III SA/Wr 666/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. we W o wyłączenie sędziego WSA [...] od orzekania w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 666/08 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o. o. we W na postanowienie P W I S we W z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wniosek oddalić Strona skarżąca [...] Sp. z o .o - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - na posiedzeniu jawnym w dniu [...] złożyła do protokołu rozprawy ustny wniosek o wyłączenie Sędziego [...] od rozpoznania sprawy z jej skargi na postanowienie P W I S we W z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż "Sędzia [...] orzekał w sprawie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym z dnia [...] (sygn. akt [...]) co ma bezpośredni związek ze sprawą dotyczącą nałożenia grzywny w celu przymuszenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -(Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 ustawy. W związku z tym, iż tworzą one katalog zamknięty, nie jest możliwe stosowanie w tym zakresie wykładni rozszerzającej. Tym samym, nie można wyłączyć sędziego z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę, bez względu na subiektywne odczucia osób występujących w sprawie. Ponadto stosownie do art. 19 ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, ze mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały zatem przez ustawodawcę jedynie ogólnie wskazane. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym jednak należy, iż zgodnie z art. 20 ustawy to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponieważ instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego Sądu, Sąd rozpatrując wniosek obowiązany jest zbadać, czy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie i czy występują podstawy wyłączenia, ale również czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadnić jego wyłącznie. Nadto wskazać należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego, stosownie do art. 22 § 2 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. W niniejszej sprawie Sędzia [...] w piśmie z dnia [...] oświadczył, "że w sprawie tej nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ani okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do Jego bezstronności". Podkreślenia przy tym wymaga, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 212/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 55). Zważywszy na powyższe, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie występują okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego [...] od orzekania w sprawie. Sąd bowiem, nie dostrzegł istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 ustawy, stanowiących podstawę do wyłączenia z mocy ustawy. Odnosząc się natomiast do argumentu przytoczonego przez stronę skarżącą w ustnym wniosku o wyłączenie sędziego, Sąd doszedł do przekonania, iż bezsprzecznie nie stanowi on przesłanki uzasadniającej jego wyłączenie. Podstawą wyłączenia sędziego nie może być bowiem powołana przez stronę skarżącą okoliczność iż "Sędzia [...] orzekał w sprawie dotyczącej strony skarżącej w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym z dnia [...] (sygn. akt [...]). Nie można bowiem uznać, że każdy pogląd prawny czy opinia wyrażana przez Sędziego [...] w innej sprawie niż niniejsza, aczkolwiek w odniesieniu do tego samego podmiotu (w tym przypadku strony skarżącej) uzasadnia jego wyłączenie. Byłoby to istotnie stanowisko - poprzez swój automatyzm i formalizm - błędne i niebezpieczne, a nadto w konsekwencji mogłoby prowadzić do nieuzasadnionej eliminacji Sędziów dysponujących wiedzą oraz koniecznym doświadczeniem życiowym z możliwości sprawowania funkcji sędziego w sądownictwie administracyjnym. Ponadto wskazać należy, iż zasadność podjętego w niniejszej sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia może zostać zbadana przez stronę skarżącą w drodze zaskarżenia do Sądu II instancji Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego też orzekł jak w sentencji.