III SA/Wr 751/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w L., na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia[...] lipca 2015 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności obszarowych, postanawia sprostować z urzędu w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 stycznia 2016 r. (sygn. akt III SA/Wr 751/15) oczywistą omyłkę w ten sposób, że w wierszu 4 od góry, winno być "5 stycznia 2016 r." zamiast "5 stycznia 2015 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej "p.p.s.a."), sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania można dokonać na posiedzeniu niejawnym, przy czym czynność ta nie jest ograniczona żadnym terminem. Można jej dokonać w każdym czasie, a więc także – jak w niniejszej sprawie – nawet po uprawomocnieniu się wyroku. Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił postanowienia organów Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa obu instancji, odmawiające przywrócenia terminu. Tymczasem w sentencji tegoż wyroku, w wierszu 4 od góry, jako datę wydania orzeczenia wskazano 5 stycznia 2015 r. Nie może budzić wątpliwości, iż stanowi to oczywistą omyłkę (Sąd nie mógł orzekać już w styczniu 2015 r., skoro sama skarga strony datowana jest dopiero na dzień 30 lipca 2015 r.), podlegającą sprostowaniu. W takiej sytuacji, Sąd – zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 i § 2 zdanie 1 p.p.s.a. – postanowił z urzędu dokonać sprostowania daty wydania wyroku, o którym mowa, jak w sentencji niniejszego postanowienia.