III SA/Wr 781/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania. Pismem z dnia [...] r. W. G. wniósł skargę na opisane w osnowie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. W dniu [...] r. skarżący dodatkowo wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Sąd. W obszernym uzasadnieniu pisma wnioskodawca podnosił zarzuty niekonstytucyjności rozstrzygnięcia o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez względu jednak na to, czy strona poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt orzeczenia w przedmiocie objętej wnioskiem kwestii incydentalnej. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja (utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego), nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty podniesione natomiast przez skarżącego w uzasadnieniu pisma z dnia [...] r. nie mogły natomiast przesądzić o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, nie odnosiły się bowiem w ogóle do przesłanek z art. 61 p.p.s.a., tylko w całości skierowane były przeciwko treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym, na postawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowił jak w sentencji.