III SA/Wr 788/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie w pasie drogowym reklamy, bez zezwolenia zarządcy drogi wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił wstrzymania wykonania opisanej w osnowie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że we wniosku ograniczono się w zasadzie do wskazania, że kwota kary jest znacząca, a tym samym stanowić będzie bardzo duże obciążenie. Konieczność zapłaty kary może bowiem wpłynąć na pogorszenie sytuacji finansowej i konieczność ograniczenia zatrudnienia. Aczkolwiek, zdaniem Sądu, okoliczności tych nie można było zweryfikować, bowiem autor skargi sprowadził uzasadnienie wniosku jedynie do ogólnikowych twierdzeń. Jednocześnie Sąd wskazał, że w przypadku wykazania przez skarżącego, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Pismem z dnia [...] r., skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu wniosku skarżący scharakteryzował prowadzoną przez siebie działalność (prowadzenie czterech sklepów odpowiednio po jednym we W., P., K. oraz K., sprzedaż sprzętu elektronicznego, pięć etatów pracowniczych) oraz podniósł min., że "nałożenie kary pieniężnej stanowi dla prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa znaczne obciążenie finansowe, które w trakcie trwania postępowania sądowego, spowoduje nieodwracalne skutki w postaci konieczności ograniczenia prowadzonej przez niego działalności i związanej z nią konieczności dokonania zwolnień pracowników, względnie ograniczenia ich wynagrodzeń. Powyższe natomiast wpłynie na kondycję całego przedsiębiorstwa, jak również uniemożliwi utworzenie nowych miejsc pracy, planowanych w związku z rozwojem działalności w roku [...]". Skarżący podkreślił nadto, iż w I kwartale [...] r. w związku z poszerzeniem oferty i uzyskaniem nowych możliwości marketingowych, planował utworzenie trzech nowych miejsc pracy – dwóch stanowisk informatyków obsługujących powiększający się portal internetowy oraz jednego stanowiska dla osoby niepełnosprawnej, do bieżącej obsługi administracyjnej. Aczkolwiek konieczność zapłaty kwoty [...] zł., wynikająca z czterech decyzji administracyjnych SKO, będzie równoznaczna z rezygnacją realizacji w/w planów. Do pisma dołączono w szczególności: deklaracje ZUS-u za miesiące [...] – [...] r., oświadczenia pracowników, umowę pożyczki z dnia [...] r. oraz kopie wniosków z dnia [...] r. w sprawie udzielenia ulg w spłacie zobowiązań poprzez ich częściowe umorzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cyt. dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu zasługuje on na uwzględnienie. Egzekucja utrzymanej w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, w sprawie nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł. za zajęcie pasa drogowego - zważywszy na inne sprawy o sygn. akt [...],[...],[...] zawisłe ze skarg skarżącego przed tutejszym Sądem, a odnoszące się również do decyzji SKO w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za umieszczenie w pasie drogowym reklamy bez zezwolenia oraz na łączną wysokość nałożonych kar (ok. [...] zł) - od strony skarżącej, w świetle jej aktualnej kondycji finansowej, mogłaby doprowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona w sposób przekonujący wykazała bowiem, że wykonanie zaskarżonych decyzji SKO opiewających – tak jak wskazała na kwotę ok. [...] zł. - w tym tej stanowiącej przedmiot niniejszej sprawy, może doprowadzić do utraty jej płynności finansowej. Konsekwencją powyższego będzie natomiast konieczność rezygnacji z przyjętej strategii rozwoju prowadzonej przez nią działalności, na rzecz jej ograniczenia poprzez redukcję etatów, czy też obniżenie wysokości dotychczas otrzymywanych przez pracowników wynagrodzeń. W związku z powyższym, Sąd na podstawie wyżej wskazanych przepisów - wobec zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.