III SA/Wr 646/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis, Sędzia WSA Marcin Miemiec, Protokolant Adam Sak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 września 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122 poz. 851 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U Nr 132, poz. 1115), jak również art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dn. [...] znak [...] nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli /poz. 5/ oraz z dn. [...]. znak [...] nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - zapalenia obrzękowego krtani o podłożu alergicznym /poz. 13/ - zaskarżone decyzje utrzymał w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przytoczono, że odwołująca się pracowała kolejno: od [...]. do [...]. jako sprzedawca-bufetowa kawiarni ,,[...]'' w WSS "S." we W. Oddział w O., od [...]. do [...]. jako starsza bufetowa w P. P. "O.-T." we W. - Oddział w O., w [...]. przeszła na rentę z ogólnego stanu zdrowia, a z dniem [...] przebywa na emeryturze. Zainteresowana była badana w D. W. O. M. P. we W. który dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania trzech chorób zawodowych - przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli /poz. 5/, zapalenia obrzękowego krtani o podłożu alergicznym /poz. 13/ i przewlekłej choroby narządu głosu /poz. 15/. Placówka I stopnia diagnostycznego rozpoznała "stan po pobraniu wycinków do badania hist-pat. z obu fałdów głosowych w 2001 r. Przewlekły przerostowy nieżyt krtani. Niewydolność fonacyjną głośni z trwałą dysfonią. Zaburzenia czynnościowe głosu pod postacią dysfonii hyperkinetycznej. Przewlekłe zapalenie zatok obocznych nosa - ostatnio zaostrzone zapalenie prawej zatoki szczękowej w lipcu 2005 r. Stan po resekcji podśluzówkowej przegrody nosa w [...] Przewlekły podsychający nieżyt gardła. Przewlekły nieżyt oskrzeli. (...) Według oświadczenia pacjentki w czasie pracy na stanowisku bufetowej była narażona na wysiłek głosowy, dym papierosowy oraz czynniki alergizujące. W wywiadzie podaje od wielu lat (lata 70-te) nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych. Z przedłożonej przez pacjentkę dokumentacji z Poradni Pulmonologicznej z [...] oraz [...]. wynika, że od wielu lat przewlekle kaszle z odpluwaniem wydzieliny, przebyła kilkakrotne zapalenia płuc, wykonano testy z alergenami wziewnymi, które wypadły ujemnie. Ustalono w poradni rozpoznanie przewlekłego nieżytu oskrzeli w roku [...] W dokumentacji z leczenia ambulatoryjnego od [...] do [...] istnieją wpisy o rozpoznaniu przewlekłego zapalenia migdałków od [...] nawracających zapaleń krtani od [...] nawracających zapaleń gardła od roku [...] W 1994 r. rozpoznano spastyczny nieżyt oskrzeli. W tym samym roku była leczona w Oddziale Laryngologicznym w O., gdzie wykonano resekcję podśluzówkowąprzegrody nosowej, ponadto leczona w Szpitalu MSW w G. z powodu ostrego zapalenia zatok szczękowych. Trzykrotnie przebywała w Klinice Chorób Zawodowych we W.w 1987 r., 2001 r. i 2005 r. z rozpoznaniem przewlekłego zespołu zatokowo-oskrzelowego, przerostowego nieżytu krtani, nieżytu oskrzeli. W 2001 r. pobrano wycinek z prawej i lewej struny głosowej do badania hist-pat, w którym nie potwierdzono obecności zmian nowotworowych. W czasie aktualnego badania pacjentka zgłaszała pieczenie w gardle, kaszel, spływanie wydzieliny, ogólne złe samopoczucie. W badaniu przedmiotowym z odchyleń od normy stwierdzono: otyłość pokarmową III stopnia, podwyższone ciśnienie tętnicze rzędu 170/110. W zakresie nosa stan po resekcji przegrody nosowej bez patologicznej wydzieliny. W zakresie gardła cechy przewlekłego podsychającego nieżytu błony śluzowej, w zakresie krtani (w badaniu stroboskopowym) stan po pobraniu wycinków z obu strun głosowych (2001 r.); nagłośnia, przedsionek - nie zmienione. Fałdy głosowe przerostowe, pogrubiałe zwłaszcza prawa. Brak pełnego zwarcia na całej długości szpary głośni, amplituda drgań skrócona, fonacja parta hyperkinetyczna. W badaniu rtg zatok przynosowych częściowe zacienienie prawej zatoki szczękowej. Spirometria prawidłowa - nie stwierdza się podwyższonych oporów w teście drobnych oskrzelików oddechowych. W badaniu gazometrycznym częściową niewydolność oddechową (POi 62,9 mmHg, Sat. O2 91,9%). W oparciu o przedłożoną dokumentację szpitalną i ambulatoryjną, obecnie wykonane badania laryngologiczno-foniatryczne, internistyczne, wyniki badań dodatkowych, przedłożoną dokumentację szpitalną i ambulatoryjną, obecnie wykonane badania laryngologiczno-foniatryczne, internistyczne, wyniki badań dodatkowych, przedłożoną ocenę przebytego narażenia zawodowego ustalono powyższe rozpoznanie oraz nie znaleziono podstaw do rozpoznania chorób zawodowych układu oddechowego. (...) charakter pracy bufetowej obiektywnie nie stwarza narażenia na czynniki powodujące skutki zdrowotne dające podstawę do rozpoznania choroby zawodowej. (...) całość obrazu klinicznego nie daje podstaw do rozpoznania choroby na podłożu alergicznym." W trybie odwoławczym zainteresowana została skierowana na badania do Instytutu M.P. i Z. Ś. w S., który wydał orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania obrzękowego zapalenia krtani o podłożu alergicznym pochodzenia zawodowego /poz. 13/ - uzasadniając zajęte stanowisko tym, iż "Badana pracowała od [...] do [...]. jako sprzedawca w WSS S. we W. -Oddział O. następnie od [...]. do [...] w PP"O.-T." we W. -Oddział O. jako bufetowa w narażeniu na dym tytoniowy; czynniki o potencjalnym działaniu alergizującym. Od 1994r. przebywała na rencie, od października 1999r. jest na emeryturze. Od wielu lat (od lat 70-tych) występują nawracające infekcje dróg oddechowych, zapalenia oskrzeli, kilka razy przebyła zapalenie płuc. Kaszle z odkrztuszaniem. Leczy się z powodu zapalenia zatok od lat 70-tych, w 1993r. wykonano punkcję zatok. Pacjentka ma stałe wyrażenie przytykania nosa i spływania wydzieliny z nosa do gardła. Skarży się na nadmiar wydzieliny w gardle, wysychanie w gardle, drapanie i pieczenie. W 1994r. przebyła operację przegrody nosa. W 2004r. była hospitalizowana w Klinice ORL, rozpoznano obrzęk Reinckego, podejrzewano guz lewej struny głosowej, badanie histopatologiczne wykazało przewlekłe przerostowe zapalenie krtani. Ma małą chrypkę od ponad 20-tu lat, okresowo przyjmuje antybiotyki. 3-krotnie była hospitalizowana w Klinice Chorób Zawodowych we W., rozpoznano przewlekły zespół zatokowo-oskrzelowy, przerostowy nieżyt krtani i nieżyt oskrzeli. W trakcie aktualnego pobytu przeprowadzono diagnostykę alergologiczną, która wykazała uczulenie pacjentki jedynie na poliwakcynę (antygeny bakteryjne). Testy alergiczne z zestawem potencjalnych alergenów pochodzenia zawodowego (w tym produktami spożywczymi i detergentami) wypadły ujemnie. Niski był poziom niespecyficznych immunoglobulin klasy E w surowicy krwi. Nie wykazano nadwrażliwości spastycznej oskrzeli w prowokacyjnej próbie z histaminą (próba ujemna), w trakcie próby występowało jedynie pobudzenie kaszlowe. Charakter stwierdzanych zmian patologicznych w obrębie górnych dróg oddechowych oraz wyniki badań laboratoryjnych i testów alergologicznych (w tym specyficznych dla zawodu) nie upoważniają do przyjęcia związku przyczynowo-skutkowego między chorobą a warunkami pracy." W kolejnym orzeczeniu lekarskim Instytut stwierdził także brak podstaw do uznania przewlekłego zapalenia obturacyjnego oskrzeli pochodzenia zawodowego /poz. 5/. Według oceny tej placówki medycyny pracy "Obecnie wykonane badanie spirometryczne wykazało jedynie zwiększenie objętości zalegającej płuc, co przy wzmożonej przejrzystości pól płucnych w badaniu rtg przemawia za współistnieniem rozedmy płuc. Pozostałe parametry wentylometryczne były w normie. W badaniu gazometrycznym krwi arterializowanej z płatka usznego nie stwierdzono zaburzeń wymiany gazowej w płucach. Przewlekłe zapalenie oskrzeli nie powodujące trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc w postaci obniżenia natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej poniżej 50% wartości należnej (FEV1 u badanej wynosi 101,38% wartości należnej) zgodnie z obowiązującym wykazem chorób zawodowych, nie spełnia warunków do uznania go jako choroby związanej z pracą zawodową." Na podstawie powyższych orzeczeń lekarskich i po przeprowadzeniu oceny narażenia zawodowego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. wydał decyzje odmawiające uznania podstaw do stwierdzenia chorób zawodowych. Rozpatrując w postępowaniu odwoławczym sprawę organ II instancji zauważył, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez Państwową Inspekcję Sanitarną muszą być spełnione jednocześnie, jak to wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w § 2 ust. 1 i § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, dwa warunki: 1. choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych, 2. choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy. W rozpatrywanym jednak przypadku wymienione warunki nie zostały spełnione. Zainteresowana była badana w placówkach służby zdrowia upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. D. W. O. M. P. we W. oraz w I. M. P. i Z. Ś. w S., które nie rozpoznały u zainteresowanej chorób zawodowych górnych dróg oddechowych. W kierunku obrzękowego zapalenia krtani o podłożu alergicznym pochodzenia zawodowego (pozycja 13 wykazu) przeprowadzono diagnostykę alergologiczną, która wykazała uczulenie jedynie na poliwakcynę (antygeny bakteryjne). Testy alergiczne z zestawem potencjalnych alergenów pochodzenia zawodowego (w tym produktami spożywczymi i detergentami) wypadły ujemnie. Niski był poziom niespecyficznych immunoglobulin klasy E w surowicy krwi. Nie wykazano nadwrażliwości spastycznej oskrzeli w prowokacyjnej próbie z histaminą (próba ujemna), w trakcie próby występowało jedynie pobudzenie kaszlowe. Charakter stwierdzanych zmian patologicznych w obrębie górnych dróg oddechowych oraz wyniki badań laboratoryjnych i testów alergologicznych (w tym specyficznych dla zawodu sprzedawcy i starszej bufetowej) nie upoważniają do przyjęcia związku przyczynowo-skutkowego między obserwowanymi chorobami a warunkami pracy. Z kolei po pozycją 5 wykazu chorób zawodowych do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach figurują choroby zawodowe układu oddechowego pod postacią przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVi) poniżej 50 % wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych. U odwołującej się brak jest trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc wyrażającego się obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej FEV, poniżej 50% wartości należnej (FEVi u zainteresowanej wynosi 101,38% wartości należnej), co nie upoważnia do rozpoznania przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego pod poz. 5. Wykonane w I. M. P. i Z. Ś. w S. badanie spirometryczne wykazało jedynie zwiększenie objętości zalegającej płuc, co przy wzmożonej przejrzystości pól płucnych w badaniu rtg przemawia za współistnieniem rozedmy płuc. Pozostałe parametry wentylometryczne były w normie. W badaniu gazometrycznym krwi arterializowanej z płatka usznego nie stwierdzono zaburzeń wymiany gazowej w płucach. Nie potwierdzono również drugiej przesłanki dot. pracy w warunkach przekroczenia normatywów higienicznych dla pyłów i gazów drażniących na stanowiskach pracy sprzedawcy i starszej bufetowej. Mając powyższe na uwadze Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. nie znalazł podstaw prawnych ani merytorycznych do zmiany decyzji organu I instancji. Strona zaskarżyła tę ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając, że podjęte rozstrzygnięcie jest dla niej krzywdzące, a występujące schorzenia są wynikiem narażenia na czynniki szkodliwe w środowisku pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zmianami), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Naruszeń prawa w niniejszej sprawie nie stwierdzono, a zatem wniesioną skargę należało uznać za niezasadną. Podstawowym aktem prawnym normującym zasady i tryb rozpoznania oraz stwierdzania choroby zawodowej w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Rady Ministrów dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. W myśl § 2 ust. 1 tego aktu przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzeniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem, czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanym "narażeniem zawodowym". Powyższy przepis określa przedmiot postępowania w sprawie choroby zawodowej uściślając, że jej rozpoznanie, a w dalszej kolejności jej stwierdzenie, może dotyczyć tylko takich chorób, które zostały ujęte w wykazie chorób zawodowych w formie załącznika do wymienionego rozporządzenia - stanowiących katalog zamknięty - i w stosunku do których istnieje pewność lub wysokie prawdopodobieństwo, że spowodowane zostały narażeniem zawodowym. Wymienione przesłanki muszą wystąpić łącznie. Przedmiotem postępowania administracyjnego było stwierdzenie, czy przy niewątpliwym i niekwestionowanym przez organy oraz orzekające jednostki medyczne narażeniem zawodowym u skarżącej, wystąpiły choroby opisane pod pozycją 5 i 13 wykazu chorób zawodowych. Normodawca , w pozycji 5, jako chorobę uznawaną za zawodową określił, cyt." przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50 % wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych", zaś w pozycji 13 - "zapalenie obrzękowe krtani o podłożu alergicznym". Tym samym, z prawnego punktu widzenia, wobec sprecyzowania typu schorzenia, nie każde zapalenie oskrzeli i nie każdy rodzaj zapalenia krtani może być uznany za chorobę zawodową. Zdiagnozowane schorzenie winno bowiem odpowiadać opisowi danej choroby w wykazie chorób zawodowych. Jak jednak wynika z prawidłowych i niepodważonych przez skarżącą ustaleń dowodowych w toku prowadzonego postępowania - rozpoznane u niej dolegliwości nie odpowiadają kryteriom prawnym określonym w wykazie. W pierwszym przypadku - wprawdzie uwzględniono narażenie skarżącej na dym tytoniowy w środowisku pracy - lecz nie jest to wystarczające w świetle regulacji rozporządzenia do stwierdzenia choroby zawodowej skoro u skarżącej nie rozpoznano jednocześnie przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli o charakterze opisanym w pozycji 5 wykazu, nie występuje bowiem trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc wyrażającej się obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50 % wartości należnej. Przeprowadzone badania wykazały, że FEV1 u skarżącej wynosi 101,38% wartości należnej. Brak zatem spełnienia przesłanek prawnych do uznania choroby zawodowej z tego tytułu. Analogicznie, w drugim przypadku, nie rozpoznano obrzękowego zapalenia krtani o podłożu alergicznym (pozycja 13 wykazu), lecz jedynie inne schorzenie, a mianowicie przewlekły nieżyt błony śluzowej krtani. Ta jednostka chorobowa również nie jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych i za taką wobec tego nie może być uznana, tak jak i pozostałe schorzenia skarżącej, zlokalizowane w górnych drogach oddechowych, które nie zostały zamieszczone w wykazie. Abstrahując od rodzaju schorzenia krtani - nie stwierdzono za pomocą testów alergologicznych, uwzględniających potencjalne alergeny ze środowiska pracy skarżącej (tj. produkty spożywcze, detergenty) - by miało ono podłoże alergiczne na tle zawodowym. Potwierdziły to także wyniki próby z histaminą, badanie poziomu immunoglobulin klasy E w surowicy krwi. Ujawniono, o czym mowa szczegółowo w opisie wyników ważniejszych badań wykonanych podczas pobytu w Klinice w S., że przyczyną dolegliwości skarżącej jest zakażenie w obrębie gardła i nosa bakteriami oraz uczulenie na antygeny bakteryjne (poliwakcynę). Na tle regulacji zawartych w cytowanym rozporządzeniu godzi się podkreślić, iż obowiązuje dwustopniowy tryb orzekania w przedmiocie rozpoznawania chorób zawodowych. W myśl bowiem § 4. 1. rozporządzenia właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie, a w szczególności kieruje pracownika, którego dotyczy podejrzenie, na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej do jednostki orzeczniczej, o której mowa w § 5 ust. 2. Stosownie do § 5. 1. właściwym do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 i 3. W szczególności, jak wynika z ust. 2 pkt 1) jednostkami orzeczniczymi I stopnia są poradnie i oddziały chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy zaś , jak stanowi § 5.3. pkt 1) jednostkami orzeczniczymi II stopnia od orzeczeń wydanych przez lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są przychodnie, oddziały i kliniki chorób zawodowych jednostek badawczo-rozwojowych w dziedzinie medycyny pracy. W świetle § 6. 1. lekarz, o którym mowa w § 5 ust. 1, wydaje orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Według § 8 ust.1 rozp. właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję w sprawie choroby zawodowej na podstawie zebranego materiału dowodowego, w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim wydanym przez lekarza upoważnionej jednostki orzeczniczej, oraz oceny narażenia zawodowego pracownika. Zgodnie z brzmieniem § 8.2. Jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy, o którym mowa w ust. 1, jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, uzupełnienia orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację oraz podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego. Przyjęte rozwiązania prawne pozostają w zgodzie ze stosownymi unormowaniami kodeksowymi w zakresie procedury administracyjnej, to znaczy z rozwiązaniami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), który nakłada na organy administracji publicznej powinność realizacji tzw. prawdy obiektywnej stanowiąc w art. 7, że organ orzekający winien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Ewidentnie bowiem, kluczowe znaczenie dla postępowania ma należyte ustalenie stanu faktycznego, zgodnie z przepisami proceduralnymi, gdyż tylko w takim przypadku możliwe jest ustalenie zakresu praw i obowiązków strony postępowania. Wskazać przy tym należy, iż konieczne w sprawie ustalenia dotyczyć muszą faktów prawotwórczych, a więc mających wpływ na załatwienie sprawy, a zatem chodzi o ustalenia dotyczące stanu faktycznego wyrażonego w normie prawnej. W tym celu, stosownie do wymogów określonych przepisem art.77 § 1 kpa, organ obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena tak zebranego materiału powinna być dokonana w granicach prawem przewidzianej swobody. Stosownie do treści art. 80 kpa organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, przy czym według art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Rozporządzenie w sprawie wykazu chorób zawodowych(...) precyzuje jakiego rodzaju dowody z dokumentów winny być uwzględnione w postępowaniu wymieniając w szczególności, jak wyżej już przytoczono, zwłaszcza dokumentację: medyczną pracownika, z wyników przeprowadzonych badań lekarskich, przebiegu zatrudnienia oraz dokumentację oceny narażenia zawodowego. Szczególnym rodzajem dowodu jest w świetle regulacji rozporządzenia orzeczenie lekarskie, o którym mowa w § 6 ust.1 mające walor opinii wyspecjalizowanej jednostki. Ustalanie zatem istotnych w sprawie okoliczności faktycznych dokonuje się za pomocą wymienionych środków dowodowych i zgodnie z obowiązującymi regułami dowodzenia, co powinno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia (decyzji), jak tego wymaga brzmienie art. 107 § 3 kpa. W niniejszej sprawie obowiązujące zasady procesowe - zarówno wyrażone w treści przywołanych wyżej norm kodeksu postępowania administracyjnego, jak i zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wykazu chorób zawodowych (...) zostały w pełni dochowane przez orzekające organy. Skarżąca w przepisanym trybie została zbadana przez jednostki orzecznicze I i II stopnia, które wbrew przeświadczeniu skarżącej ewidentnie zgodne były co faktu, iż u skarżącej nie występują schorzenia mieszczące się w zamkniętym katalogu schorzeń określonych w wykazie chorób zawodowych. Orzeczenia tych wyspecjalizowanych jednostek tj. D. W. O. M. P. we W. oraz w szczególności Instytutu M. P. i Z. Ś. w S. spełniają wszelkie walory opinii biegłego - są rzetelne i przekonująco umotywowane, nie sposób dopatrzyć się w nich jakichkolwiek nieścisłości. Orzeczenie lekarskie, o którym mowa, ma moc dokumentu urzędowego i organ inspekcji sanitarnej jest nim związany, chyba że w wyniku przeprowadzonego przeciwdowodu moc dowodowa tego dokumentu zostanie podważona. Skarżąca jednak nie przedstawiła w toku postępowania żadnych dowodów o treści przeciwnej, w postaci dokumentacji lekarskiej, czy też wyników badań, których treść przeczyłaby ustaleniom i diagnozie wypowiadających się w sprawie placówek medycyny pracy. Moc dowodowa wydanych w sprawie orzeczeń lekarskich nie została zatem obalona, prawidłowo wobec tego stały się podstawą podjętych decyzji. Zebrany materiał dowodowy należy uznać za kompletny. Nie uchybiono regułom procesowym. Nie doszło także do naruszenia prawa materialnego. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie: 1) Odnotować w repertorium; 2) Doręczyć odpis wyroku wraz z uzasadnieniem stronie skarżącej; 3) Kal. 30 dni od daty doręczenia.