III SA/Wr 627/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca), , Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi A. T. na uchwałę D. Izby Lekarskiej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie skierowania felczera na przeszkolenie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną w osnowie postanowienia uchwałę D. Izby Lekarskiej z dnia [...]. Zaskarżona uchwała wydana została w związku z uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...]. nr [...] w sprawie skierowania felczera na przeszkolenie. Kierowała ona A. T. na przeszkolenie, określając jednocześnie program, miejsce i sposób przeszkolenia. Skarga ta nadana została przez stronę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w związku z czym, Sąd w dniu [...] przekazał ją – zgodnie z właściwością – do D. Izby Lekarskiej. Organ przekazał skargę Sądowi ponownie, wraz z aktami sprawy, w dniu [...]., wnosząc jednocześnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Artykuł 3 § 2 pkt 1 przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego również bezczynności organów we wcześniej określonych przypadkach. Artykuł 52 § 1 p.p.s.a. ustanawia natomiast zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Artykuł 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jedynie jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Podejmowanie uchwał w sprawie wykonywania zawodu felczera, w tym uchwał o skierowaniu felczera na przeszkolenie oraz określające sposób, termin i miejsce odbywania takiego przeszkolenia, uregulowane jest w ustawie z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 53, poz. 531 ze zm.). Zgodnie z art. 2b ust. 4 wskazanej ustawy okręgowa rada lekarska ustala program, miejsce oraz sposób przeszkolenia. Natomiast według art. 2e, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w sprawach o których mowa w art. 2b ust. 1,2,3 i 7 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące decyzji administracyjnych. Uchwały okręgowych izb lekarskich, podejmowane w sprawach organizacji przeszkolenia felczerów (art. 26 ust. 4 ustawy), nie zostały zatem wymienione we wskazanej normie prawnej, co oznacza, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego o odwołaniach od decyzji wydanych w pierwszej instancji, nie mają do nich zastosowania. Wyłączenie stosowania przepisów k.p.a. do opisanej grupy uchwał izb lekarskich, powoduje – po myśli przytoczonych na wstępie rozważań przepisów p.p.s.a. – dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, konieczność uprzedniego bezskutecznego wezwania właściwego organu, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu. Wezwanie takie, jest warunkiem formalnym niezbędnym do prawidłowego wniesienia skargi. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 87 tezy 75 i 76 oraz str. 236 tezy 5 i 6). W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że skarżący A. T., nie wyczerpał przewidzianej przepisami proceduralnymi drogi instancyjnej. Skarżący zresztą wniósł skargę na uchwałę już w dniu jej podjęcia ([...]), co świadczy o tym, że była to pierwsza czynność podjęta przez stronę, zmierzająca do uchylenia aktu. Jak natomiast wskazano, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, aby mogło zostać uznane za wyczerpanie toku instancji przed poddaniem sprawy kontroli sądowej musi zostać skierowane na piśmie do organu, który podjął kwestionowany akt. Tymczasem skarżący swoje wystąpienie, nazwane zresztą wprost "skargą" skierował od razu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wyklucza to możliwość złożenia w sprawie skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skoro bowiem skarga została złożona już w dniu podjęcia uchwały, to każde pismo skierowane do organu, w sprawie uchyleniu zaskarżonego aktu, nie mogłoby już zostać uznane za "uprzednie" i "bezskuteczne". W świetle opisanych okoliczności, przyjąć należy, że w dacie składania skargi do Sądu, skarżący nie dopełnił obowiązku wyczerpania drogi administracyjnej. Wobec niewyczerpania przed wniesieniem skargi wymaganego toku instancji, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić jako niedopuszczalną.