III SA/Wr 793/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Renata Sawińska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B. Z., R. Z. [...] s.c. w S. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPO oddala skargę. B. Z. i R. Z. (zwani dalej skarżącymi) zwrócili się o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Rozbudowa firmy [...] s.c. z zastosowaniem innowacji procesowej i produktowej", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 w Schemacie 1.1.A2 "Dotacje inwestycyjne dla MŚP wspierające innowacyjność produktową i procesową na poziomie przedsiębiorstwa (z wyłączeniem projektów z zakresu turystyki). W pisemnej odpowiedzi, otrzymanej przez wnioskodawcę w dniu [...] r. (pismo Nr [...]), D. Instytucja Pośrednicząca (dalej zwana również jako DIP) poinformowała o konieczności uzupełnienia i poprawienia wniosku zgodnie z uzupełniającymi kryteriami formalnymi Nr 4, 6 i 9, w terminie pięciu dni, według szczegółowo wymienionych w tym piśmie zaleceń. Pismem datowanym na dzień [...] r. skarżący poinformowali DIP o zakresie dokonanych zmian i poprawek we wniosku. Ze względu na uzupełnienie wniosku niezgodnie z zaleceniami zawartymi w piśmie z dnia [...] r., wniosek o dofinansowanie został odrzucony, o czym DIP poinformowała w piśmie z dnia [...] r. Skarżący pismem z dnia [...] r., zgodnie z zawartym pouczeniem, złożyli odwołanie od oceny formalnej wniosku. W zarzutach wskazali na trudności przy współpracy z D. Instytucją Pośredniczącą, wadliwość generatora wniosku, niezgodność oceny formalnej z kartą oceny formalnej ujętej w Kryteriach wyboru dla Priorytetu 1 "Wzrost konkurencyjności d. przedsiębiorstw" – działania 1.1, 1.2 i 1.3 oraz przeoczenie załącznika promesy leasingowej. W rozstrzygnięciu z dnia [...] r. Nr [...] D. Instytucja Pośrednicząca nie uwzględniła odwołania skarżących. Jak wynika z uzasadnienia stanowiska DIP, w trakcie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie oraz w oparciu o złożone wyjaśnienia wnioskodawcy stwierdzono, iż wniosek nie spełnia uzupełniających kryteriów formalnych nr 4b "Kompletność i zgodność wniosku" oraz nr 6 "Zgodność wskaźników". W dniu [...] r. do DIP został złożony uzupełniony wniosek o dofinansowanie, w którym dokonano poprawek wniosku w zakresie Uzupełniających kryteriów formalnych nr 4b ("Czy wszystkie rubryki wypełnione zostały zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku?"), 4f ("Czy wszystkie załączniki zostały wypełnione zgodnie z odpowiednią instrukcją IP/IZ RPO WD?), nr 6 ("Czy zaproponowane rodzaje wskaźników są zgodne z zakresem projektu i z wytycznymi IZ RPO?) oraz nr 9 ("Czy wszystkie typy wydatków przedstawione do dofinansowania w ramach projektu są kwalifikowalne zgodnie z wytycznymi UE i IZ RPO?) Po ponownej ocenie formalnej wniosku stwierdzono występowanie następujących uchybień: 1. We wskaźniku "Liczba utworzonych miejsc pracy w MŚP (brutto)" - w dalszym ciągu została podana błędna ilość osób, którą planuje zatrudnić wnioskodawca w wyniku realizacji projektu. Podana wartość wskaźnika nie odzwierciedla utworzonych miejsc pracy związanych bezpośrednio z realizacją projektu. Z pkt. VI. 5 wniosku o dofinansowanie wynika, iż wnioskodawca planuje stworzyć [...] etaty (zatrudnić [...] osoby). W pkt. VI. l została podana informacja, iż wnioskodawca planuje zatrudnić [...] osoby, co nie jest zgodne z pkt. VI. 5. Liczba [...] miejsc pracy, jest to stan zatrudnienia na dzień zakończenia realizacji projektu. Wskaźniki rezultatu, a takim jest w/w wskaźnik, powinny przedstawiać bezpośredni wpływ projektu na otoczenie społeczno-ekonomiczne, uzyskany bezpośrednio po zakończeniu realizacji projektu. Nie została także poprawnie skorygowana część finansowa. Zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku do pkt. IX. "Finansowa realizacja projektu. Założenia Wnioskodawcy do sprawozdania finansowego" należy przy sporządzaniu sprawozdań finansowych (w tym prognoz i danych porównywalnych) stosować obowiązujące zasady rachunkowości, nakazujące odzwierciedlanie sytuacji majątkowej i finansowej firmy w sposób prawdziwy, rzetelny i jasny. W szczególności, przedstawione dane muszą uwzględniać zasady ostrożnej wyceny, ciągłości działania oraz wiernego obrazu (ustawa o rachunkowości z dn. 29.09.1994 r., art. 5 - 8). 3 i 4. Kwota dotacji wykazana w Rachunku Przepływów Pieniężnych nie odpowiada kwocie dotacji, o którą wnioskodawca się ubiega. W Rachunku Przepływów Pieniężnych kwota dotacji jest wyższa od kwoty wykazanej we wniosku o dofinansowanie w pkt. IV. 16 oraz pkt. V. 4. i nie ujęto w niej części odpisu amortyzacyjnego. 5. Brak zgodności wykazanego zysku netto w poszczególnych latach pomiędzy Bilansem, Rachunkiem Zysków i Strat oraz Rachunkiem Przepływów Pieniężnych. 6. Rozbieżność w Kapitałach Własnych miedzy poszczególnymi tabelami części finansowej: zmiana w Kapitale Własnym w Bilansie w poszczególnych latach nie ma odzwierciedlenia w Rachunku Zysków i Strat oraz Rachunku Przepływów Pieniężnych. 7. Niezgodność w pozycjach dotyczących Amortyzacji. Zmiana wartości poz. Aktywa trwałe, w poszczególnych latach, wykazanej w Bilansie nie ma odzwierciedlenia w pozostałych tabelach finansowych. 8. W części dotyczącej Kapitałów obcych brak zgodności pomiędzy pozycją Spłata kredytów, pożyczek i innych zobowiązań finansowych wykazaną w RPP, a poz. Kredyty, pożyczki i inne zobowiązania finansowe (długoterminowe oraz krótkoterminowe) wykazanymi w Bilansie. W Bilansie nie zostały wykazane żadne kredyty. Uchybienia te skutkowały odrzuceniem wniosku na etapie oceny formalnej i dyskwalifikowały z możliwości przekazania go do oceny merytorycznej. Po przeanalizowaniu odwołania D. Instytucja Pośrednicząca uwzględniła tylko uwagi wnioskodawcy co do pkt. 3 i 4 dotyczących ewidencji dotacji i podtrzymała swoje stanowisko zdefiniowane w piśmie z dnia [...] r. Skarżący skorzystali z przysługującego im prawa do zaskarżenia rozstrzygnięcia odwołania i pismem z dnia [...] r. zwrócili się do Marszałka Województwa D. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ w swym rozstrzygnięciu z dnia [...] r. Nr [...] nie uwzględnił wniosku skarżących, podzielając słuszność stanowiska zajętego przez DIP. Odnosząc się natomiast do zarzutu o braku szansy na prawidłowe złożenie uzupełnionego wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, organ doszedł do przekonania, że nie może on zostać uznany, skoro - jak to wynika z dokumentacji zgromadzonej w sprawie - skarżący dnia [...] r. złożyli w DIP uzupełniony/poprawiony wniosek o dofinansowanie realizacji projektu. Zawierał poprawki w zakresie dotyczącym uzupełniających kryteriów formalnych . W kwestii zarzutu dotyczącego trudności w zidentyfikowaniu wniosku z uwagi na brak numeru, organ stwierdził, iż z dokumentacji zgromadzonej w sprawie nie wynika, że wniosek skarżących kiedykolwiek był nieoznaczony. Dodał przy tym, że nawet gdyby – czego nie potwierdzają dokumenty w sprawie – miały miejsce jakiekolwiek chwilowe "trudności w identyfikacji wniosku", to zdaniem organu wydają się one nie mieć wpływu na wynik sprawy, jako że zarówno ocena formalna wniosku jak i rozpatrzenie odwołania w D. Instytucji Pośredniczącej zostały dokonane w oparciu o dokumentację zgromadzoną i oznaczoną jako dotyczącą projektu. Znajduje to potwierdzenie m.in. na karcie oceny formalnej wniosku oraz w listach sprawdzających do weryfikacji odwołania. Kolejny zarzut odnośnie interpretacji zapisu ze str. 42 wniosku pkt VI.l "Skwantyfikowane wskaźniki realizacji celów projektu" również nie został uwzględniony, gdyż – jak wywodzi organ – w piśmie z dnia [...] r. skarżący otrzymał wyraźną informację, co do błędu, który został popełniony w pkt VI.l "Liczba utworzonych miejsc pracy w MŚP (brutto)". Co do zapisów w innych okresach niż okres "n" otrzymał informację następującą: "W kolejnych latach należy wpisywać ilość osób zatrudnionych w danym roku i należy zsumować wszystkie lata w kolumnie "Wartość docelowa", co jest sformułowaniem jasno precyzującym sposób poprawek. W rozstrzygnięciu odwołania również przywołano błędy w tym zakresie. Za bezzasadną organ uznał także kwestię wprowadzenia w błąd skarżącego podczas konsultacji telefonicznych przez pracownika DIP, albowiem skarżący otrzymał pisemną informację zawierającą wyczerpujące wyjaśnienie, jakich korekt winien dokonać. Odnosząc się do następnego zarzutu, a mianowicie powołania się przez DIP w piśmie informującym o odrzuceniu wniosku z dnia [...] r., na inne uwagi niż zawarte we wcześniejszym piśmie z dnia [...] r. – Marszałek uznał go również za bezpodstawny. Organ zwrócił przy tym uwagę, że skarżący nie wskazuje nawet konkretnie, które miałyby to być uwagi. Jak wyjaśnił, D. Instytucja Pośrednicząca w piśmie z dnia [...] r. wskazała błędy w pkt IX wniosku jako przykładowe (zapis "m. in.") i stwierdziła, że "Należy przeanalizować część finansową pod względem wszystkich występujących w niej błędów, a następnie skorygować występujące nieprawidłowości". Błędy wskazane w piśmie z dnia [...] r. jedynie dokładnie formułują rozbieżności, ewentualnie są następstwem dokonania zmian. Wskazał też, że dogłębna analiza błędów w pkt IX wniosku została przedstawiona skarżącemu w rozstrzygnięciu odwołania i DIP nie zakwestionowała sposobu szacowania wartości w prognozach, lecz stwierdziła błędy rachunkowe, które spowodowały, iż jakość prognoz poddana została w wątpliwość. Zwrócił także uwagę, że skala rozbieżności jest znaczna (nie są to bynajmniej miejsca po przecinku wynikające z zaokrągleń). Organ stwierdził też, iż skarżący błędnie określił w Bilansie pozycje Pasywów C.ll Zysk (strata) z lat ubiegłych oraz C.III Zysk (strata) netto z roku bieżącego - nie wypełniono do końca żadnej z pozycji, dowolnie wpisując dane z Rachunku Zysków i Strat raz w pozycji C.ll, a raz w pozycji C.III. W kontekście zarzucanych problemów z generatorem wniosków, Marszałek zauważył, że w dokumentacji sprawy brak dowodów potwierdzających wadliwe funkcjonowanie generatora. Brak jest też dokumentów potwierdzających fakt zgłoszenia przez skarżących dysfunkcji programu. Zauważył ponadto, iż w pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie (złożonej w D. Instytucji Pośredniczącej w dniu [...] r.) dana "niefunkcjonalność" nie występowała, problem rzekomo pojawił się przy generowaniu kolejnej wersji wniosku (dostarczonej do DIP dnia [...] r.). Obydwa wnioski zostały sporządzone w wersji 2.0.14 generatora wniosków. Opisywana wadliwość nigdy nie występowała i nie występuje. Na tle argumentu, dotyczącego prowadzenia przez skarżących uproszczonej księgowości, organ podkreślił, iż – bez względu na formę prowadzenia księgowości – każdy wnioskodawca jest zobowiązany przedstawić dane finansowe dotyczące realizowanego projektu w taki sam sposób. Jak dalej wywodził, prawidłowość sporządzenia/wprowadzenia danych spoczywa na obsłudze finansowej wnioskodawcy i na prawidłowej transpozycji danych z uproszczonej księgowości na pełną. Z podobnymi trudnościami mają do czynienia także inni wnioskodawcy, jednakże to utrudnienie nigdy nie było sygnalizowane przez któregokolwiek z nich. Organ uznał ponadto, że fakt dołączenia – na etapie składania odwołania – płyty z danymi nie ma wpływu na wynik postępowania odwoławczego. Wskazał także, iż przedmiotowa płyta zawiera dane praktycznie tożsame z danymi zawartymi we wniosku aplikacyjnym (różnią się jedynie zaokrągleniami generatora wniosków) dostarczonym do D. Instytucji Pośredniczącej w dniu [...] r. Wykazane w pliku (w wierszu Bilans pkt l Środki trwałe, ppkt b) budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej) ujemne kwoty, które zostały wpisane do generatora, również świadczą – zdaniem organu – o prawidłowym funkcjonowaniu generatora wniosków i błędnym wpisaniu kwot przez wnioskodawcę. Oceniając argument dotyczący, dobrej obecnie, sytuacji finansowej przedsiębiorstwa skarżących (potwierdzonej uzyskaniem promesy leasingowej) organ stwierdził, że pozostaje ona bez wpływu na wynik oceny wniosku w zakresie niespełnienia uzupełniającego kryterium 4b oraz 6 oceny formalnej wniosku, zatem również nie ma wpływu na wynik postępowania odwoławczego. Podobnie konieczność ograniczenia przedmiotowej inwestycji w wypadku nieotrzymania dofinansowania – w ocenie organu – nie stanowi aspektu merytorycznego ani proceduralnego, a tylko takie mogą być przedmiotem zarówno odwołania, jak i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podsumowując swe rozważania, organ stwierdził, że ocena dokonana została przez D. Instytucję Pośredniczącą zgodnie z obowiązującymi procedurami właściwymi dla w trybu konkursowego oraz w oparciu o obowiązujące "Kryteria wyboru operacji finansowych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WD. 2007-2013. Również procedura odwoławcza została przeprowadzona przez DIP poprawnie, zgodnie z obowiązującymi regulacjami przewidzianymi dla procedury rozpatrywania odwołania w trybie konkursowym dla działania 1.1 RPO WD. Skargę na rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy B. Z. i R. Z. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w dniu [...] r. Wnieśli w niej o "uchylenie decyzji UMDW, ponowne złożenie wniosku o dofinansowanie inwestycji oraz ponowne rozpatrzenie tego wniosku". Skarżący zarzucili Marszałkowi tendencyjne podejście do sprawy przy rozpatrywaniu wniosku. Zdaniem skarżących wiarygodność rozstrzygnięcia podważają zastosowane sformułowania "rzekomo", "poniekąd", "prawdopodobnie...", co wpłynęło na nieczytelność decyzji oraz jej niespójność zarówno – jak to nazwali – w aspekcie proceduralnym, jak i merytorycznym. Skarżący podnieśli, że istotą zarzutu nie było nieoznakowanie wniosku na karcie przyjęcia, ale problemy z jego zidentyfikowaniem, co uniemożliwiało "czytelną" komunikację z pracownikami DPI. Wskazali ponadto, że na poprawki mieli tylko [...] dni roboczych, co przy problemach z generatorem wniosków, było okresem zbyt krótkim. Zarzucili, że nie wiedzą ilu pracowników działu kontraktacji opiniowało wniosek, ponieważ nie otrzymali karty oceny formalnej i przez to nie mogli się odnieść do błędów, na które powołuje się organ. Ponadto korekty i poprawki oraz problemy konsultowano z pracownikami DIP. Powód odrzucenia wniosku był inny niż błędy wykazane w załączniku Nr 4, a cyt. "problem z Generatorem Wniosku nie rozwiązał się, tylko można było wydrukować wniosek w sposób poprawny". Skarżący podnieśli, że mieli problemy z interpretacją zapisów przesłanych przez DIP. Okazało się bowiem, że nie wszystkie dotyczą ich wniosku, gdyż zostały, przez przeoczenie, skopiowane z innego pisma. Przez to zapisy były nieczytelne i "po rozmowach z panią E. M. pozostały bez zmian, co zostało opisane z liście przewodnim." Odnosząc się do wadliwości generatora wniosków skarżący podnieśli, że sugestia organu, co do braku problemów z programem pokazuje stronniczość urzędnika i stawia wnioskodawcę na straconej pozycji. Rozmowy telefoniczne nie są bowiem rejestrowane, więc trudno jest udowodnić opisane sytuacje. Czasu na poprawki było niewiele i żadnych możliwości dokumentacji zdarzenia. Autorzy skargi zarzucili organowi, że zostali wprowadzeni w błąd przez urzędnika i w związku z tym zarzucają Marszałkowi niedoinformowanie pracowników i konsultantów DIP. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, co oznacza, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Po myśli art. 3 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką szczególną regulację stanowi art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 roku Nr 84, poz. 712), zgodnie z którym, zgodnie z którym, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie było rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. o nie uwzględnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżących od negatywnego rozpatrzenia przez D. Instytucję Pośredniczącą odwołania, w związku z wnioskiem skarżących o dofinansowanie zgłoszonego projektu w Ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 – 2013 (w skrócie: RPO WD). Należy wskazać, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) zgodnie z założeniami zawartymi w art. 1 i art. 2, określa zasady prowadzenia polityki rozwoju w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej. Stosownie do art. 4 ustawy - rozwój ma być realizowany z wykorzystaniem środków publicznych, przy czym są to środki pochodzące z budżetu państwa, z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych (art. 3a). Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera regulacje mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozdziału środków przeznaczonych na współfinansowanie wyżej określonego rozwoju. Jak stanowi art. 26 ust. 1 omawianej ustawy, do zadań instytucji zarządzającej, w tym zarządu województwa, należy między innymi (pkt 1) wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78). Według powołanego przepisu unijnego - instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za (lit.a) zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Ponadto, zgodnie z pkt 2 ust. 1 art. 26 powołanej ustawy – do zadań instytucji zarządzającej należy przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1, a także (o czym mowa w pkt 4) wybór - w oparciu o kryteria wyboru projektów, o których mowa w pkt 3, czyli zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący - projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego oraz (pkt 6) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego i określenie systemu realizacji programu operacyjnego ( pkt 8), przez co rozumie się zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji; system realizacji określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów ( art. 5 pkt 11). Po myśli art. 26 ust. 2 ustawy - instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Na podstawie art. 29 ust. 1 instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej, przy czym ogłoszenie zawiera informacje obejmujące również kryteria wyboru projektów ( pkt 6). W powyższym świetle, na tle tak opisanych ustawowych zadań instytucji zarządzającej, może ona domagać się od uczestników procedur wyłaniania projektów celem ich dofinansowania – dochowania warunków określonych przez Komitet Monitorujący oraz tę instytucję. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, to znaczy jego zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są przytoczone regulacje ustawowe oraz zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego, o czym mowa poniżej - Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena przedmiotowego wniosku przeprowadzona została w sposób nie naruszający prawa, wobec czego nie zaistniały podstawy do uwzględnienia skargi. Przede wszystkim stwierdzić trzeba, że stosownie do wskazanych norm ustawowych, Zarząd Województwa D. - jako instytucja zarządzająca –ogłosił kryteria wyboru projektów. Kryteria te sprecyzowane zostały w opracowanym "Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zwany Uszczegółowieniem RPO WD. Przewiduje ono (w części 1.1.4), że projekt kwalifikuje się do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO WD, jeżeli spełnia wymienione warunki, a w tym, spełnia także szczegółowe kryteria wyboru projektów w ramach RPO WD. Ocena kwalifikowalności projektu dokonywana jest na etapie oceny wniosku o dofinansowanie. W części 1.1.5 wskazano, że procedura w tej materii jest dwuetapowa - najpierw dokonywana jest ocena formalna i po jej pozytywnym zakończeniu, wniosek przechodzi do dalszej oceny – merytorycznej. Kryteria wyboru projektów zostały zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO uchwałą nr 28/09 z dnia 23 kwietnia 2009 r., i zostały one podzielone na kryteria oceny formalnej, kryteria oceny merytorycznej oraz kryteria innego rodzaju. W ramach wymienionych kryteriów wyróżniono tzw. kryteria kluczowe, które muszą być bezwzględnie spełnione na każdym etapie oceny bez możliwości poprawy tudzież uzupełnienia wniosku, skutkujące od razu odrzuceniem wniosku, oraz kryteria uzupełniające - dotyczące oceny formalnej wniosku. W przypadku niespełnienia kryterium uzupełniającego wnioskodawca – jak postanowiono – ma możliwość jednokrotnej poprawy/uzupełnienia dokumentacji. Każdy wniosek oceniany jest niezależnie przez dwóch pracowników Instytucji Pośredniczącej, zaś ocena formalna jest wpisywana w kartę oceny formalnej. W niniejszej sprawie, D. Instytucja Pośrednicząca oraz Marszałek Województwa D. w sposób nie budzący wątpliwości wykazali, ze wniosek stron skarżących, mimo wezwania stron do jego uzupełnienia, nadal nie został w pełni uzupełniony zgodnie z uchwalonymi przez Komitet Monitorujący kryteriami oceny formalnej. Skarżący mianowicie nie spełnili kwalifikowanych jako uzupełniające (a zatem z możliwością tylko jednokrotnej poprawy, uzupełnienia wniosku) kryteriów formalnych - nr 6 "zgodność wskaźników" (tj. czy zaproponowane rodzaje wskaźników są zgodne z zakresem projektu i wytycznymi Instytucji Zarządzającej RPO) oraz nr 4b "kompletność i zgodność wniosku" (tj. czy wszystkie rubryki zostały wypełnione zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku). Według instrukcji, wytycznych, stanowiących część dokumentacji konkursowej, odnośnie części VI wniosku - przy wskaźnikach realizacji celów projektu jest mowa o wskaźnikach rezultatu jako obowiązkowym, w zakresie liczby utworzonych miejsc pracy. Z kolei ocena wskaźników polega na sprawdzeniu ich poprawności rachunkowej, w szczególności w zakresie określenia wartości bazowej oraz sumy z lat, zmniejszeń, zwiększeń w kolejnych latach, w których wykazano spełnienie wskaźnika. Faktem jest, że poprawiony wniosek zawierał w pozycjach dotyczących finansowej realizacji projektu (IX) - błędy rachunkowe, zachodziła niezgodność zysku netto w poszczególnych latach między wykazanym w Bilansie a podanym w rachunku Zysku i Strat i Rachunku Przepływów Pieniężnych, rozbieżność w kapitałach własnych, niezgodność w pozycjach dotyczących amortyzacji, a także w kapitałach obcych odnośnie kredytów, które szczegółowo opisano w rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym. Należy zgodzić się z oceną, że te dane budziły zatem uzasadnione wątpliwości w aspekcie rzetelności wniosku co do przedstawionych w nim prognoz finansowych i realizacji wniosku. Wniosek w tym kształcie nie spełniał wymaganych warunków do jego dalszej kwalifikacji. Pismo D. Instytucji Pośredniczącej z wezwaniem wnioskodawców do dokonania korekty i uzupełnień zawierało jasne sformułowania co do stwierdzonych braków formalnych wniosku o dofinansowanie. Należy też zaważyć, że z akt nie wynika by skarżący występowali do D. Instytucji Pośredniczącej z prośbą o przedłużenie [...] terminu do dokonania korekty wniosku, czy też zgłaszali zastrzeżenia np. co do niezrozumiale dla nich podanych merytorycznych treści wezwania, jak zarzucają. Korektę strony skarżące złożyły w terminie i w treści pisma przewodniego nie zgłaszały tych problemów. Analogicznie, na tym etapie nie zgłaszano okoliczności nieprawidłowego działania elektronicznego generatora wniosków, co miałoby przyczynić się lub ewentualnie uniemożliwić, poprawne wypełnienie tylko tych właśnie rubryk wniosku. Zarzut podniesiono dopiero w fazie odwoławczej postępowania. Abstrahując od faktu, że braki formalne pierwotnie obejmowały i inne części wniosku, które mimo zarzucanej wadliwości generatora zostały usunięte, to wypada jednak zauważyć, że co do zasady, okoliczność faktyczna, z której strona wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne, powinna być przez nią udowodniona, a już co najmniej uprawdopodobniona. Tymczasem strony skarżące nie wykazały jej istnienia w żaden sposób, poza twierdzeniem, że fakt ten miał miejsce. Powoływanie się na ustne komunikowanie się w tej sprawie z urzędnikami nie można uznać za wystarczające, organy bowiem nie przyznają tej okoliczności. Poza tym, nawet jeśli przyjąć, iż w istocie program nie działał prawidłowo, to zarzuty skargi w tej mierze są ogólnikowe i nie wiadomym pozostaje, w czym konkretnie przejawiał się wpływ działania programu elektronicznego na poszczególne pozycje wniosku i podane tam kwoty oraz stwierdzone niezgodności. W aspekcie dalszych zarzutów skargi – trudno wywieść, w jaki sposób zarzucany brak oznakowania wniosku, ewentualnie jego identyfikacji, lub niedoręczenie karty oceny formalnej mogłyby wpłynąć na jego ocenę lub na usunięcie przez skarżących braków formalnych. Nie można dopatrzyć się tu związku z nieprawidłowym wypełnieniem wniosku. Wobec powyższego, nie można zgodzić się z zarzutem skargi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób uchybiający procedurze. Z tego względu na podstawie art. 30c ust. 3 pkt. 2) ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.2006 nr 227 poz.1658 ze zmianami), orzeczono jak w sentencji wyroku.