III SA/Wr 735/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. B postanawia: sprostować z urzędu w wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. (sygn. akt III SA/Wr 735/13) oczywiste omyłki w ten sposób, że w wierszu 18 rubrum tego wyroku wpisać zamiast "czterysta siedemdziesiąt pięć" – "czterysta pięćdziesiąt siedem", na stronie siódmej w wierszu 4 i 5 uzasadnienia tego wyroku wpisać zamiast "decyzje organów obydwu instancji zapadły" – "decyzja organu drugiej instancji zapadła", w wierszu 6 wpisać zamiast "obydwu decyzji" – "zaskarżonej decyzji", w wierszu 11, 12, 13 wpisać zamiast "nie rozstrzygnięto, bowiem skarżący nie złożył wniosku o ich zasądzenie i uprawnienie to utracił zgodnie z art. 210 § 1 tej ustawy" – "orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.", w wierszu 14 wpisać zamiast "organ I instancji" – "organ II instancji". Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I); zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz strony skarżącej 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania (pkt II); orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku (pkt III). Na stronie siódmej uzasadnienia wyroku Sąd omyłkowo wskazał, że "decyzje organów obydwu instancji zapadły z naruszeniem prawa materialnego" i wskazał podstawę prawną uchylenia "obydwu decyzji". Omyłkowo także Sąd podał, że nie orzeczono o kosztach, bowiem skarżący nie złożył wniosku o ich zasądzenie. Mylnie ponadto Sąd skierował zalecenia, co do dalszego postępowania do organu I instancji, zamiast do organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić trzeba, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości, że wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. Sąd uchylił jedynie decyzję organu II instancji (a nie jak mylnie wskazano w uzasadnieniu wyroku decyzje organów obydwu instancji) i ten właśnie organ powinien jeszcze raz rozpoznać sprawę i wydać rozstrzygnięcie. Ponadto Sąd orzekł w wyroku o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając je od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego w kwocie 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, omyłkowo wskazując w uzasadnieniu, że o kosztach nie orzeczono. W aktach sprawy znajduje się zresztą wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wskazać przy tym należy, że Sąd prawidłowo określił w wyroku kwotę kosztów postępowania w wysokości 457 zł, mylnie wskazując w nawisie przy słownym jej podaniu, że chodzi o kwotę "czterysta siedemdziesiąt pięć" złotych. W konsekwencji zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., jako organ II instancji winno – w zgodzie z sentencją wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. - ponownie rozpoznać sprawę i wydać rozstrzygnięcie, a także dokonać zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 p.p.s.a orzeczono, jak na wstępie.