III SA/Wr 640/07

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 27 października 2007 r. skarżący wystąpił o zwolnienie go z "opłaty sądowej" i ustanowienie "adwokata z urzędu". We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w dniu 13 listopada 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, że nie posiada dochodu z wykonywanej pracy na rzecz spółki (jako Prezes Zarządu), nie posiada dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej i z posiadanych nieruchomości, za to przeciwko niemu prowadzone są liczne egzekucje komornicze. Dodał, iż utrzymuje się z pomocy udzielanej mu przez znajomych, nie posiada także rachunków bankowych. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił dom o pow. 300 m2 i podniósł, że nie może zbyć ww. nieruchomości mimo, że podpisał umowy z agencjami nieruchomości na ich sprzedaż. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał należycie spełnienia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Skarżący – pomimo szczegółowego określenia przez referendarza sądowego w zarządzeniu z dnia 5 listopada 2008 r. informacji jakie powinien przedstawić i udokumentować – ograniczył się jedynie do przedłożenia ogólnych danych, które miały świadczyć o jego złej sytuacji materialnej i braku dochodów. Zasugerował nadto, że to Sąd powinien sam uzyskać we właściwych instytucjach (np. w urzędzie skarbowym czy u komornika sądowego) odpowiednie dokumenty mające potwierdzać argumentację skarżącego zawartą we wniosku. Wnioskodawca nie wyjaśnił wielu istotnych okoliczności, które mogą kształtować jej sytuację finansową np. nie wskazał od kogo konkretnie i w jakiej wysokości uzyskuje pomocy finansową, w tym z jakich środków utrzymuje domu o pow. 300 m2 położony w W. przy ul. [....]; nie przedstawił i nie udokumentował struktury swoich wydatków; nie przedłożył żadnego dokumentu obrazującego sytuację finansową prowadzonej działalności gospodarczej (w tym wyciągów z rachunków bankowych) [...]; nie udowodnił, że przeciwko jego osobie (posiadanym przez niego składnikom majątkowym) Sygn. akt III SA/Wr 640/07 prowadzone są postępowania egzekucyjne; wnioskodawca nie wykazał także swoich twierdzeń, iż czyni starania aby skutecznie zbyć posiadaną ww. nieruchomość oraz że np. z wynajmu tej nieruchomości nie czerpie korzyści; nie wyjaśnił dlaczego ta nieruchomość nie może być przedmiotem kredytu hipotecznego; nie wskazał również dlaczego z tego samego źródła z którego pokrył wpis sądowy od skargi nie może czerpać środków na dalsze koszty postępowania. Z treści wniosku wynika, iż wnioskodawca nie ma nikogo na utrzymaniu i nie jest zobowiązana do ponoszenia żadnych wydatków. Pamiętać należy, iż koszty postępowania należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Do oceny możliwości uiszczenia przez skarżącego kosztów postępowania nie jest istotne źródło, z którego czerpie ona środki na koszty swego utrzymania (może to być m.in. wsparcie finansowe najbliższej rodziny czy pożyczka od osób trzecich np. znajomych). Podkreślić należy, iż warunkiem przyznania wnioskodawcy prawa pomocy jest taka sytuacja, w której z przyczyn od strony nienależnych (niezawinionych), nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. W tym kontekście Sąd badając zasadność wniosku oceniał m.in. możliwości zarobkowe wnioskodawcy. Mając na uwadze aktualny niedobór pracowników we Wrocławiu (w każdej niemal dziedzinie) niezrozumiała jest postawa skarżącego, który nie podejmuje prób uzyskania stałego zatrudnienia ale oświadcza tylko, że czeka, aż prowadzona działalność gospodarcza zacznie w przyszłości przynosić zysk (choć od dłuższego już czasu nie przynosi ona nawet przychodu). Mając na uwadze, iż skarżący nie wykazał należycie spełnienia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.