III SA/Wr 680/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-11-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Borońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej do zwrotu części środków przeznaczonych na realizację projektu, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla strony skarżącej?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że jej wykonanie może doprowadzić do znacznej szkody finansowej dla skarżącej spółki, polegającej na destabilizacji jej płynności finansowej i trudnościach w regulowaniu bieżących zobowiązań. W ocenie sądu, okoliczności przedstawione przez skarżącą, potwierdzone załączonymi materiałami, wskazują na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka "A" złożyła skargę na decyzję Zarządu Województwa D. nakazującą zwrot części środków z dofinansowania projektu. Pełnomocnik spółki wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej egzekucja grozi znacznej szkodzie dla płynności finansowej spółki, która ma liczne zobowiązania kredytowe i wobec kontrahentów. Do wniosku dołączono materiały obrazujące sytuację finansową spółki.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu z tytułu dofinansowania projektu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. (zwane dalej jako: skarżąca, strona skarżąca) złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] 2017 r. (Nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję własną [...] 2017 r. zobowiązującą do zwrotu części środków przeznaczonych na realizację projektu pn. "[...]", tj. kwoty [...] zł. wraz z odsetkami liczonymi, jak dla zaległości podatkowych. Pismem z dnia [...] 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywodząc, iż jej wykonanie grozi niebezpieczeństwa znacznej szkody dla płynności finansowej Spółki. W tym kontekście podano, że stan finansowy spółki na dzień [...] 2017 r. wynosił [...] zł, a oprócz zgromadzonego kapitału na rzecz spółki przypadają należności w wysokości [...] zł ze strony jej kontrahentów. Zaznaczono jednak, że Spółka posiada wiele zobowiązań finansowych uniemożliwiających jej pokrycie korekty wskazanej w zaskarżonej decyzji. Zliczył do nich: zobowiązania spółki wobec jej kontrahentów na kwotę [...] PLN, dwa kredyty inwestycyjnych o wartości: - [...] PLN + odsetki (stan na dzień [...].2017 r.) i [...] PLN + odsetki (stan na dzień [...].2017 r.). Najbliższy termin spłaty raty w wysokości [...] jednego z nich przypada dnia [...] 2017 r., natomiast kolejna rata musi zostać uiszczona do dnia [...] 2017 r. Stanowi to niewielki okres czasu na uiszczenie dwóch tak dużych kwot, stąd dodatkowe wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwiłoby wykonanie innych zobowiązań oraz zachowania płynności finansowej Spółki. Strona podniosła także, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się również z koniecznością zaniechania wykonania zobowiązań bądź to wobec Banku bądź w stosunku do kontrahentów Spółki. Takie działanie niosłoby z kolei daleko idące konsekwencje dla Spółki. Ze względu bowiem na wcześniejsze już przesunięcie terminu płatności raty kredytu przez Bank, nie jest możliwe dalsze jej odroczenie, a brak zapłaty spowoduje naliczenie dodatkowych odsetek karnych, których Spółka nie będzie w stanie uiścić. Może więc skutkować powstaniem poważnych szkód zarówno dla Spółki jak i kontrahentów, będących odbiorcami świadczonych przez nią usług. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji umożliwi zaś Spółce dalszą działalność oraz płynność finansową, a także spełnienie zobowiązań do których jest obowiązana. Do wniosku dołączono materiały źródłowe obrazujące sytuację finansową wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369, dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a. ). Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13 września 2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W rozpoznawanej sprawie wprawdzie mamy do czynienia ze świadczeniem pieniężnym, z natury rzeczy przecież odwracalnym, jednakże należy mieć na względzie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w postaci negatywnych dla wnioskodawcy skutków finansowych. Wobec powyższego nie można wykluczyć wysokiego prawdopodobieństwa spowodowania destabilizacji finansowej po stronie skarżącej związanej z koniecznością zwrotu części środków przeznaczonych na realizację projektu pn. "[...]", tj. kwoty [...] zł wraz z odsetkami liczonymi, jak dla zaległości podatkowych. Kwota ta istotnie może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. W efekcie bowiem jej natychmiastowego zwrotu mogłoby dojść – jak zauważyła strona skarżąca i co potwierdziła załączonymi materiałami dowodowymi - do zachwiania płynności finansowej, trudności w bieżącym regulowaniu zaciągniętych zobowiązań, a w konsekwencji również prawidłowej realizacji ciążących na skarżącej zadań z zakresu wywozu śmieci oraz odpadów. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym przedmiocie został uwzględniony. Mając na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło