III SA/Wr 692/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] r. J. G. wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia [...] r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...] złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia opłaty była dwukrotnie – w dniach [...] oraz [...] r. – awizowana. Nadto z adnotacji znajdujących się na potwierdzeniu odbioru przesyłki i kopercie wynika, iż przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej skarżącego. Następnie przesyłka polecona została jako niepodjęta w terminie – w dniu [...] r. - zwrócona nadawcy. Zarządzeniem Sędziego z dnia [...] r., powyższe doręczenie zostało uznane za skuteczne na dzień [...] r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2010 r. odrzucono skargę z uwagi na nieuzupełnienie braku w postaci wpisu, zaś odpis tego orzeczenia doręczono skarżącemu, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.". W dniu [...] r. skarżący wystosował pismo, w którym zwrócił się o "powtórne rozpatrzenie mojej skargi". W treści pisma wskazał, że opłaty nie uiścił, albowiem nie został o takiej konieczności pouczony przez Dyrektora Izby Skarbowej we W., z przyczyn rodzinnych nie mógł podjąć przesyłki z zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz poinformował, że omyłkowo nie wskazał w skardze adresu do korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie siedmiu dniu od dnia doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarga podlega odrzuceniu przez Sąd zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej jako p.p.s.a.). W wyjątkowych przypadkach możliwe jest jednak przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, gdy wnoszący skargę wykaże, że za uchybienie nie można przypisać mu winy (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, w tym również do uiszczenia wpisu od skargi, uzależnione jest wszak od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych i jednej negatywnej. Zaistnienie pierwszych pozwala na przywrócenie terminu, zaś druga czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Przywróceniu podlegają tylko terminy procesowe. Nie podlegają przywróceniu terminy prawa materialnego, a także terminy instrukcyjne, które w większości wypadków przewidziane są dla czynności sądowych (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005 s. 213). Przesłanką pozytywną przywrócenia terminu, wspomnianą już we wcześniejszych wywodach, jest brak winy strony w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Konstrukcja normatywna przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. nakazuje sądowi przywrócenie terminu, jeżeli stwierdzi, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Omawiany zapis przemawia za tym, że sąd jest związany dokonaną oceną. W przedmiocie przywrócenia terminu Sąd nie działa z urzędu. Niezbędny jest zatem wniosek strony. Złożenie wniosku zawierającego informację potwierdzającą okoliczności usprawiedliwiające i niezawinione przez stronę, stanowi więc kolejną z pozytywnych przesłanek przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a wniosek taki musi zostać złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Negatywną z kolei przesłanką uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia opłaty nie zostały spełnione. Choć stosowny wniosek został złożony we właściwym terminie, zaś uchybienie terminowi wywołał negatywny dla strony skutek w postaci odrzucenia skargi, to jednak, w ocenie Sądu, w kontekście wskazanych przez skarżącego okoliczności, nie można uznać, że nie ponosi on winy. Skarżący uzasadniając swój wniosek wskazuje, że opłaty nie uiścił, albowiem nie został o takiej konieczności pouczony przez Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu, z przyczyn rodzinnych nie mógł podjąć przesyłki z zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz poinformował, że omyłkowo nie wskazał w skardze adresu do korespondencji. W ocenie Sądu nie są to okoliczności, które przesądzałyby o braku winy skarżącego, a tym samym miały pozytywny wpływ na uwzględnienie wniosku. Na wstępie zauważyć należy, że organ nie ma obowiązku pouczania skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu od skargi. Czyni to Sąd w pouczeniu będącym częścią zarządzenia o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W doręczonym skarżącemu (w trybie art. 73 p.p.s.a.) odpisie takiego wezwania skarżący został prawidłowo pouczony o 7 dniowym terminie do usunięcia braków, liczonym od dnia otrzymania wezwania. Nieprzekonujący jest także argument, że nie mógł odbierać przesyłki z przyczyn rodzinnych. Jest to w ocenie Sądu nazbyt ogólnikowe stwierdzenie, które jako takie nie może zostać ocenione jako okoliczność wyłączająca winę skarżącego. Pozostaje jeszcze kwestia omyłkowego niewskazania w skardze adresu do korespondencji. Sąd stwierdza tu, że skarżący musi ponosić negatywne skutki własnych zaniedbań, które w żadnym razie nie usprawiedliwiają jednak skarżącego, a tym samym nie dają podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. W takim stanie rzeczy, stosownie do przywołanych powyżej przepisów prawa, należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia opłaty.