III SA/Wr 668/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w N, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J G, z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2004 r., wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. strona złożyła skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Pismem z dnia [...] r. ponowiła podanie o wstrzymanie. W uzasadnieniu swego wniosku jego autor podnosi, iż charakter sprawy będącej przedmiotem skargi jest tożsamy z istotą sprawy, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego. Ponadto spółka nie ponosi winy, zaś problem podatkowy ma charakter ogólnokrajowy. Wskazano również, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi spółce znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, albowiem egzekucja zaległego podatku "bezsprzecznie wpłynie drastycznie na sytuację finansową spółki stawiając ją na skraju upadłości". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione na poparcie wniosku nie wskazują bowiem na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnokrajowy charakter problemu zaistniałego na gruncie prawa podatkowego, brak winy skarżącego, a nawet zawisłość sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym nie wypełniają bowiem hipotezy art. 61 § 3 p.p.s.a. Za wystarczające nie można także uznać wskazania na możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego w bliżej nieustalonym terminie. Z całą pewnością nie można tego utożsamiać z trudnym do odwrócenia skutkiem, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wskazuje jaka jest sytuacja finansowa spółki, jaki posiada majątek ruchomy i nieruchomy, wierzytelności, czy prawa majątkowe. Nie wyjaśnia też, w jaki sposób egzekucja kwot wynikających z decyzji spowoduje tak znaczące pogorszenie sytuacji majątkowej przedsiębiorstwa, iż grozi to upadłością. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności. Godzi się na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.