III SA/Wr 751/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-09-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie zastosował się do wezwania do złożenia wniosku w prawidłowej formie.Stan faktyczny
Skarżący K. M. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, co zostało zakwalifikowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku PPF, wzywając do jego wypełnienia i przesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie uzupełnił wniosku w zakreślonym terminie, w związku z czym referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący złożył sprzeciw od tego zarządzenia.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2016 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 751/16 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2016 r.
W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, skarżący - pismem
z [...] r. - wniósł zażalenie na to wezwanie, w którym podał m. in., że wnosi o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239
§ 1 pkt 1 lit "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej p.p.s.a.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych.
Powyższy wniosek skarżącego został zakwalifikowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W tej sytuacji, pismem referendarza sądowego z [...] r., przesłano pełnomocnikowi skarżącego (żonie skarżącego) urzędowy formularz wniosku PPF
o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w celu jego wypełnienia, podpisania osobiście przez skarżącego i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (zgodnie z art. 257 p.p.s.a.).
Wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku doręczone zostało [...] r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał [...] r. W zakreślonym terminie wnioskodawca nie złożył formularza wniosku.
Wobec powyższego, referendarz sądowy - zarządzeniem z [...] r. -pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Z zachowaniem terminu, skarżący złożył sprzeciw, w którym wniósł o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi na podstawie ww. art. 239 § 1 pkt 1 lit "d" p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje:
Stosownie do art. 260 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia
i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie,
w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd
rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
Wnioskodawcy doręczono wezwanie do złożenia wniosku w prawidłowej formie wraz z drukiem formularza w celu jego wypełnienia, podpisania i przesłania do Sądu. Do wezwania tego jednak skarżący się nie zastosował.
Zasadnie zatem referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskodawca, mimo że wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu doręczono [...] r., nie uzupełnił braku formalnego wniosku w ustawowym terminie 7 dni.
Konkludując Sąd postanowił o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego na mocy art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło