III SA/Wr 67/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi R K na decyzję D I C we W z dnia [...], Nr [...],[...], w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego oraz kwoty podatku od towa- rów i usług, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika ([...]), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję D I C we W. W skardze, powołując art. 61 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawarto ponadto "wniosek o wydanie przez D I C postanowienia o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji N U C (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie bowiem do art. 61 § 2 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi: 1) na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; 2) na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części; 3) na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej – właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 tej samej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zdania 3 w § 3 art. 61 – dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przywołany przepis stwarza zatem możliwość wstrzymywania wykonania aktu lub czynności przez organ administracyjny i przez sąd. W pierwszym wypadku jest to dozwolone do czasu przekazania skargi sądowi (może to nastąpić po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., jeżeli akta wraz ze skargą nie zostały jeszcze przekazane sądowi), w drugim – od chwili wpływu aktu do sądu. W sytuacji natomiast gdy wniosek o wstrzymanie zawarty został w skardze, wnoszonej za pośrednictwem organu, a organ do tego wniosku się nie odniósł, adresatem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, zawartego w skardze, w zależności od podstawy prawnej będzie albo organ, albo sąd. Jeżeli zatem w podstawie powołano art. 61 § 2 p.p.s.a., to wniosek powinien rozpoznać organ. Nierozpoznanie wniosku przez organ powoduje, że strona powinna ponowić wniosek przed sądem, przyjmując za jego podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a. Jeżeli natomiast jako podstawę wniosku strona podała art. 61 § 3 p.p.s.a, adresatem jest sąd. Z treści wniosku skarżącego (reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika) wynika, że choć został on zawarty w skardze skierowanej do tutejszego Sądu, to jego adresatem nie jest Sąd, lecz organ administracji publicznej. Po pierwsze bowiem, we wniosku powołano treść art. 61 § 2 p.p.s.a., a po drugie – jako adresata wniosku wskazano jednoznacznie "D I C we W". Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że tak zaadresowany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a następnie nie ponowiony przed Sądem, jako niespełniający wymogów art. 61 § 3 p.p.s.a, nie mógł stanowić podstawy do wydania przez Sąd orzeczenia zawierającego merytoryczne rozstrzygnięcie tego żądania. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji.