III SA/Wr 756/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S.A. w J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lipca 2020 r., nr 430000/71/226030/2020; 430000/71/224281/2020, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia z opłacania składek postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 16 września 2020 r. strona skarżąca Z. S.A. w J. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 12 akt) wezwanie zostało stronie skarżącej skutecznie doręczone 9 października 2020 r. Jak wynika z akt sprawy, brak formalny skargi nie został w zakreślonym terminie usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, strona skarżąca nie przedłożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej z KRS zgodnie z przywołanym przepisem art. 29 p.p.s.a. Za taki dokument nie mógł zostać uznany przedłożony przez stronę skarżącą za pośrednictwem operatora pocztowego (data na stemplu pocztowym przesyłki poleconej: 12 października 2020 r.) jednostronicowy wydruk (k. 14 akt). Nie stanowi on określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej dokumentu, o którym w art. 29 p.p.s.a. Termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął więc bezskutecznie. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.