III SA/Wr 795/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku skarżącego, z dnia [...] r., o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] r., w sprawie ze skargi M. W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości na [...] r., postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] r. powiadomiono strony postępowania o terminie posiedzenia w celu przeprowadzenia rozprawy, wyznaczonym na dzień [...] r. W zawiadomieniu tym znajdowało się m. in. pouczenie o trybie sporządzenia uzasadnienia wyroku oddalającego skargę oraz o terminie, w którym należało ewentualnie wystąpić do sądu o sporządzenie uzasadnienia. Pouczenie zawierało również informację na temat konsekwencji uchybienia terminu do złożenia wniosku. Pismo to doręczono M. W. (zwanemu dalej skarżącym) osobiście w dniu [...] r. W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Jak wynika z protokołu rozprawy, na wyznaczony termin posiedzenia nie stawili się zarówno skarżący, jak i uczestniczka oraz przedstawiciel organu. Przesyłając w dniu [...] r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący zwrócił się jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W lakonicznym uzasadnieniu skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że spóźnienie wynika z pomyłki przy obliczaniu długości miesiąca [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej jako p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest jednak przywrócenie terminu do dokonania czynności, gdy strona wykaże, że za uchybienie nie można przypisać jej winy (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, uzależnione jest wszak od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych i jednej negatywnej. Zaistnienie pierwszych pozwala na przywrócenie terminu, zaś druga czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Przywróceniu podlegają tylko terminy procesowe. Nie podlegają przywróceniu terminy prawa materialnego, a także terminy instrukcyjne, które w większości wypadków przewidziane są dla czynności sądowych (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005 s. 213). Przesłanką pozytywną przywrócenia terminu, wspomnianą już we wcześniejszych wywodach, jest brak winy strony w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Konstrukcja normatywna przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. nakazuje sądowi przywrócenie terminu, jeżeli stwierdzi, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Omawiany zapis przemawia za tym, że sąd jest związany dokonaną oceną. W przedmiocie przywrócenia terminu Sąd nie działa z urzędu. Niezbędny jest zatem wniosek strony. Złożenie wniosku zawierającego informację potwierdzającą okoliczności usprawiedliwiające i niezawinione przez stronę, stanowi więc kolejną z pozytywnych przesłanek przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a wniosek taki musi zostać złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Negatywną z kolei przesłanką uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia opłaty nie zostały spełnione. Choć stosowny wniosek został złożony we właściwym terminie, zaś uchybienie terminowi wywołało negatywny dla strony skutek w postaci odrzucenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, to jednak, w ocenie Sądu, w kontekście wskazanych przez skarżącego okoliczności, nie można uznać, iż nie ponosi on winy. Skarżący uzasadniając swój wniosek ogranicza się do wskazania, że doszło do pomyłki przy obliczaniu dni w miesiącu [...] , to jednak nie wyjaśnia jakie okoliczności owej pomyłce towarzyszyły. Bez takiej wiedzy Sąd nie może dokonać oceny, czy do uchybienia terminowi doszło z winy strony, czy też wywołały to okoliczności niezawinione – na które strona nie miała wpływu. Należy tu zwrócić uwagę, że w judykaturze ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym, brak należytej staranności przy załatwianiu swoich spraw nie może być uznany za okoliczność wyłączającą winę. W takim stanie rzeczy, stosownie do przywołanych powyżej przepisów prawa, należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.