III SA/Wr 718/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi H. K., A. K., “A", “B", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za [...] r., postanawia: I. odrzucić skargę “A"; II. odrzucić skargę “B". Pismem z dnia [...] r. H. K., A. K., "A" oraz "B", wnieśli skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., wnosząc o jej uchylenie. Argumentując swoje żądanie skarżący zakwestionowali zasadność podjętego przez ten organ rozstrzygnięcia, a zwłaszcza trafność ustalenia osoby H. K. jako podatnika podatku od nieruchomości za rok [...], co skutkować miało – w ocenie skarżących – naruszeniem podstawowych uprawnień w zakresie własności objętej sporem nieruchomości przysługujących A. K. Nadto, skarżący wskazali, że podstawę wydania skarżonego orzeczenia stanowiły fałszywe i poświadczające nieprawdę dokumenty, które z premedytacją zostały wykorzystane przez organ administracji. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia [...] r., wezwano pełnomocnika spółek: "A" oraz "B" – Z. K., do wykazania interesu prawnego obu [...] spółek, który został naruszony wydaniem zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi we wskazanym zakresie. Przedmiotowe wezwanie Z. K. otrzymał w dniu [...] r. Pismem nadanym w dniu [...] r. wskazał on, że interesem prawnym reprezentowanych przezeń spółek jest "ściganie polskich zbrodniarzy", którzy dopuścili się nielegalnej eksmisji A. i H. K. z domu przy ul. [...] we W., w którym swoje biura handlu zagranicznego prowadziły również obie firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi obu [...] spółek ("A" oraz "B") podlegają odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, "uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny". Warunek ten ma charakter konstytuujący generalne uprawnienie (poza podmiotami nadzwyczajnymi) do skorzystania z sądowoadministracyjnej drogi weryfikacji któregokolwiek ze wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. aktów szeroko pojętej działalności organów administracyjnych. Pojęcie interesu prawnego należy zaś rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a skarżonym aktem lub czynnością organu administracyjnego. Skarga może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administarcyjnoprawnego (...). Interes prawny musi mieć bowiem konkretne oparcie w prawie materialnym administracyjnym" (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005, s. 214) "Interes prawny" w rozumieniu art. 50 p.p.s.a., ma charakter materialnopraw-ny. Jest on oparty na normach administracyjnych prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna przewidująca, w odniesieniu do określonego podmiotu i w określonym stanie faktycznym, możliwość wydania określonej decyzji czy też podjęcia określonej czynności" (tak np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 sierpnia 2004 r., I SA/Sz 466/04). W analizowanym przypadku, poza sporem pozostaje okoliczność, iż skarżące spółki (mając na uwadze ustalenia faktyczne poczynione w toku postępowania przez organy administracyjne, a także charakter i przedmiot postępowania) nie mogły być stroną postępowania administracyjnego w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok [...]. Bez wątpienia to nie na nich spoczywał wówczas generalny materialnoprawny (ustawowy) obowiązek uregulowania tegoż podatku. Nie zostały one również – mocą stosownych decyzji organów podatkowych – indywidualnie do świadczenia takiej daniny zobowiązane. Interes taki niewątpliwie przysługuje (w realiach niniejszej sprawy) jedynie osobom rzeczywiście wchodzącym w merytoryczny zakres powstałego przed organem administracyjnym sporu, tj. H. i A. K. Mając to na uwadze należy stwierdzić, iż wniesienie skargi przez spółki "A" oraz "B" trzeba uznać za niedopuszczalne, ze względu na brak interesu prawnego każdej ze skarżących spółek. Jednocześnie wskazać także należy, iż przedmiotowa skarga w tak wskazanym zakresie podlega równocześnie odrzuceniu z uwagi na niczym nieusprawiedliwione uchybienie przez reprezentującego spółki Z. K. wyznaczonego mu terminu do uzupełnienia wcześniej wspomnianego braku formalnego, do usunięcia którego został wezwany. Wezwanie do usunięcia braku formalnego zostało doręczone w dniu [...] r., zaś odpowiedziano na nie dopiero w dniu [...] r., a zatem cztery dni po upływie zakreślonego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.