III SA/Wr 706/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 100 zł w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na rok 2009 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 100 zł (sto złotych). W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 442 zł, skarżący wystąpił o zwolnienie go z tej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym 100 zł podnosząc, że z winy bezprawnych działań Sądu Rejonowego w W. i Prokuratury Rejonowej w W. w 2001 r. upadło prowadzone przez niego przedsiębiorstwo i nadal jest w stanie bankructwa i niewypłacalności, a jedynym środkami z jakich utrzymuje się skarżący jest kwota 900 zł przyznana mu postanowieniem Sądu Rejonowego w W, z dnia 27 kwietnia 2009 r. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący oświadczył, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i powtórzył wcześniejszą argumentację. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi w zakresie przekraczającym 100 zł. O przyznanie prawa pomocy w tym zakresie sam skarżący wnioskował w piśmie z dnia 25 października 2010 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.