III SA/Wr 675/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" Spółki z o.o. w Z., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, wnosząc przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sama skarga zawierała jednak tylko, poza wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu, żądanie uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Brak było natomiast jakiegokolwiek uzasadnienia zgłaszanych wniosków. Na zarządzenie sędziego sprawozdawcy strona wyjaśniła, jakie naruszenia prawa zarzuca zaskarżonej decyzji, jednakże nie odniosła się w żaden sposób do wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej – w skrócie – jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Wedle ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego między innymi w postanowieniu tego Sądu z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub poniesienia uszczerbku na zdrowiu. W tym kontekście, wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przede wszystkim wskazać, że wnioskodawczyni w ogóle nie uzasadniła zgłoszonego żądania. Nie wskazała nawet, która z dwóch okoliczności przewidzianych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. może zaistnieć w jej sytuacji. Nie udokumentowała też w ogóle swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się tymczasem, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający sam tylko wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Brak dokumentów potwierdzających aktualną sytuację strony oraz brak wykazania potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków, grożących – ewentualnie – skarżącej w razie wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwił merytoryczną ocenę zasadności wniosku. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji.