III SA/Wr 645/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia[...] nr [.] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych W skardze na ww. decyzję skarżący wystąpił o zwolnienie go z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku złożonym w dniu 2 października 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, że stałą pracę miał do czerwca br., aktualnie ma problemy z jej znalezieniem z uwagi na schorzenia kręgosłupa (które uniemożliwia mu dźwiganie i dłuższą pracę na stojąco) i dorywczo osiąga jedynie dochód w wysokości ok. 400 zł. Dodał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i synem, przy czym żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku a syn z tytułu stosunku pracy otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.100 zł netto. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 239 ust. 1 pkt "e" u.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2 sentencji).