III SA/Wr 653/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. Z., na czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., w przedmiocie postępowania egzekucyjnego, postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. R. Z. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na urzędowym druku pozwu w postępowaniu cywilnym, pismo, w którym wskazał, że w wyniku działań podejmowanych przez Urząd Skarbowy w M., pozbawiony został środków do życia oraz, że wobec "niezastosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji", zasadnym jest żądanie zwrotu niesłusznie "zabranych" środków od Urzędu. Wskazał nadto sporną sumę w łącznej kwocie [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ponadto wskazał, że skarżący nie skorzystał, w prowadzonym wobec niego postępowaniu egzekucyjnym, z przysługujących środków zaskarżenia, tj. zarzutów, skargi na czynności egzekucyjne, czy wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący podniósł, że czynności podejmowane przez organ spowodowały jego poważne problemy finansowe. Z treści pisma wynika ponadto, że zastrzeżenia skarżącego dotyczą przede wszystkim przeksięgowań nadwyżki w podatku od towarów i usług na jego zaległości w innych podatkach. Pełnomocnik organu w piśmie procesowym z dnia [...] r. wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. działając jako organ podatkowy, postanowieniami wydanymi w [...] i [...] r. dokonał zaliczenia, w trybie art. 76 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł oraz [...] zł na zaległości skarżącego w zryczałtowanym podatku dochodowym za poszczególne miesiące [...] r. Poinformował ponadto, że pomimo pouczenia skarżący nie wniósł zażalenia na wydane w tym przedmiocie postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej samej ustawy). "Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę w sprawie dotyczącej bezczynności organu, wystarczające jest wykazanie składania przez stronę stosownego zażalenia do organu administracji wyższego stopnia ..." (vide wyrok WSA w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2006 r. sygn. akt II SAB/ Bk 14/06, LEX Nr 284727). Oceniając zatem dopuszczalność skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność organu należy ustalić, czy skarżący skorzystał z przysługujących mu uprawnień do złożenia środków zaskarżenia. Negatywny wynik przeprowadzonych w tym zakresie ustaleń uniemożliwia rozpoznanie skargi przez sąd. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia, na podstawie pism procesowych organu (niekwestionowanych przez skarżącego) ustalono, że nie wniósł on zażaleń na postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na zaległości podatkowe oraz nie skorzystał ze środków ochrony jego praw, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) W myśl przeprowadzonego wywodu skargę jako niedopuszczalną, należało więc odrzucić, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..