III SA/Wr 71/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca), Marcin Miemiec, Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie utworzenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą [...] Sp. z o.o. postanawia: umorzyć postępowanie. Wojewoda D. wniósł skargę na opisaną w osnowie uchwałę Rady Miejskiej w O., zarzucając istotne naruszenie art. 10 ustawy z dnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. 2011 r. nr 45 poz. 236) w związku z art. 1 ustawy o gospodarce komunalnej oraz art. 9 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...] w sprawie utworzenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą A Sp. z o.o. W uzasadnieniu skargi organ nadzoru, w oparciu o rozwiązania zawarte w akcie założycielskim tej Spółki stwierdził, że postępowanie wyjaśniające nie wykazało w sposób wystarczający podstaw do zastosowania art. 10 ust. 1, ust. 2, czy ust. 3 ustawy o gospodarce komunalnej. Wskazał, że nie dokonywał oceny legalności aktu założycielskiego Spółki a wyłącznie uchwały w sprawie utworzenia Spółki. Posiłkował się przy tym informacjami koniecznymi do ustalenia, czy została ona podjęta zgodnie z prawem, zawartymi między innymi w akcie założycielskim, a także w uzyskanych wyjaśnieniach, czy też w uzasadnieniu podjęcia przedmiotowej uchwały. Weryfikacja bowiem przestrzegania art. 10 ustawy o gospodarce komunalnej, nie może nastąpić w inny sposób, jak poprzez zbadanie okoliczności towarzyszących utworzeniu Spółki, w tym treści aktu wyznaczającego potencjalny przedmiot jej działalności. W odpowiedzi na skargę Gmina O. podniosła, że kwestionowane rodzaje działalności pozwoliłyby na kompleksowe zaspokojenie potrzeb osób korzystających z działalności podstawowej i byłyby prowadzone przez spółkę wyłącznie w sytuacji gdyby nie zgłosiły się inne podmioty chętne do prowadzenia tej działalności. Przyznała, że nie jest w stanie wykazać faktu istnienia niezaspokojonych potrzeb wspólnoty samorządowej na rynku lokalnym w zakresie wszystkich kwestionowanych rodzajów działalności, wobec czego zgadza się zarówno z zarzutami jak i z wnioskami skargi uznając ją w całości za zasadną. Podniesiono w tym zakresie w odpowiedzi, że Uchwałą Nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia [...] r., zmieniono treść § 3 aktu założycielskiego spółki z dnia [...] r., wykreślając wszystkie dwanaście kwestionowanych przez organ nadzoru rodzajów działalności spółki, stosowny wniosek w tym zakresie został złożony do KRS. Na wezwanie Sądy, organ nadzoru wcześniej (pismo z dnia [...] r.) podtrzymał skargę w całości. Niemniej, na rozprawie w dniu [...] r., pełnomocnik Wojewody D. cofnął wniesioną skargę, wobec dokonania zmiany w akcie założycielskim Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.