III SA/Wr 639/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA-Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. E. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia należności wynikających z długu celnego, określenia podatku akcyzowego i VAT z tytułu importu towaru wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] pełnomocnik A. E. K. – adw. J. T. wniósł skargę na opisaną w osnowie decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...]., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], orzekającą o retrospektywnym zaksięgowaniu długu celnego oraz określającą kwotę podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podano, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, samotnie wychowującą 2,5 letnie dziecko, które wymaga stałej opieki. Strona oświadczyła, iż utrzymuje siebie i dziecko ze środków przekazywanych przez osoby najbliższe, które wystarczają jedynie na bieżące wydatki. Wskazano, że natychmiastowa wykonalność zaskarżonej decyzji może spowodować utratę przez stronę płynności finansowej i stanowić będzie poważne zagrożenie dla bytu jej i jej rodziny. Na potwierdzenie przedstawionych twierdzeń do skargi dołączono zaświadczenie z Urzędu Pracy, zeznanie podatkowe za 2007 r., z którego wynika, że skarżąca osiągnęła w tym roku podatkowym dochód w wysokości [...], oraz zestawienie wydatków ponoszonych przez stronę w związku z wychowywaniem małoletniego dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwane dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ Sygn. akt III SA/Wr 639/08 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku A. E. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, iż został on sformułowany w sposób lakoniczny, a jego uzasadnienie ograniczyło się w zasadzie jedynie do opisania sytuacji majątkowej skarżącej. Wskazano co prawda, że od połowy 2006 roku posiada status osoby bezrobotnej, nie otrzymuje żadnych dochodów i utrzymuje się jedynie ze środków otrzymywanych od najbliższych. Wiadomości te jednak nie są wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji. Wnioskodawczyni nie wskazała choćby orientacyjnej kwoty miesięcznych obciążeń jej gospodarstwa domowego (kosztów ponoszonych poza utrzymaniem dziecka), nie wyjaśniła z jakiego źródła otrzymała dochody ujawnione w podatkowym rozliczeniu rocznym, ani czy córka jej nie jest uprawniona do otrzymywania świadczeń alimentacyjnych. Wnioskodawczyni nie wskazała ponadto z jakiego źródła uzyskała środki na zakup samochodu (wartość określona przez biegłego rzeczoznawcę wynosi w przybliżeniu 50 000 zł). W świetle zasad doświadczenia życiowego także oświadczenie strony o miesięcznych wydatkach ponoszonych na utrzymanie dziecka nie jest wiarygodne. Szczególnie zawyżona wydaje się kwota 330 zł wydawana comiesięcznie przez (niepracującą) stronę na ubranie dla dziecka, czy kwota 180 zł na mleko modyfikowane (brak jakiegokolwiek zaświadczenia, że dziecko wymaga szczególnej diety). Wnioskodawczyni podała również, że dziecko wymaga stałej opieki, jednak nie przedstawiła na tę okoliczność jakichkolwiek dowodów. Sygn. akt III SA/Wr 639/08 W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04. W związku z powyższym, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności. Niemniej jednak godzi się w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.