III SA/Wr 706/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-07-29

Skład orzekający: Małgorzata Malinowska-Grakowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę, jeśli strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, pomimo wypowiedzenia pełnomocnictwa przez jej dotychczasowego pełnomocnika?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełni braków formalnych w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez stronę skarżącą nie przerywa biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych ani nie sanuje skutków zaniechania ich uzupełnienia. Strona skarżąca ma obowiązek dołożenia należytej staranności w rozeznaniu stanu postępowania i podjęciu stosownych czynności procesowych po wypowiedzeniu pełnomocnictwa.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Pełnomocnik spółki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony. Pełnomocnik złożył pismo, w którym poinformował o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez spółkę ze skutkiem natychmiastowym, dołączając stosowne oświadczenie. Spółka nie uzupełniła jednak braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław, dnia 29 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z urządzeniem gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. "A" w B., reprezentowana przez adw. A.H., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z urządzeniem gier na automacie poza kasynem gry. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 6 czerwca 2016 r. wezwano, pismem z dnia 9 czerwca 2016 r., pełnomocnika spółki do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.). Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 13 czerwca 2016 r., na zatem zakreślony termin do usunięcia stwierdzonego braku formalnego upłynął wraz z dniem 20 czerwca 2016 r. (poniedziałek). W dniu 24 czerwca 2016 r. adw. A.H. złożył w siedzibie Sądu osobiście pismo, w którym wskazał, że w dniu 8 czerwca 2016 r. skarżąca spółka wypowiedziała mu pełnomocnictwo w trybie natychmiastowym oraz zwolniła z obowiązku pełnienia funkcji pełnomocnika przez kolejnych 14 dni. Do przedmiotowego pisma załączył podpisane przez prezesa zarządu skarżącej pismo z dnia 8 czerwca 2016 r. w przedmiocie cofnięcia pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. W rezultacie niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższego rozstrzygnięcia nie mógł przy tym zmienić fakt wypowiedzenia adw. Andrzejowi Hetmańczykowi z dniem 8 czerwca 2016 r. pełnomocnictwa ze skutkiem natychmiastowym, gdyż sama w sobie rezygnacja z reprezentowania przez pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie stanowi okoliczności przerywającej bieg terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi czy też sanującej skutki zaniechania jego uzupełnienia. Stąd, w sytuacji wypowiedzenia pełnomocnictwa ze skutkiem natychmiastowym rzeczą strony skarżącej było dołożenie należytej staranności - koniecznej przy prowadzeniu własnych spraw – w rozeznaniu na jakim etapie procesowym znajdują się zainicjowane przez pełnomocnika postępowania oraz niezwłoczne podjęcie stosownych dla niego czynności procesowych. W niniejszej sprawie powyższego zabrakło, gdyż pomimo wypowiedzenia pełnomocnictwa w dniu 8 czerwca 2016 r. strona skarżąca nie tylko nie uzupełniła braku formalnego, ale nawet zaniechała powiadomienia tut. Sądu o rezygnacji z reprezentowania jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Skoro więc zgodnie z art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, to w realiach badanej sprawy przyjąć należało, że względem tut. Sądu wypowiedzenie pełnomocnictwa adw. A.H. okazało się skuteczne z dniem 24 czerwca 2016 r., kiedy to pełnomocnik strony skarżącej poinformował o cofnięciu mu pełnomocnictwa. W rezultacie podjęte wcześniej przez Sąd czynności procesowe skierowane do ustanowionego w sprawie pełnomocnika ukierunkowane na usunięcie dostrzeżonych braków formalnych skargi – przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - pozostają w mocy, a zaniechanie im rodzi konsekwencji prawne przewidziane w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Mając zatem powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło