III SA/Wr 691/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia ... w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. W dniu 20 października 2010 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, że jest osoba niepełnosprawną, przewlekle chorą i wymagającą stałego leczenia farmakologicznego oraz rehabilitacji. Dodał, że gospodarstwo domowe prowadzi z niepracującą żoną oraz 22- letnią uczącą się córką, jedynym ich dochodem jest jego świadczenie rentowe w wysokości 460 zł netto, a ich niezbędne wydatki wynoszą ok. 1000 zł. W piśmie z dnia 21 grudnia 2010 r. skarżący poinformował, że z uwagi na nieformalną separację z żoną, to w zasadzie samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jego żona i córka korzystają ze wsparcia ojca żony, a skarżący "dokłada się" do kosztów utrzymania ze środków otrzymywanych z renty oraz ze sprzedaży surowców wtórnych. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "e" u.p.s.a.", strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2 sentencji).