III SA/Wr 622/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, , Protokolant sekretarz sądowy Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Gminy J. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę w całości. W dniu [...] 2016 r. Gmina J. S. (zwana dalej: skarżąca, strona, strona skarżąca) złożyła wniosek o przyznanie pomocy dla przedsięwzięcia pn. "[...]" w ramach operacji typu "Gospodarka wodno - ściekowa", poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej architektury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego PROW na lata 2014 - 2020. Pismem z dnia [...] 2017 r. ([...]) Zarząd Województwa D., działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349, zwana dalej: ustawą) odmówił skarżącej przyznania pomocy na realizację ww. operacji. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016r. sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie usunął braków w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu województwa informuje, w formie pisemnej, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, podając przyczyny odmowy przyznania pomocy. Organ wskazał, iż w realiach niniejszej sprawy strona skarżąca dwukrotnie została wezwana do przedłożenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budową lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi wraz z: - oświadczeniem, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, właściwy organ nie wniósł sprzeciwu lub potwierdzeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót. Wnioskodawca nie przedłożył w/w dokumentów dla działek:[...],[...] ,[...] J. oraz [...] J.S. Natomiast dla zgłoszenia dla działek [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...] , [...],[...] organ stwierdził brak oświadczenia, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, właściwy organ nie wniósł sprzeciwu lub potwierdzenia właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót. Pismem z dnia [...] 2017 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa podnosząc, iż wniosek o przyznanie pomocy zawierał wszystkie istotne informacje dotyczące obszaru, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, poprzez wskazanie numerów inwentaryzacyjnych działek, obrębów geodezyjnych oraz miejscowości. Nadto skarżąca nadmieniła, że w dniu [...] 2017 r. wystąpiła do Starostwa Powiatowego we W., ze zgłoszeniem przystąpienia do budowy lub wykonania robót budowlanych na kanalizację sanitarną wraz z przepompownią ścieków oraz 5 zgłoszeniami na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków w miejscowościach: J., W. G., G. i T.. Ponadto wystąpiono z wnioskiem o wydanie opinii do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w zakresie ochrony zabytków archeologicznych dla planowanej inwestycji związanej z budową przydomowych oczyszczalni ścieków oraz pozwolenia na prowadzenie badań archeologicznych w toku realizacji inwestycji. W dniu [...] 2017 r. Gmina otrzymała decyzję odmowną, z powodu braku dokumentów związanych z badaniami geologicznymi gruntów pod przydomowe oczyszczalnie ścieków, opinii oraz pozwolenia od konserwatora zabytków na prowadzenie prac inwestycyjnych w związku z czym podjęte zostały stosowne działania w zakresie uzupełnienia dokumentacji. Dalej strona wyjaśniła, iż w dniu [...] 2017 r., wpłynęły do Gminy drugie poprawki/uzupełnienia do wniosku. Z kolei w dniu [...] 2017 r. kompletne zgłoszenia wykonania robót zostały przedłożone w Starostwie Powiatowym we W. Dokumenty dotyczące przydomowych oczyszczalni ścieków zostały na miejscu sprawdzone pod względem formalnym i ostemplowane pieczęcią o następującej treści: "[...]". Z kolei zgłoszenie dotyczące kanalizacji sanitarnej zostało zweryfikowane i zwrócone do skorygowania celem naniesienia na formularz oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością numerów działek wraz z określeniem sposobu jej dysponowania, przy jednoczesnym opatrzeniu zgłoszenia tożsamymi zapisami. Wymagane zapisy zostały niezwłocznie skorygowane i w konsekwencji kompletną dokumentację przekazano Staroście. Zważywszy jednak na nowelizację procedury administracyjnej, zgłoszenie zostało opatrzone stosownym zapisem o braku sprzeciwu na realizację inwestycji dopiero z dniem 29 czerwca 2017 r. Nawiązując do podniesionych zarzutów w przedmiocie braku wskazania działek strona wyjaśniła, iż jest to niedopatrzenie spowodowane przeprowadzonymi badaniami geologicznymi na wskazanej przez właścicieli konkretnej działce, która zgodnie z księgą wieczystą stanowi własność jednej osoby. Skonkretyzowanie przez właścicieli miejsca posadowienia przydomowej oczyszczalni ścieków sprawiło, iż dokumentacja wnioskowa obejmowała wyłącznie jako obszar realizacji zamierzenia wyłącznie działkę nr [...]. Odnośnie zaś działki nr [...], skarżąca podała, że jest to ewidentne przeoczenie przy tworzeniu załącznika do zgłoszenia. W odpowiedzi Zarząd Województwa D. pismem z dnia [...] 2017 r. poinformował skarżącą o zmianach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.), które weszły w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., a które dotyczą sposobu zaskarżania odmowy przyznania pomocy do sądów administracyjnych. W tym zakresie organ wskazał, iż ustawodawca zrezygnował z konieczności wezwania organu do naruszenia prawa i przyjął, iż skargę na odmowę przyznania pomocy należy wnieść w terminie 30 dni od dnia, w którym podmiot ubiegający się o pomoc dowiedział się o odmowie jej przyznania. Złożenie zaś wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wstrzymuje biegu terminu na wniesienie przez podmiot skargi do sądu administracyjnego. Pismem z dnia [...] 2017 r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na odmowę przyznania pomocy na realizację opisanego zamierzenia, o której to została poinformowana pismem z dnia [...] 2017 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 35 ust. 1 ustawy w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. przez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarżąca nie usunęła pozostałych nieprawidłowości i braków w terminie, pomimo wezwania skarżącej do ich usunięcia, podczas gdy skarżąca skutecznie uzupełniła pozostałe nieprawidłowości i braki; - art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, oraz poprzez subiektywną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności pominięcie twierdzeń oraz okoliczności przemawiających na korzyść skarżącej i przyjęcie na tej podstawie, że skarżąca nie spełnia warunków przyznania pomocy, podczas gdy skarżąca dopełniła wszystkich niezbędnych czynności wymaganych przepisami prawa koniecznych do uzyskania pomocy finansowej; - art. 112 k.p.a. przez błędne pouczenie organu, co do prawa odwołania się od odmowy przyznania pomocy na realizację ww. zadania, polegające na wskazaniu nieaktualnego stanu prawnego, nieuwzględniającego zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, która swym brzmieniem zmieniła ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ten sposób, że ustawodawca zrezygnował z konieczności wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które do dnia 1 czerwca 2017 r. było obligatoryjnym elementem uprawniającym skarżącego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, a także zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Nadto zauważył, że termin do uzupełnienia braków wniosku upłynął w dniu 26 czerwca 2017 r., zaś zgłoszenie zamiaru wykonania robót zostało opatrzone datą 29 czerwca 2017 r., zatem już po upływie terminu do złożenia uzupełnień. Organ nie podzielił twierdzeń skarżącej co do zaniechania wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz subiektywnej oceny załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów. Podkreślił, że skarżąca dysponowała wiedzą o zasadach i warunkach przyznania pomocy i oceny wniosków, w tym o konieczności terminowego dostarczenia uzupełnień błędów i braków we wniosku o przyznanie pomocy. Skarżąca dała temu wyraz składając wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy stosowne oświadczenie o zapoznaniu się z zasadami przyznawania pomocy oraz treścią instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast po myśli § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 562 ze zm., dalej ustawą). Zgodnie bowiem z jej art. 35 ust. 2, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rezultacie rzeczą sądu administracyjnego w realiach badanej sprawy, która dotyczy odmowy przyznania Gminie J. S. pomocy dla przedsięwzięcia pn. "[...]" było ustalenie, czy dokonujący oceny wniosku o przyznanie pomocy organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Co istotne – zaskarżona czynność jest kontrolowana przez Sąd pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ww. ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2016, poz. 1182). Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do oceny zasadności odmowy przyznania skarżącej wnioskowanej przez nią pomocy z uwagi na zaniechanie usunięcia w terminie braków formalnych wniosku. W tym zakresie Sąd podzielił twierdzenia organu co do zasadności podjętej odmowy z uwagi na brzmienie § 14 ust. 3, 4 i 5 przywołanego wyżej rozporządzenia. Trzeba podkreślić, iż stosownie do § 8 ust. 4 powołanego rozporządzenia wzór formularza wniosku o przyznanie pomocy udostępnia na stronie internetowej właściwy organ samorządu województwa albo samorządowa jednostka nie później niż w dniu podania do publicznej wiadomości ogłoszenia o naborze wniosków o przyznanie pomocy - tj. nie później niż 14 dni i nie wcześniej niż 30 dni przed dniem planowanego rozpoczęcia terminu składania tych wniosków (§ 8 ust. 4 w związku z § 8 ust. 1 rozporządzenia). Z kolei, jak wynika z § 9 ust. 2 rozporządzenia, do wypełnionego wniosku na formularzu ustalonym w trybie przepisu § 8 ust. 4 dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy (albo ich kopie), których wykaz zawiera formularz wniosku. Są to dokumenty niezbędne do przyznania pomocy, w tym m.in. opis planowanej operacji i zakres w jakim będzie realizowana, jak również informacje o dołączonych do wniosku dokumentach potwierdzających spełnienie warunków przyznania pomocy (por. § 9 ust. 1 pkt 3 i 8 rozporządzenia). Wypełniony formularz wniosku wraz z wymaganymi dla danej operacji załącznikami - stanowi zatem jednolitą dla wszystkich ubiegających potencjalnych beneficjentów podstawę do dalszego procedowania przez właściwy organ. Jeżeli jednak w wyniku przeprowadzenia kontroli administracyjnej okaże się, że wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki, to wówczas zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia właściwy organ samorządu województwa wzywa, w formie pisemnej, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy do usunięcia tych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, a jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy nie usunął wszystkich braków, wzywa się go ponownie, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 14 ust. 4). Stosownie zaś do § 14 ust. 5 cyt. rozporządzenia jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie usunął braków w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu województwa informuje, w formie pisemnej, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, podając przyczyny odmowy przyznania pomocy. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Z jej realiów wynika, iż pismem z dnia [...] 2017 r. poinformowano skarżącą, iż jej wniosek zawiera braki/wymaga złożenia wyjaśnień i wezwano ją do ich usunięcia m.in. przez przedłożenie (o czym mowa na stronie 3 wezwania w punktach 8 i 9) załączników o numerach 4 i 5, tj.: decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi wraz z: "- oświadczeniem, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, właściwy organ nie wniósł sprzeciwu – oryginał lub - potwierdzeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych - kopia." W odpowiedzi strona nie przedłożyła żądanych dokumentów, a w piśmie z dnia 13 marca 2017 r. wyjaśniła (w pkt 10 i 11 swego pisma), że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia wykonania robót zostały złożone w Starostwie Powiatowym we W. w Wydziale Architektury i Budownictwa. W takich okolicznościach, czyniąc zadość obowiązkowi wynikającemu z § 14 ust. 4 cyt. rozporządzenia organ pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. ponownie wezwał skarżącą - zakreślając termin 14 dni - do przedłożenia wyżej wskazanych załączników nr 4 i 5. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu [...] 2017 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia wymienionych braków minął wraz z dniem [...] 2017 r. W przedłożonym terminie strona opisany brak usunęła częściowo – tj.: przedstawiając zgłoszenia przystąpienia do budowy lub wykonania robót budowalnych wraz z adnotacją, iż organ nie wnosi sprzeciwu dla działek nr: [...], [...], [...], [...],[...]. Takiej adnotacji nie zawiera już jednak przedłożone zgłoszenie dla działek [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...] , [...], [...], co też nie pozwala na przyjęcie, iż na skutek ponownego wezwania do usunięcia braku wniosku skarżąca w tym zakresie uczyniła zadość wezwaniu. Ponadto, co istotne – strona nie przedłożyła oczekiwanych przez organ dokumentów dla działek:[...],[...],[...] oraz [...], ani też nie wyjaśniła – jak to nadmieniła w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa oraz skardze – iż skonkretyzowanie przez właścicieli miejsca posadowienia przydomowej oczyszczalni ścieków powoduje zmiany w zakresie jej lokalizacji ograniczając ją wyłącznie do działki [...]. Z przytoczonych względów zasadnym więc była – w myśl § 14 ust. 5 cyt. rozporządzenia - odmowa przyznania pomocy i poinformowania o tym fakcie strony skarżącej pismem z dnia [...] 2017 r. Stąd skarżąca mogła się spodziewać, iż prawnie oznaczoną sankcją zaniechania usunięcia braku wniosku, pomimo dwukrotnego wezwania, będzie nie przyznanie pomocy. Wynika ona przy tym nie tylko z przywołanego § 14 ust. 5 cytowanego rozporządzenia, ale także została oznaczona w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. Wśród zaleceń ogólnych wspomnianej Instrukcji wskazano bowiem m.in., że w przypadku gdy wniosek zawiera braki, wnioskodawcy przysługuje prawo do dwukrotnego ich usunięcia (uzupełnienia) w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli zaś wnioskodawca, pomimo wezwania, nie uzupełni w terminie braków, nie zostanie mu przyznana pomoc, o czym to zostanie poinformowany na piśmie (pkt. 7 i 8). Co więcej, nie można także nie zauważyć, iż skarżąca już na etapie składania wniosku miała świadomość obowiązujących regulacji w zakresie przyznawania niniejszej pomocy. Podpisała bowiem zawarte w samym wniosku oświadczenie, iż znane jej są zasady przyznawania pomocy określone w przywoływanym rozporządzeniu, ustawie oraz wspomnianej Instrukcji. Tym samym świadoma była spoczywającego na niej również między innymi obowiązku, o którym mowa w cytowanym § 9 ust. 2 rozporządzenia. Skarżąca ubiegając się o wsparcie finansowe zobligowana była do wystąpienia o nie za pomocą przyjętego przez organ samorządu województwa wzoru wniosku zawierającego konieczne dane do jej przyznania oraz dołączenia dokumentów niezbędnych do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy (albo ich kopii), których wykaz zawiera wspomniany formularz. W realiach niniejszej sprawy wzór formularza wniosku oraz charakter planowanego przedsięwzięcia wymagał dołączenia do niego załączników w postaci decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi wraz z: - oświadczeniem, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, właściwy organ nie wniósł sprzeciwu lub; - potwierdzeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót. Tym samym rzeczą strony było załączenie powyższych dokumentów w zakresie gruntów objętych zamiarem inwestycyjnym, z czego to zdawała sobie również sprawę strona skarżąca udzielając w pkt. VI wniosku informacji, iż załącza jeden egzemplarz pozwolenia na budowę oraz pięć zgłoszeń zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi, o których mowa w pkt. 5. Finalny brak przedłożenia wraz z wnioskiem wymienionych załączników słusznie więc został uznany przez organ – w myśl przywołanego wyżej § 9 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 w zw. z § 8 ust. 4 cyt. rozporządzenia - za brak formalny, który wymagał uzupełnienia, gdyż uniemożliwiał merytoryczną ocenę podstaw do przyznania wnioskowanej pomocy. Stąd prawidłowo zwrócono się dwukrotnie o usunięcie stwierdzonych braków, a w przypadku zaniechania ich usunięcia odmówiono skarżącej przyznania pomocy na realizację przedmiotowej operacji. Brak jednoznacznego stwierdzenia, iż skarżąca legitymuje się zgodą właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej na podjęcie robót w zakresie zamierzenia inwestycyjnego uniemożliwia bowiem ustalenie spełnienia warunków przyznania pomocy. Nie może wszak budzić wątpliwości, iż rzeczą organów przyznających pomoc jest dokonanie oceny, czy objęte wnioskiem przedsięwzięcie będzie także zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w tym normami budowlanymi i tym samym nie będzie realizowane w ramach samowoli budowlanej. Z omówionych względów nie znalazły więc uzasadnienia podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy w związku z art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. polegającym – zdaniem strony - na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, przychodzi przede wszystkim zauważyć, że zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Stosuje się tu odpowiednio art. 27 ust. 1 i 2, zgodnie z którymi w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Ustawa wprowadza nadto reguluje rozkład ciężaru dowodu, określając, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stosownie do wskazanych przepisów, należy zauważyć, iż ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej wskazując, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność i działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Op 344/16). W ocenie Sądu organ dopełnił ciążących na nim obowiązków wynikających z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy, rozporządzenia oraz Instrukcji i w realiach badanej sprawy dwukrotnie wezwał stronę do usunięcia stwierdzonych we wniosku braków, a w wyniku zaniechania przedłożenia wymaganych dokumentów odmówił przyznania pomocy wskazując w treści pisma z dnia [...] 2017 r. przyczyny takiego działania. Tym samym skoro sama skarżąca zaniechała przedłożenia dowodów uprawniających do podjęcia robót budowlanych na wszystkich oznaczonych we wniosku nieruchomościach, czy też wyjaśnienia, że uległ zmianie objęty zamiarem inwestycyjnym obszar, to organ nie mógł postąpić inaczej niż to uczynił - odmawiając przyznania pomocy. Jedynie marginalnie Sąd chciałby nadmienić – odnosząc się do zarzutu błędnego pouczenia strony o środkach zaskarżenia - że niniejsza okoliczność, przyznana zresztą przez organ, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż nie spowodowała po stronie negatywnych konsekwencji chociażby w postaci uchybienia terminu do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, kierując się dyspozycją z art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę w całości.