III SA/Wr 731/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po zapoznaniu się z odwołaniem A Sp. z o. o. z siedzibą w B. - reprezentowanego przez adwokata A. K. z Kancelarii Adwokackiej [...] - od, wydanej z upoważnienia Starosty O., decyzji Naczelnika Wydziału Komunikacji w Starostwie Powiatowym w O. z dnia [...] r. ([...]), cofającej z dniem [...]r. licencję nr [...] z dnia [...] r., wydaną dla przedsiębiorcy - A Sp. z o. o., na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy, na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że wniesiony środek zaskarżenia od wymienionej decyzji został złożony w imieniu strony postępowania przez jej pełnomocnika – adwokata A. K., jednakże, w ocenie organu, z analizy akt sprawy wynikało, że brak jest stosownego dokumentu pełnomocnictwa. Kolegium zatem wystosowało wezwanie o usunięcie tego braku formalnego i w odpowiedzi otrzymało dokument pełnomocnictwa z dnia [...]r., upoważniające adwokata A. K. "do prowadzenia we wszystkich instytucjach sprawy "Odwołania od decyzji cofającej licencję na wykonywanie transportu drogowego z [...] r." Następnie Kolegium stwierdziwszy, że odpowiedź udzielona na wezwanie z dnia [...] r. okazała się niewystarczająca, zważywszy na treść pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] r. (dotyczącego poprzedniej decyzji organu pierwszej instancji) oraz sposób reprezentacji Spółki (pełnomocnictwo podpisane jedynie przez D. K., a zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy odpisem z rejestru przedsiębiorców, spółkę reprezentować musi dwóch członków Zarządu łącznie), wezwało - pismami z dnia [...] r. – A. K. oraz stronę do przedstawienia dowodu umocowania A.K. do reprezentowania Spółki po uchyleniu przez Kolegium (decyzją z dnia [...] r., [...]) - wydanej z upoważnienia Starosty O. - decyzji Naczelnika Wydziału Komunikacji w Starostwie Powiatowym w O. z dnia [...] r. ([...]), cofającej z dniem [...] r. licencję nr [...], pod rygorem skutków prawnych, wynikających z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Na skutek tych wezwań do Kolegium wpłynęło pełnomocnictwo z dnia [...] r., upoważniające adwokata A. K. "do prowadzenia we wszystkich instytucjach sprawy odwołania od decyzji Starostwa Powiatowego w O. w sprawie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy i skarg do WSA [...]". Z jednoznacznej treści przedstawionych Kolegium pełnomocnictw wynika - jak podano w dalszej części wywodów uzasadnienia - że adwokat A. K. w sprawie cofnięcia licencji nr [...] z dnia [...] r., najpierw był umocowany do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. i reprezentowania strony w postępowaniu odwoławczym toczącym się przed Kolegium na skutek wniesienia tego środka zaskarżenia (pełnomocnictwo z dnia [...] r.), a następnie dopiero do wniesienia odwołania od decyzji z [...] r. (pełnomocnictwo z dnia [...] r.). A. K. nie był zatem umocowany do reprezentowania spółki w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, po uchyleniu przez Kolegium decyzji z dnia [...] r. Dalej wskazano, że Kolegium - związane udzielonymi umocowaniami, niebudzącymi wątpliwości co do ich zakresu - nie może dokonać ich rozszerzającej interpretacji stwierdzając, iż adwokat A.K. był również pełnomocnikiem Strony od momentu doręczenia decyzji Kolegium z dnia [...] r. do momentu doręczenia - wydanej z upoważnienia Starosty O. decyzji - z dnia [...]r. Mając na względzie powyższe, Kolegium wyraziło przekonanie, że zakwestionowana decyzja nie weszła do obrotu prawnego, gdyż pomimo jej wydania nie została doręczona stronie, lecz adw. A.K., który w momencie doręczenia tej decyzji z dnia [...] r. nie był pełnomocnikiem strony, a tym samym wniesione odwołanie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika adw. A.K., wniosła skargę na to postanowienie domagając się jego uchylenia, zarzucając mu obrazę prawa procesowego mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędne jego zastosowanie tj. stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, podczas gdy strona będąc należycie umocowana mogła wnieść odwołanie w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi SKO wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Skarga może zostać uwzględniona tylko wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145 -150 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że uchybia ono prawu. Mocą tego postanowienia SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania z powodu uznania, że decyzja organu pierwszej instancji nie weszła do obrotu prawnego albowiem nie została skutecznie doręczona. Według organu jej doręczenie winno było nastąpić bezpośrednio do strony postępowania a nie jej pełnomocnika, gdyż nie był on należycie w tym postępowaniu umocowany. Analizując akta sprawy, Kolegium przyjęło, że pełnomocnictwo z dnia [...] r. upoważniające adwokata A.K. "do prowadzenia we wszystkich instytucjach sprawy odwołania od decyzji cofającej licencję na wykonywanie transportu drogowego z [...] r." swoim zakresem nie obejmowało kolejnego postępowania pierwszoinstancyjnego, które toczyło się później wskutek uwzględnienia przez SKO żądania odwołania i uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. oraz przekazania sprawy w tej materii do ponownego rozpoznania, które zostało zakończone decyzją Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] r. ([...]), cofającej z dniem [...] r. licencję nr [...]. Jednakże, w przesłanych Sądowi aktach administracyjnych sprawy (karty 4 i 6 skoroszytu dot. postępowania I instancji) znajdują się potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pracownika Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w O. kserokopie pełnomocnictw z dnia [...] r., podpisanych przez reprezentujących stronę skarżącą R. M.o i D. K., upoważniające wymienionego adw. A.K., cyt: "do składania oświadczeń woli w imieniu strony oraz do prowadzenia we wszystkich instancjach i instytucjach sprawy z odwołania od decyzji Starosty Powiatowego w O. Wydział Komunikacji w przedmiocie cofnięcia licencji." Nie ma przy tym znaczenia, że każdy z członków organu zarządzającego strony skarżącej uczynił to osobno, gdyż oba dokumenty są z tej samej daty, identyczne co do treści umocowania i wynika, że zostały złożone razem do akt postępowania. Zakres umocowania został tu sformułowany szerzej niż w pełnomocnictwie z dnia [...] r., odnosi się bowiem nie do sprawy "odwołania" , lecz "z odwołania", a także dotyczy prowadzenia tej sprawy we "wszystkich instancjach", co niewątpliwie należy również wiązać z przypadkiem – jak to miało miejsce w sprawie – ewentualnego wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym o charakterze procesowym, tzn. uchylającym decyzję pierwszoinstancyjną i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Obejmuje zatem w sprawie cofnięcia licencji Nr [...] także powtórne postępowanie w pierwszej instancji, gdyż nastąpiło ono w konsekwencji skutecznego wniesienia odwołania. W ocenie Sądu nie zachodziły zatem podstawy do stwierdzenia braku należytego umocowania pełnomocnika w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, tym samym przyjąć trzeba, że doręczenie pełnomocnikowi decyzji Starosty O. z [...] r. odniosło skutek prawny. Wydając zaskarżone postanowienie Kolegium pominęło tę istotną okoliczność w swych rozważaniach, nie odniosło się do treści pełnomocnictwa z [...] r. i w rezultacie wydało orzeczenie oparte na niepełnych ustaleniach, przyjmując z naruszeniem art. 134 k.p.a., że w sprawie zachodziła niedopuszczalność odwołania. Z tego względu zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Orzeczenie w zakresie wykonalności (pkt II) – oparto na podstawie art. 152 p.p.s.a.