej wydanej w celu sportowym w ilości dwóch sztuk. Decyzja, która został skarżącej doręczona w trybie 44 k.p.a. (str. 51 akt administracyjnych sprawy) zawierała pouczenie, że służy od niej odwołanie do Komendanta Głównego Policji w W. za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie zainicjowała postępowania odwoławczego. Pismem z dnia [...] r. skarżąca wraz z K. K. wywiedli od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r., Nr [...] – a zatem od decyzji pierwszoinstancyjnej – skargę do tutejszego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 Nr 270 ) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli przepisy takich środków nie przewidują, wniesienie skargi jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie odwołania). Zatem sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona od decyzji po wyczerpaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w I instancji. Skarga do sądu administracyjnego, złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny I instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2008r., nr II SA/Bk 721/07 Legalis). Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniesiona skarga dotyczy decyzji z dnia [...] r., Nr [...] wydanej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., a więc decyzji organu I instancji. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do tych sytuacji należy zaliczyć m.in. wniesienie skargi na orzeczenie organu I instancji, niezależnie od tego czy skarga dotyczy wprost aktu organu I instancji niepoddanego uprzednio instancyjnej kontroli administracyjnej (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie), czy też dotyczy bezpośrednio orzeczenia pierwszoinstancyjnego poddanego kontroli instancyjnej. Zatem w przypadku, gdy strona nie skarży orzeczenia organu wydanego w wyniku instancyjnej kontroli administracyjnej, a orzeczenie pierwszoinstancyjne, skutkuje to obligatoryjnym odrzuceniem skargi – tak jak miało to miejsce w przypadku skargi wniesionej przez H.K. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie