III SA/Wr 787/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi P.W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie w pasie drogowym reklamy, bez zezwolenia zarządcy drogi, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił już wcześniej wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., opisanej w osnowie niniejszego orzeczenia. W uzasadnieniu tamtego postanowienia Sąd wyjaśnił, że we wniosku ograniczono się w zasadzie do wskazania, że kwota kary jest znacząca, a tym samym stanowić będzie bardzo duże obciążenie. Konieczność zapłaty kary może bowiem wpłynąć na pogorszenie sytuacji finansowej i konieczność ograniczenia zatrudnienia. Zdaniem Sądu, okoliczności tych nie można było zweryfikować, bowiem autor skargi sprowadził uzasadnienie wniosku jedynie do ogólnikowych twierdzeń. Jednocześnie Sąd wskazał, że w przypadku wykazania, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy tą kwestię. Pismem z dnia [...] r., skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu wnioskodawca scharakteryzował prowadzoną przez siebie działalność polegającą na sprzedaży sprzętu elektronicznego w prowadzonych czterech sklepach (odpowiednio – po jednym – we W., P., K. oraz K.). Wskazał ponadto, że zatrudnia pięciu pracowników. Podkreślił, że nałożenie kary pieniężnej stanowi dla prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa znaczne obciążenie finansowe, które w trakcie trwania postępowania sądowego, spowoduje nieodwracalne skutki w postaci konieczności ograniczenia prowadzonej przez niego działalności i związanej z nią konieczności dokonania zwolnień pracowników, względnie ograniczenia ich wynagrodzeń. Wpłynie to na kondycję całego przedsiębiorstwa, jak również uniemożliwi utworzenie nowych miejsc pracy, planowanych w związku z rozwojem działalności w roku 2011. Skarżący wywodził dalej, iż w pierwszym kwartale 2011 r., w związku z poszerzeniem oferty i uzyskaniem nowych możliwości marketingowych, planował utworzenie trzech nowych miejsc pracy – dwóch stanowisk informatyków obsługujących powiększający się portal internetowy oraz jednego stanowiska dla osoby niepełnosprawnej, do bieżącej obsługi administracyjnej. Zauważył przy tym, że konieczność zapłaty kwoty [...] zł, wynikająca z czterech decyzji administracyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego, będzie równoznaczna z rezygnacją z realizacji tych planów. Dla potwierdzenia powołanych okoliczności skarżący dołączył szereg dokumentów, w tym – między innymi – deklaracje ZUS-u za miesiące [...]-[...] r., oświadczenia pracowników, umowę pożyczki z dnia [...] r. oraz kopie wniosków z dnia [...] r. o udzielenie przez organ pierwszej instancji ulg w spłacie zobowiązań, poprzez ich częściowe umorzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd, na wniosek strony, może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu tego Sądu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który ani nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który – wskutek swych właściwości – nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku zainteresowanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu, zasługuje on na uwzględnie-nie. Wykonanie zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł może – jak wskazał skarżący – doprowadzić do utraty płynności finansowej. Konsekwencją będzie konieczność rezygnacji z przyjętej strategii rozwoju prowadzonej przez skarżącego działalności, na rzecz jej ograniczenia, poprzez redukcję etatów, czy też obniżenie wysokości dotychczasowych wynagrodzeń dla pracowników. W świetle tych okoliczności, nie można wykluczyć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze przed merytoryczną oceną legalności tego rozstrzygnięcia przez tutejszy Sąd (celowe podkreślenie) może – w tej konkretnej sytuacji – spowodować nieodwracalne skutki i narazić skarżącego na znaczną szkodę majątkową. Podkreślić także trzeba, że przed Sądem zawisły jeszcze trzy sprawy (oprócz niniejszej) ze skarg P. W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za umieszczenie w pasie drogowym reklamy bez zezwolenia, w łącznej wysokości ok. [...] zł (sygn. akt [...],[...],[...]). Dlatego też – na podstawie wcześniej wskazanych przepisów – wobec zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.