III SA/Wr 650/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-10-30
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną jest bezprzedmiotowy, gdy wykonanie tej decyzji zostało wstrzymane z mocy prawa w związku z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną jest bezprzedmiotowy, ponieważ wykonanie tej decyzji zostało wstrzymane z mocy prawa na podstawie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o transporcie drogowym w związku z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie wywołane wnioskiem.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji nakładającą karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" sp. j. I. i A. S. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją, Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na stronę skarżącą karę pieniężną w związku
z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm. - dalej: u.t.d.).
W skardze, strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd - na wniosek skarżącego - może wydać postanowienie
o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W świetle art. 93 ust. 1 i 2 u.t.d., karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1, nakłada - w drodze decyzji administracyjnej - właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ /.../. Decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą:
1) odrzucenia skargi,
2) cofnięcia skargi, lub
3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.
W sprawie, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nastąpiło zatem z mocy prawa, w związku z wniesieniem przez stronę skarżącą skargi. Tym samym, wniosek strony skarżącej należało uznać za bezprzedmiotowy.
Wobec powyższego, na podstawia art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło