III SA/Wr 68/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r., na posiedzeniu niejawnym, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2024 r., sygn. akt I GZ 263/24 w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2023 r. nr 9001-00000000479/23 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2021 postanawia: I. stwierdzić swą niewłaściwość; II. przekazać skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 68/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2023 r. nr 9001-00000000479/23 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2021, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a." Zażalenie wywiedzione przez stronę skarżącą z dnia 8 lipca 2024 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt I GZ 263/24. Pismem z dnia 2 października 2024 r. strona skarżąca wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku sądu, wskazując sygn. akt I GZ 263/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285a § 1 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W art. 285a § 2 p.p.s.a. został określony wyjątek od powyższej zasady, który polega na tym, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, ale tylko wówczas gdy niewykorzystanie przysługującego stronie środka zaskarżenia stanowiło wyjątkowy przypadek i gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. Z kolei jak wynika z art. 285a § 3 p.p.s.a. od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego traktuje się jak orzeczenia wydane w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi. Skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Sądem tym może być właściwy wojewódzki sąd administracyjny, a w wyjątkowych sytuacjach Naczelny Sąd Administracyjny. Adresatem skargi w każdym przypadku jest jednak Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd właściwy do jej rozpoznania. Wniesienie skargi do sądu niewłaściwego (innego niż ten, który wydał zaskarżone orzeczenie) jest nieskuteczne. Nie daje jednak podstaw do odrzucenia skargi. Sąd niewłaściwy powinien (na podstawie art. 59 p.p.s.a.) przekazać sprawę sądowi właściwemu (S. Babiarz, K. Aromiński, 3. Termin na wniesienie skargi [w:] S. Babiarz, K. Aromiński, Postępowanie sądowoadministracyjne w praktyce, Warszawa 2015). Wobec powyższego stwierdzić należało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie jest właściwy do rozpatrzenia złożonej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia NSA, gdyż sprawa ta należy do właściwości sądu który wydał kwestionowane przez stronę skarżącą orzeczenie - Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 59 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy (art. 59 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 13 § 1 i 2 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz w szczególności treść wniosku strony z dnia 2 października 2024 r., w którym zostało wskazane orzeczenie NSA, sygn. akt I GZ 263/24, należy stwierdzić, że sądem właściwym do rozpatrzenia skargi jest Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.