III SA/Wr 670/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia I instancji o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym; z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] na skutek zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 670/17 odrzucającego skargę kasacyjną, postanawia: odrzucić zażalenie W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 23 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną skarżącego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu skutecznie w dniu 1 marca 2018 r. wraz z pouczeniem, że "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (...)". Pomimo powyższego skarżący pismem nadanym w dniu 8 marca 2018 r., a sporządzonym i podpisanym osobiście, wwiódł na w/w postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", zażalenie jest drugim obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym. Nie można go jednak wnieść od wyroku, gdyż środek ten nie dotyczy orzeczeń merytorycznych. Przedmiotem zażaleń są zatem postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. Wyjątkowo zażalenie można wnieść od postanowienia kończącego postępowanie, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi, tak jak w przypadku postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną (art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a.). Co do zasady w postępowaniu zażaleniowym nie obowiązuje przymus zastępstwa, jednakże ustawodawca regulując instytucję zażalenia od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jego wniesienia m.in. od sporządzenia go przez profesjonalne podmioty. Podmiotami tymi są, zgodnie z treścią art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., adwokat, radca prawny. Niesporządzenie zaś zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, powodującym jego odrzucenie stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 30 września 2004 r., OZ 474/04, niepubl.) stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie odpis zaskarżanego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 1 marca 2018 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Niezależnie jednak od powyższego skarżący chociaż został prawidłowo pouczony i nie należy do powyżej wskazanych podmiotów, samodzielnie sporządził oraz wniósł zażalenie (pismo z dnia7 marca 2018 r.) na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czym bezspornie naruszył dyspozycję przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art.178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.