III SA/Wr 675/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym, w dniu 13 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, postanawia odrzucić skargę. W decyzji z dnia [...] (Nr [...]) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] (Nr [...]), w której organ pierwszej instancji orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u L. Z. choroby zawodowej - obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem. Decyzja PWIS we W. zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej ewentualnego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru drugoinstancyjnego rozstrzygnięcia wynika, że zostało ono skutecznie doręczone stronie w dniu 6 września 2004 r. Skargę na tę decyzję L. Z. wysłał listem poleconym w dniu 7 października 2004 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej w dalszym wywodzie skrótem "p.s.a." - stanowi jednoznacznie, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Strona była o tym prawidłowo pouczona. Zważywszy na datę doręczenia decyzji zaskarżonej przez L. Z. w niniejszym postępowaniu sądowym (6 września 2004 r.), termin ten upływał z końcem dnia 6 października 2004 r. (środa - dzień roboczy). Tymczasem skarga została nadana pocztową przesyłką poleconą dopiero nazajutrz (7 października 2004 r.), a więc z przekroczeniem zakreślonego przez ustawodawcę terminu. Uchybienie terminu przewidzianego do wniesienia skargi jest - w tych okolicznościach - bezsporne. Strona skarżąca nie wnosiła o jego przywrócenie. Zważywszy wyżej naprowadzone, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a.