III SA/Wr 661/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 05 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych W skardze na ww. decyzję skarżąca wystąpiła o zwolnienie jej z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że ma 17 lat, orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym, jest wychowanką Domu Dziecka, a aktualnie uczennicą III klasy Specjalnego Gimnazjum w L.. Dodała, że gospodarstwo domowe prowadzi z bezrobotnym mężem i 8- miesięcznym dzieckiem, a jedynym ich dochodem są: zasiłek rodziny na dziecko w wysokości 48 zł i zasiłek na kontynuowanie nauki przez skarżącą w wysokości 493 zł. We wniosku złożonym w dniu 18 grudnia 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący oświadczyła, że uzyskiwany przez jej rodzinę dochód (w tym zasiłek pielęgnacyjny skarżącej; dochód z pracy dorywczej męża) wynosi łącznie 992, 10 zł, a koszty ich utrzymania kształtują się następująco: wynajem mieszkania- 600 zł; opłata za energię elektryczną- 145 zł; za gaz- 50 zł; koszty opieki nad dzieckiem (w okresie gdy skarżąca przebywa w szkole)- 360-500 zł; bilet na dojazdy do szkoły. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztów sądowych mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.