III SA/Wr 661/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała, Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, Protokolant Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na § 1 we fragmencie: "oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia spowodowało powstanie tych kosztów"; załącznika w zakresie określenia stawki kosztu powstałego w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu oraz tytułu w zakresie "oraz wysokości kosztów" powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu" uchwały Rady Powiatu G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia stawek opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu oddala skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Wojewoda D. – powołując się na art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") – wniósł o: I. stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Powiatu G. dnia [...] r. w sprawie ustalenia stawek opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, zarzucając istotne naruszenie art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.r.d.") w związku z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie: a) § 1 we fragmencie "oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia spowodowało powstanie tych kosztów"; b) załącznika do uchwały w części określenia stawki kosztu powstałego w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu; c) tytułu uchwały we fragmencie "oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu"; II. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ nadzoru stwierdził, że upoważnienie do podjęcia ocenianej uchwały zawierał art. 130a ust. 6 p.r.d., według z którym wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, ustala rada powiatu. Z kolei art. 130a ust. 5c ustawy stanowi, że pojazd usunięty z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, umieszcza się na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie. Zdaniem Wojewody D. Rada Powiatu G. miała kompetencję jedynie do ustalenia wysokości opłat za usunięcie pojazdu i umieszczenie go na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym w przypadkach określonych w art. 130a ust. 1 i 2. Tymczasem w § 1 uchwały Rada przyjęła: "Ustala się stawki opłat za usunięcie pojazdu z drogi i za przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi oraz wysokość kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie tych kosztów, zgodnie z załącznikiem do niniejszej uchwały". W załączniku do tej uchwały, w ostatniej kolumnie tabeli, określono stawki kosztu powstałego w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu. Zdaniem organu nadzoru, zawarte w uchwale regulacje określające wysokość stawek kwotowych kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, wykraczają poza upoważnienie przewidziane w art. 130a ust. 6 p.r.d., gdyż przepis ten umożliwiał Radzie jedynie ustalenie wysokości opłat za usunięcie pojazdu i umieszczenie go na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym w przypadkach określonych w art. 130a ust. 1 i 2 p.r.d. Według Wojewody D., wysokość kosztów, jakie musi ponieść właściciel pojazdu w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie tych kosztów, będzie każdorazowo określona w decyzji Starosty G. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu G. wniosła o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Organ powiatu zauważył, że zaskarżona uchwała została podjęta została na podstawie art. 1 pkt 10 lit. h) oraz i) ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018 ze zm.), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2011 r. Ponieważ w dacie podjęcia uchwały (27 czerwca 2011 r.) ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. jeszcze nie obowiązywała, jako najwcześniejszy termin wejścia uchwały w życie (po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa D.) określono dzień [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena legalności uchwały w zakresie objętym skargą organu nadzoru zależy od zbadania, czy organ stanowiący powiatu legitymował się ustawowym upoważnieniem do ustalenia nie tylko stawek opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi, ale także do określenia wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu. Istotną dla rozwiązania tak postanowionego zagadnienia staje się przede wszystkim spojrzenie na ewolucję zakresu upoważnienia ustawowego rady powiatu według art. 130a p.r.d. W dacie podjęcia kwestionowanej przez organ nadzoru uchwały ([...] r.) rada powiatu była właściwa do ustalenia wysokości opłat za pojazd usunięty z drogi i umieszczony na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym (art. 130a ust. 5 w zw. z ust. 5c oraz ust. 1 i 2 p.r.d.). Jeżeli unormowanie to odnieść do zakresu przedmiotowego ocenianej uchwały, to nietrudno zauważyć, że regulacje uchwały dotyczące "ustalenia stawek opłat z usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi" mieszczą się w tak sformułowanej delegacji ustawowej, czego już nie można powiedzieć o ustaleniu "wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu". Ustalenie wysokości tych ostatnich kosztów nie zostało bowiem powierzone radzie powiatu, mimo że stanowił o nich art. 130a ust. 2a p.r.d.). Ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (opublikowaną w Dz. U. z dnia 20 sierpnia 2010 r. Nr 152, poz. 1018) znowelizowano art. 130a ust. 6 p.r.d., rozszerzając kompetencje rady powiatu – obok dotychczasowego upoważnienia do ustalania wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu – o ustalanie wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu według art. 130a ust. 2a [art. 1 pkt 10 lit. h) ustawy zmieniającej]. Wprowadzone w tym zakresie zmiany weszły w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia (art. 16 pkt 1 ustawy nowelizacyjnej), czyli 21 sierpnia 2011 r. Ponieważ zaskarżoną uchwałę podjęto w dniu [...] r. i ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego z dnia 27 lipca 2011 r. Nr 157, poz. 2683, z postanowieniem, że akt ten "wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego, nie wcześniej niż od dnia 21 sierpnia 2011 r. (§ 4 uchwały), a więc w okresie spoczywania zmienionych i ogłoszonych przepisów p.r.d., pojawiła się - podniesiona przez organ nadzoru - kwestia zgodności z prawem takiego postępowania Rady Powiatu G. Rozpoznając spór zaistniały w sprawie należy zwrócić uwagę na unormowanie zawarte w art. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.o.a.n."), według którego akty normatywne wydawane na podstawie ustaw można ogłaszać w okresie od dnia ogłoszenia danej ustawy, a przed dniem jej wejścia w życie, akt taki nie może wejść w życie wcześniej niż ustawa. Przywołany przepis harmonizuje z § 128 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", umożliwiającym wydanie rozporządzenia po dniu ogłoszenia ustawy, na podstawie której jest ono wydawane (§ 128 ust. 1), przy czym termin wejścia w życie rozporządzenia wyznacza się na dzień nie wcześniejszy niż dzień wejścia w życie ustawy upoważniającej do wydania rozporządzenia (§ 128 ust. 2). Takie rozwiązanie pozwala realizować dyrektywę ujętą w § 127 rozporządzenia, według której rozporządzenie powinno wchodzić w życie w dniu wejścia w życie ustawy, na podstawie której jest ono wydawane. Analogiczne ratio legis przyświecało ustawodawcy konstruującemu art. 7 u.o.a.n. Zakres przedmiotowy tego przepisu obejmuje wszystkie akty normatywne (wykonawcze) wydawane na podstawie ustaw, a więc nie tylko rozporządzenia, ale również akty prawa miejscowego. Skoro zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego podjętym na podstawie upoważnienia ustawowego, nie było przeszkód, aby Rada Powiatu G. skorzystała z możliwości przewidzianej w art. 7 u.o.a.n. Oceniany akt spełnia przesłanki przewidziane w tym przepisie, albowiem po pierwsze - został podjęty i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa D. już po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw ustawy rozszerzającej kompetencje organu stanowiącego powiatu o ustalanie wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu, podczas rocznego spoczywania art. 130a ust. 6 p.r.d., po drugie - termin wejścia w życie tego aktu zsynchronizowano z dniem wejścia w życie znowelizowanych przepisów, stanowiąc jednoznacznie w § 4 uchwały, że wchodzi ona w życie "po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnosląskiego, nie wcześniej niż od dnia 21 sierpnia 2011 r." W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym Sąd nie znalazł podstaw do zadośćuczynienia żądaniu organu nadzoru, albowiem z poczynionych uwag wynika, że rada powiatu może wydać i opublikować akt normatywny na podstawie zmienionych przepisów ustawy ogłoszonej w Dzienniku Ustaw, jeżeli akt podjęty w okresie vacatio legis ustawy nie wejdzie w życie wcześniej niż ustawa (art. 7 u.o.a.n.). Z tych względów, stosownie do dyspozycji art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.