III SA/Wr 766/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w Wydziale III, w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia 50% należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników na funduszu emerytalno-rentowym, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia od wyroku z dnia 8 stycznia 2014 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżący wywiódł do tutejszego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy umorzenia 50% należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników na funduszu emerytalno-rentowym. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. – skutecznie doręczonym skarżącemu (w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.")– w dniu [...] grudnia 2014 r. (zarządzenie Sędziego Sprawozdawcy z dnia 2 stycznia 2014 r., k 48 akt sądowych) – zawiadomiono stronę o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 8 stycznia 2014 r. Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę skarżącego. Pismem złożonym w siedzibie tutejszego Sądu w dniu 16 stycznia 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 8 stycznia 2014 r. Motywując taki wniosek podniósł, że o odbytej rozprawie dowiedział się w dniu 16 stycznia 2014 r., bezpośrednio w Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu. Jako powód swego niestawiennictwa na rozprawie wskazał nieotrzymanie zawiadomienia o jej terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd przywraca uchybiony termin, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy do strony (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2009, s. 257-258). Zgodnie zaś z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie przedstawił jednak okoliczności wskazujących na brak winy w niedokonaniu tej czynności. Za taką okoliczność nie można w szczególności uznać oświadczenia skarżącego, że nie został poinformowany o terminie rozprawy, a tym samym o terminie do wniesienia przedmiotowego wniosku. Podkreślić bowiem należy, że z akt sprawy bezspornie wynika,iż skarżący został prawidłowo – w trybie art. 73 p.p.s.a. – zawiadomiony o terminie rozprawy. Według art. 73 § 1, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65-72 tej samek ustawy.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego samego artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Podobne rozwiązania, tworzące prawną fikcję doręczenia pisma, przyjęto np. w procedurze administracyjnej (art. 44 k.p.a.) oraz w procedurze cywilnej (art. 139 § 1 k.p.c.). Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi tylko w razie niespełnienia tak ukształtowanych warunków i tylko wówczas nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej. Celem wskazanych było uregulowanie kwestii dotyczącej obiegu korespondencji między adresatem przesyłki, osobą doręczającą a placówką pocztową. W sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że w piśmie Sądu z dnia [...] listopada 2013 r. zawarto zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 8 stycznia 2014 r. Co więcej, w pkt 3 pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie wskazano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wskazany został również numer telefonu do sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pod którym skarżący mógł dowiedzieć się o stanie zawisłej z jego skargi sprawy (k. 48 akt sądowych). Ze zwróconej Sądowi do akt sprawy przez placówkę pocztową w S. przesyłki poleconej (k. [...] akt sądowych) zawierającej owo zawiadomienie wynika, że dwukrotnie awizowana przesyłka nie została podjęta w terminie, a następnie została zwrócona nadawcy, toteż wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącemu z końcem dnia [...] grudnia 2013 r. Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., I FSK 1861/11, LEX nr 1148521). W związku z tym wskazać należy, iż zawiadomienie o terminie rozprawy zostało doręczone skarżącemu prawidłowo, przy przyjęciu wynikającej z art. 73 § 4 p.p.s.a. fikcji doręczenia. Powoływanie się zatem skarżącego na fakt "niezawiadomienia" go o terminie rozprawy pozostaje w oczywistej sprzeczności z dokumentami zawartymi w aktach sprawy, i jako takie nie może uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Dodać nadto trzeba, iż skarżący, przy dochowaniu należytej staranności, mógł dowiedzieć się o rozstrzygnięciu, jakie zapadło w dniu 8 stycznia 2014 r. przed tutejszym Sądem w jego sprawie. Wystarczyło bowiem, aby telefonicznie skontaktował się z sekretariatem tutejszego Sądu. Niemonitorowanie sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem przez skarżącego powoduje natomiast, że można mu postawić zarzut co najmniej niedbalstwa w prowadzeniu swoich spraw, a to wyklucza wyłączenie jego winy w uchybieniu terminu. Tym samym nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.