III SA/Wr 660/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I M na decyzję D I C we W z dnia [...] r. NR [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżona decyzja D I C we W z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych została skutecznie doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia w dniu 19 września 2008 r. Pismem nadanym w dniu 29 października 2008 r. skarżący wniósł na w/w decyzję skargę do tutejszego Sądu. Jednocześnie ze skargą skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia podnosząc, że organ celny nieprawidłowo doręczył zaskarżoną decyzję, bowiem nie bezpośrednio jemu, lecz nieupoważnionej do odbioru korespondencji osobie z rodziny. Nadto skarżący podniósł, że w dniu wydania decyzji przebywał poza granicami [...] i dopiero po powrocie, w dniu 24 października 2008 r., mógł się zapoznać z jej treścią. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki sąd Administracyjny we W po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, odmówił przywrócenia terminu. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarżący – wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku – osobiście odebrał przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję o czym świadczy jego czytelny podpis umieszczony na potwierdzeniu odbioru decyzji. Postanowienie to wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia zostało skutecznie doręczone stronom postępowania, w tym skarżącemu w dniu 7 stycznia 2009 r., a organowi administracji publicznej w dniu 5 stycznia 2009 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie, orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 15 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy - stosownie do art. 83 § 1 p.p.s.a.– oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę). W niniejszej sprawie wymienioną wyżej decyzję organu administracji publicznej drugiej instancji skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji). Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu 20 września 2008 r. i kończył się z upływem dnia 20 października 2008 r. Tymczasem skarga na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została wniesiona przez skarżącego w dniu 29 października 2008 r. a więc dziewięć dni po upływie ustawowo określonego terminu. Wobec powyższego, mając na względzie fakt, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a), jak również wobec prawomocnego postanowienia tutejszego Sądu z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.