III SA/Wr 706/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant apl. radcowski Tomasz Dulewski po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi E. N. – R. i B. R. na czynność materialno techniczną Prezydenta W. w przedmiocie wprowadzenia zamiany w ewidencji gruntów postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącym połowę uiszczonego wpisu sądowego, tj. 100 zł (sto złotych. Decyzją z dnia [...]. (nr [...]), Prezydent W. ustalił na rzecz Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta z siedzibą we W. lokalizację drogi i zatwierdził projekt podziału nieruchomości, która stanowiła własność E. N. – R. i B. R. (dalej: skarżący). W jej konsekwencji dokonano stosownych wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości. Pismem z dnia [...]r. skarżący, w związku z otrzymaniem w dniu [...]r. danych ewidencyjnych, zaskarżyli w całości czynność materialno- techniczną polegającą na wprowadzeniu zmiany w ewidencji gruntów działek nr [...]i nr [...] położonych we W. przy ul. [...], przez wpisanie w miejsce dotychczasowych właścicieli (skarżących), nowego właściciela: Gminy Miejskiej W. Czynności tej zarzucono naruszenie § 12 ust. 1 pkt 4), § 46 ust. 2 pkt 1), § 54 ust 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Nastąpiło to poprzez wpisanie w ewidencji gruntów danych właściciela w sposób niezgodny z decyzją administracyjną z dnia [...]Skoro organ administracyjny ustalił lokalizację drogi na rzecz Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. i na wniosek i rzecz tego podmiotu dokonał podziału nieruchomości, nie można było wpisać jako właściciela Gminy Miejskiej W.. W odpowiedzi, Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi w całości. Podniósł, że podstawą prawną wpisu Gminy Miejskiej W. jako właściciela działki nr [...]i [...], stanowią przepisy art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. 2008 r. Nr 193, poz. 1194). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zd. 3 powołanej wyżej ustawy proceduralnej – uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa skarżących - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie w pkt II znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.