III SA/Wr 801/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Henryka Łysikowska, Małgorzata Malinowska-Grakowicz, , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ponownej negatywnej oceny projektu oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Zarząd Województwa D. – jako instytucja zarządzająca – w wykonaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt. [...], w sprawie skargi "A" Spółki z o.o. (dalej zwanej "stroną skarżącą") na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od negatywnego wyniku oceny merytorycznej projektu, dokonał ponownego rozpoznania sprawy oraz zweryfikował pierwotną i ponowną ocenę projektu według kryteriów przewidzianych w Programie, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. W jej wyniku wniosek o dofinansowanie realizacji projektu., pn. "[...]", został powtórnie negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów, ponieważ ponownie nie spełnił kluczowych kryteriów oceny merytorycznej zawartych w "Kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny dla Województwa D. na lata 2007-2013 (RPO WD), tj: 1) Sekcja 1 Kryteria kluczowe specyficzne dla poszczególnych Priorytetów Kryterium 1 Charakterystyka parku/inkubatora - Czy park technologiczny/inkubator technologiczny itp. oferuje usługi w zakresie transferu innowacji oraz osiągnięć sektora B + R dla przedsiębiorstw? 2) Sekcja 3 Metodologia/jakość zarządzania projektem/cel projektu (dotyczy projektu) Kryterium 1 Zgodność z założeniami programu - Czy cel projektu i jego uzasadnienie jest zgodne z celami priorytetu RPO? 3) Sekcja 4 Kosztorys i efektywność kosztowa (dotyczy projektu) Kryterium 1 Zasadność wydatków - Czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowane w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia jego celów? Kryterium 2 Adekwatność wydatków - Czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań? Jednocześnie wskazano, że projekt uzyskał 23,5 pkt, co stanowi 65,28 % maksymalnej ilości możliwych do uzyskania punktów w ramach oceny kryteriów dodatkowych. Motywując swe stanowisko instytucja zarządzająca odwołała się w pierwszym rzędzie do szczegółowego uzasadnienia oceny poszczególnych kryteriów zgodnie z załączonymi formularzami oceny merytorycznej ekspertów. Następnie instytucja zarządzająca wyjaśniła, w zakresie projektów poddanych ocenie w ramach naboru nr [...] wątpliwości dotyczyły dwóch aspektów: ryzyka niezgodności niektórych podmiotów ubiegających się o wsparcie projektów w ramach tego naboru oraz planowanych do realizacji przedsięwzięć z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 roku w sprawie udzielania pomocy na wzmacnianie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2009 roku, Nr 85 poz.719; zwanego dalej rozporządzeniem), w szczególności w zakresie rzeczywistego, a nie wyłącznie formalnego spełnienia definicji instytucji otoczenia biznesu; rzeczywistego, a nie wyłącznie deklarowanego zakresu realizowanych projektów, w tym proporcji, w jakich uwzględniono budowę obiektów kubaturowych do działań w zakresie inwestycji prorozwojowych, m. in. w zakresie doradztwa, transferu nowych technologii, komercjalizacji nowych technologii i współpracy przedsiębiorców z sektorem badań i rozwoju. W trakcie procesu oceny projektów, m.in. w wyniku zainteresowania opinii społecznej, wpłynęły sygnały wskazujące na dowolność interpretacyjną wnioskodawców w zakresie definicji instytucji otoczenia biznesu, co spowodowało, że wśród projektów przekazanych do oceny merytorycznej mogły znajdować się projekty, które mimo używanej nazwy "inkubator" lub "park" dotyczyły w rzeczywistości komercyjnych przedsięwzięć. Dodatkowo zwrócono uwagę, że część wnioskodawców to nowoutworzone podmioty, nie posiadające historii funkcjonowania i osiągnięć w zakresie wspomagania rozwoju przedsiębiorczości w regionie - co sugeruje, że zostały one utworzone "pod prowadzony nabór". Ponadto pozyskano informacje na temat projektu strony skarżącej, dające podstawę do wniosku, iż ukryty cel tej inwestycji może być typowo komercyjny i sprzeczny z zasadami ogłoszonego naboru. Przypuszczenia te potwierdzał m.in. folder reklamowy, z którego wprost wynikało, że celem inwestycji będzie poprawa obsługi pacjentów poprzez utworzenie nowoczesnego ośrodka zdrowotnego, a w nim m.in. prywatnych gabinetów lekarskich, bloku operacyjnego, sal zabiegowych. Dodatkowo D. Instytucja Pośrednicząca poinformowała, że wnioskodawca ubiegał się o wsparcie w ramach działania 1.2 RPO WD, na komercyjny projekt dotyczący tej samej nieruchomości, która we wniosku do działania 1.4 została przedstawiona jako "park, inkubator". W związku z powyższym, dbając o bezpieczeństwo środków publicznych, przeprowadzono w instytucji zarządzającej analizę danych zawartych we wszystkich projektach poddanych ocenie merytorycznej, pod kątem potwierdzenia bądź wykluczenia powyższych sygnałów oraz informacji. Ustalono, że w przypadku niektórych projektów wnioskodawcami są podmioty nowoutworzone, nie posiadające historii funkcjonowania i osiągnięć w szczególności w zakresie tworzenia korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości w regionie. Ponadto ich cechą wspólną była struktura własności, w skład której wchodziły osoby prywatne lub prywatne podmioty prawa handlowego, a także profil przedsiębiorców, dla których kierowana miała być infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektów (m.in. przedsiębiorcy branży medycznej, branży lotniczej, turystyczno-uzdrowiskowej, czy sportowo-rekreacyjnej). Po uwzględnieniu charakteru planowanych do wybudowania inkubatorów/parków (medyczny, sportowo-rekreacyjny, turystyczno-uzdrowiskowy itp.) można było przyjąć założenie, iż po upływie wymaganego okresu trwałości projektów mogą one stanowić podstawę komercyjnej działalności przynoszącej korzyści finansowe przede wszystkim właścicielom wybudowanej infrastruktury, a udział w naborze, przy spełnieniu jego minimalnych wymagań wykorzystano jako formę zapewnienia wnioskodawcom w przyszłości źródła dochodów z tytułu wynajmu/dzierżawy nieruchomości wybudowanych z udziałem środków EFRR. Dalej przytoczono, że instytucja zarządzająca jest, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. oraz ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, odpowiedzialna za zarządzanie programem operacyjnym i jego realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami (sound financial management). Jeżeli poweźmie jakiekolwiek wątpliwości co do projektów - niezależnie od etapu ich oceny czy wdrażania - jest zobowiązana do ich wyjaśnienia. W związku z powyższym Dyrektor Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego w dniu [...] października 2012 r. wystosował pismo do Dyrektora Departamentu Koordynacji i Wdrażania Programów Regionalnych w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, zawierające prośbę o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie. Korespondencja z Ministerstwa (odpowiedź z dnia [...].10.2012 r.) potwierdziła zasadność wątpliwości oraz konieczność ponownej oceny projektów złożonych w naborze [...] "Parki, inkubatory, transfer technologii". Mając na względzie, że pierwsza ocena merytoryczna w ramach naboru została dokonana przed uzyskaniem wymienionych zaleceń oraz z uwagi na fakt, że na etapie oceny formalnej, zgodnie z kryteriami, bada się m. in. kwalifikowalność wniosku oraz wnioskodawcy wyłącznie w ujęciu formalnym, na podstawie bezpośrednich zapisów odnoszących się do danych kryteriów, zawartych w konkretnych polach formularza wniosku o dofinansowanie lub załączonych dokumentach, w dniu [...].10.2012 r. Zarząd Województwa D. podjął decyzję o konieczności przeprowadzenia ponownej oceny merytorycznej wszystkich projektów z naboru nr [...] oraz o uwzględnieniu wyłącznie jej wyników, jako podstawy dalszej procedury wyboru projektów. W kontekście zaś rekomendacji Ministerstwa ocenie merytorycznej poddano ze szczególnym uwzględnieniem rzeczywisty cel działalności podmiotów ubiegających się o wsparcie w zakresie spełnienia definicji instytucji otoczenia biznesu, tj. czy mamy do czynienia z nowoczesnymi instytucjami otoczenia biznesu, których działalność oparta jest na nowoczesnej organizacji współpracy nauki i przedsiębiorczości, oferującymi przedsiębiorcom usługi wspierające w szerokim zakresie (m.in. tworzenia, prowadzenia i rozwoju przedsiębiorstwa, poprzez udzielanie informacji, szkolenia, doradztwo, usługi B+R itp.), a nie tylko podmiotami formalnie spełniającymi tę definicję poprzez zamieszczenie odpowiednich zapisów w statutach czy umowach spółek (np. nie działania dla zysku, przeznaczania go na cele statutowe, nie wypłacania dywidend). Ponadto zweryfikowano, czy przyjęte przez wnioskodawców założenia, planowany przedmiot projektów, jak również deklarowane ich rezultaty, szczególnie w odniesieniu do zakresu projektów, biorąc pod uwagę proporcje w jakich uwzględniono budowę obiektów kubaturowych do działań w zakresie inwestycji prorozwojowych, w rzeczywistości spełniać będą cele Działania 1.4 RPO WD i naboru nr [...], tj. czy udzielone wsparcie przyczyni się do rzeczywistego rozwoju infrastruktury opartej o proinnowacyjne instytucje, zajmujące się inkubacją i komercjalizacją innowacji (np. parki technologiczne, inkubatory technologiczne), wspierające tworzenie i rozwój przedsiębiorstw poprzez wyspecjalizowane usługi oraz udostępnienie infrastruktury niezbędnej do prowadzenia działalności gospodarczej (np. parki przemysłowe, inkubatory przedsiębiorczości). Przed uzyskaniem wypowiedzi Ministerstwa, w swojej pierwszej ocenie eksperci odnieśli się wyłącznie do warstwy deklaratywnej zapisów dokumentacji, a nie do stanu rzeczywistego jaki przyniesie zrealizowany projekt. Dokonując drugiej oceny, eksperci w sposób szczegółowy zbadali stan formalny i rzeczywisty przedsięwzięcia. Oceniając negatywnie kryterium nr 1 z sekcji 1 pn. "Charakterystyka parku/inkubatora" uznali, iż poza warstwą deklaratywną opisu w dokumentacji projektu nie znajduje się rzeczowych i wiarygodnych zapisów potwierdzających, iż park technologiczny medyczno-inżynieryjny wraz z inkubatorem oferować będą usługi w zakresie transferu innowacji oraz osiągnięć sektora B+R dla przedsiębiorstw. Tym samym uznano, iż cel projektu nie jest zgodny z celami określonymi w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 roku, a w konsekwencji nie mógł on spełnić kryterium nr 1 w sekcji 3 w zakresie zgodności z wymogami ogłoszenia o naborze nr [...], wynikającymi z celów Priorytetu 1 i Działania 1.4 Regionalnego Programu Operacyjnego. Nie można było zatem uznać, że wydatki kwalifikowane w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia niezgodnego z RPO WD celu projektu (kryterium nr 1 w sekcji 4), jak również, że ich wysokość jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań (kryterium nr 2 w sekcji 4). Eksperci uznali, iż nakłady finansowe projektu służyć miały utworzeniu nowoczesnego i ekskluzywnego obiektu świadczącego szereg usług medycznych, a nie stworzeniu obiektu służącemu transferowi innowacji oraz osiągnięć sektora B+R dla przedsiębiorstw. Dokonanie analizy i oceny projektów w tym ujęciu, z uwagi na dowolność interpretacyjną, było utrudnione przed otrzymaniem stanowiska Ministerstwa dotyczącego zapisów rozporządzenia stanowiącego podstawę przedmiotowego naboru. Na poparcie swego stanowiska, instytucja zarządzająca zacytowała fragmenty motywów pisemnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III SA/Wr 57/13) oraz z dnia 16 lipca 2013 r. (sygn. akt III SA/Wr 92/13) dotyczących skarg innych wnioskodawców dotyczących tego samego naboru. W skardze do Sądu, domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju: 1) art. 26 ust. 2, a to zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, co w konsekwencji spowodowało dokonanie wadliwej oceny projektu; 2) 26 ust. 1 pkt 4 poprzez dokonanie wyboru projektów, które mają być dofinansowane w oparciu o przyjęte przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego stanowisko w zakresie ustalenia definicji instytucji otoczenia biznesu, jednocześnie z zakwestionowaniem możliwości ubiegania się przez skarżącego o dofinansowanie z uwagi na jego status prawny - spółki non-profit, wbrew kryteriom zawartym w treści ogłoszenia o naborze wniosków nr [...] wskazującemu, że do składania wniosków w ramach przedmiotowego konkursu były instytucje otoczenia biznesu do których zalicza się "(...) firmy prywatne świadczące usługi dla przedsiębiorstw "; 3) art. 31 ust. 1 przez niezapewnienie uczestniczenia w ocenie projektu ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin celem zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektu złożonego przez skarżącą. Nadto skarżąca zarzuciła naruszenie postanowień "Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013": 4) zawartych w § 1 pkt 1 i 2 lit.a, a to zasady niezależności oceny dokonywanej przez rzetelnych i bezstronnych ekspertów Komisji Oceny Projektów i dokonanie kolejnej, trzeciej oceny wniosku, w kontekście definicji instytucji otoczenia biznesu, w sytuacji pozytywnego wyniku pierwotnej weryfikacji merytorycznej, w oparciu o niejednoznaczne twierdzenia Dyrektora Departamentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego zawarte w piśmie z dnia [...].10.2012 r. będące ocenami urzędnika sformułowanymi w sposób niedookreślony i sformułowanie na tej podstawie negatywnej oceny merytorycznej wniosku złożonego przez skarżącego; 5) § 4 pkt 3 lit.a poprzez zaniechanie respektowania gwarantowanej przepisami prawa jakości dokonywanych ocen / opinii przez dokonanie nierzetelnej i stronniczej oceny merytorycznej wniosków wbrew kryteriom merytorycznym zatwierdzonym przez Komitet Monitorujący RPO WD. Dopatrując się naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmacnianie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych następnie zarzuciła : 6) uchybienie § 2 pkt 3 przez pominięcie definicji instytucji otoczenia biznesu rozumianej jako mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca, a także przedsiębiorca inny niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca, bez względu na formę prawną, który nie działa dla zysku lub przeznacza zysk na cele statutowe i prowadzi działalność służącą tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości i wprowadzenie przesłanek negatywnych do tej definicji obejmujących nowoutworzone podmioty, nie posiadające historii funkcjonowania i osiągnięć w zakresie wspomagania przedsiębiorczości w regionie i odniesienie tak rozumianej definicji instytucji otoczenia biznesu do skarżącego; 7) § 3 przez pominięcie, że działalność instytucji otoczenia biznesu polega m. in. na doradztwie i szkoleniach, pomocy w tworzeniu nowych przedsiębiorców w otoczeniu instytucji naukowych i szkół wyższych w ramach preinkubatorów oraz akademickich inkubatorów przedsiębiorczości, pomocy dla nowopowstałych przedsiębiorców w ramach inkubatorów przedsiębiorczości, inkubatorów technologicznych i centrów technologicznych i odmówienie skarżącemu takich form i zakresu działalności w ramach zgłaszanego projektu. Skarżący zauważył, że niezależnie od braku podstaw do dokonywania interpretacji przepisów prawnych zawartych w akcie prawnym rangi rozporządzenia przez urzędnika ministerstwa, to przede wszystkim pismo Dyrektora Departamentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z dnia [...].10.2012 r. nie zawiera "szczegółowej interpretacji" zapisów powołanego rozporządzenia, które mogłyby być ocenione jako "nowa okoliczność", a która z kolei uzasadniłaby odejście od pierwotnie pozytywnej dla skarżącego oceny projektu. Z przedstawionego stanowiska Dyrektora Departamentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, będącego podstawą powtórnej oceny merytorycznej projektu wynika wprost, że zapytanie z dnia [...] września 2012 r. Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. w sprawie wątpliwości dotyczących spełniania przez podmioty zgłoszone w ramach konkursu na Działanie 1.4 RPO WD definicji instytucji otoczenia biznesu (wymóg formalny), stanowiło w istocie sugestię w przedmiocie wykluczenia z ubiegania się o wsparcie instytucji otoczenia biznesu prowadzonych przez przedsiębiorców typu non-profit, których udziałowcami lub właścicielami są przedsiębiorcy prywatni lub osoby fizyczne. Pismo to doprowadziło do usankcjonowania preferencji dofinansowania projektów podmiotów prowadzonych/założonych przez instytucje o charakterze publicznym (np. samorządy, uczelnie wyższe) przy jednoczesnej negatywnej weryfikacji podmiotów spoza tego sektora. Stanowi to zdaniem strony skarżącej rażące naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Wnioskodawca zgodnie z zasadami naboru złożył wniosek o dofinansowanie, występując jako instytucja otoczenia biznesu w postaci spółki prawa handlowego typu non-profit, świadczącej usługi dla przedsiębiorstw, która nie działa dla zysku, przeznaczając swój zysk na cele statutowe i jednocześnie nie wypłacając dywidendy swoim udziałowcom. Motywując zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy oraz § 1 pkt 1 i 2 lit. a "Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów" przez dokonanie kolejnej, trzeciej oceny wniosku, w kontekście definicji instytucji otoczenia biznesu, skarżąca zarzuciła, że w zakresie wymaganych kryteriów oceniający przedstawili w zasadzie wykład na temat deklaracji wnioskodawcy a nie stanu faktycznego, uzasadniający zmienność opinii ekspertów w zależności od momentu w jakim wniosek jest oceniany. Argumentacja poruszona w toku oceny jest w zasadzie szerszym rozwinięciem poprzedniego stanowiska ekspertów, a nie niezależną oceną dokonaną na podstawie obiektywnej analizy dokumentacji. Zamiast oceny kryterium przedstawiono szeroką analizę działań instytucji zarządzającej w zakresie uzasadnienia powtórzenia oceny i uczyniono z niejednoznacznej interpretacji dokonanej przez Dyrektora Departamentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego podstawowe narzędzie oceny wniosku, które jako dokument bez żadnego statusu prawnego w ten sposób staje się podstawą weryfikacji wcześniejszych ocen niezależnych ekspertów. Użyty język w stylu "podtrzymuję negatywną ocenę" oraz "przywędrował" wskazuje na brak niezależności, zwłaszcza, że ekspert skupia się głównie na tłumaczeniu działań urzędu a nie na weryfikacji zapisów dokumentacji aplikacyjnej. Drugi z oceniających błędnie w przeświadczeniu strony skarżącej przeanalizował zapisy rozporządzenia, które rzekomo nakazują nowatorskie formy organizacji współpracy sfery B+R i przedsiębiorstw (tymczasem brak jest tam takich zapisów, co podnoszono już w toku odwołania). Dodatkowo błędnie analizuje relację kosztów i sugeruje, że 98% wydatków nie dotyczy Działania 1.4, podczas gdy koszty projektu rozkładają się w 98% na park technologiczny a w niecałych 2% na inkubator. W zakresie oceny spełniania przez wniosek skarżącego kryteriów kluczowych odnoszących się do wydatków - oceniający pomijają kwestie charakteru tego typu inwestycji, które w przypadku powstawania nowych instytucji otoczenia biznesu muszą dotyczyć głównie kosztów budowy obiektu Podawane przez nich procentowe wielkości udziału kosztów nie pozostają w faktycznym związku z celami projektu i są tylko efektem budowy od podstaw nowej infrastruktury. Nie mogą być zatem podstawą negatywnej weryfikacji, gdyż sytuacja taka występuje we wszystkich nowo budowanych obiektach (dominujący udział kosztów budowlanych). Pominięto argumentację, iż nie planuje się nabycia wyposażenia B+R gdyż zawarte umowy o współpracy zapewnią do niego dostęp. W ocenie zawarto wręcz stwierdzenia nieprawdziwe, jakoby wnioskodawca nie przedstawił alternatywnej formy wsparcia w tym zakresie w postaci firm zewnętrznych, wbrew treści odpowiedniej części wniosku (pkt. 8.1 Studium Wykonalności). Przeprowadzone oceny mają charakter niespójny. Rozbieżne stanowisko oceniających dotyczy bowiem kwestii wysokości wskaźników finansowych i ekonomicznych, które powinny być oceniane w oparciu o jednolity szablon oceny lub w odniesieniu do wyników prezentowanych przez równolegle oceniane projekty. Tymczasem oceniający w sposób odmienny odnoszą się do obiektywnych wartości liczbowych, co budzi poważne wątpliwości w zakresie rzetelności przeprowadzonej oceny. Zarzuty o rzekomo ogólnym opisie planowanych rozwiązań pozostają w sprzeczności z zapisami dokumentacji aplikacyjnej (pkt. 4.4 Studium Wykonalności). W przekonaniu strony skarżącej, opierając swą ocenę na treści cytowanego wyżej pisma Ministerstwa, stanowiącego dla ekspertów "narzędzie" postaci wykładni dokonanej w tym piśmie, bez wykazania, dlaczego daje się wiarę wykładni dokonanej przez urzędnika Ministerstwa, zaprzecza niezależności, jaką powinien przejawiać ekspert. Drugi ekspert, również oceniający negatywnie spełnienie kryteriów kluczowych, twierdzący, że należy odpowiedzieć sobie jednoznacznie na pytanie o rzeczywiste, a nie wyłącznie formalne spełnianie kryteriów kluczowych - tym samym daje świadectwo niezrozumienia, na czym polega ocena merytoryczna projektu. Stwierdzenie eksperta, że literalne wskazane w opisie, że projekt spełnia cele określone dla działań 1.4 RPO WD nie dowodzi, że taka sytuacja będzie miała miejsce w rzeczywistości, nie jest poparte jakąkolwiek argumentacją. Również odniesienie się przez tego eksperta do pisma Dyrektora Departamentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z [...].10.2012 r. jako zawierającego interpretację cyt.: "dającą (...) oceniającym możliwość dokonania oceny w szerszym aspekcie" przeczy bezstronności eksperta. Już tylko te przykłady z ocen ekspertów dowodzą niestosowania przez ekspertów zasady bezstronności oceny. W dalszej części wywodów skargi argumentowano, że skarżący będzie prowadził działalność w pełni zgodną z uregulowaniami w zakresie instytucji otoczenia biznesu, jak również zapewni ponadstandardowe wsparcie na rzecz rozwoju przedsiębiorczości oraz transferu innowacji i osiągnięć sektora B+R do przedsiębiorstw, co wynika m.in. z efektywnego połączenia w ramach jednej struktury zarówno parku technologicznego, jak i inkubatora przedsiębiorczości oraz szerokiego wsparcia dla procesów inkubowania nowych firm, co jednoznacznie wykazano zarówno w zapisach dokumentacji aplikacyjnej, jak i w przedłożonych porozumieniach o współpracy nowo tworzonego parku technologicznego z [...] uczelniami i innymi instytucjami otoczenia biznesu. W korelacji do powyższego za zasadne i adekwatne do planowanych korzyści w zakresie innowacyjności należy uznać planowane w związku z realizacją projektu wydatki. Przedmiotowy projekt zakłada budowę i uruchomienie parku technologicznego z inkubatorem przedsiębiorczości, którego celem będzie wsparcie innowacyjnej przedsiębiorczości, transfer innowacji i komercjalizacja technologii oraz aktywizacja współpracy nauki z biznesem. Oferta parku będzie polegała na udostępnianiu pomieszczeń oraz nowoczesnej infrastruktury, wraz z szeregiem wyspecjalizowanych usług doradczych ułatwiających podejmowanie i prowadzenie działalności o dużym potencjale innowacyjnym. Nauki medyczne plasują się jako jedna z czterech specjalizacji naukowych [...] uznanych za priorytetowe obszary naukowe. Dlatego też projekt zapewnia warunki dla efektywnej i nowoczesnej współpracy przedsiębiorstw ze sferą nauki. Potwierdzają to liczne załączniki dodatkowe w zakresie umów o współpracy z jednostkami naukowo-badawczymi oraz podmiotami wspierającymi przedsiębiorczość, które deklarują w ramach instytucji otoczenia biznesu kompleksową działalność w zakresie wspierania procesów komercjalizacji wiedzy i innowacji. W związku z powyższym za pozbawione jakiegokolwiek uzasadnienia uznać należy stwierdzenie, że przedłożone umowy o współpracy mają wyłącznie charakter deklaratywny i ogólny. Przedłożone potwierdzenia współpracy z jednostkami naukowo-badawczymi gwarantują bowiem, iż instytucja otoczenia biznesu stanowić będzie platformę współpracy sektora nauki i przedsiębiorstwa, w ramach której organizowane i prowadzone będą systematycznie procesy transferu innowacji oraz osiągnięć sektora B+R na rzecz przedsiębiorców. Założona ilość firm, które zostaną wyinkubowane na poziomie 16 firm odpowiada skali nakładów przeznaczonych na ten cel, dostępnej powierzchni planowanej w ramach obiektu, a efektywność kosztowa kształtuje się na podobnym poziomie jak innych instrumentach wsparcia nowych przedsiębiorstw ze środków krajowych i unijnych. Dodatkowa infrastruktura Parku zapewnia kompleksowe wsparcie w zakresie usług związanych z B+R dla co najmniej 200 przedsiębiorstw, co potwierdza szerokie oddziaływanie społeczno-gospodarcze projektu. W konkluzji swych wywodów strona skarżąca stwierdziła, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy instytucja zarządzająca nie zrealizowała wiążącej oceny prawnej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z [...].07.2013 r. w zakresie wskazania nowych okoliczności lub dowodów prowadzących do odmiennej oceny projektu. Za taką nową okoliczność nie może być uznana treść powołanego pisma Dyrektora Departamentu MRR z dnia [...].10.2012 r., a weryfikacja dotychczasowych ocen projektu zarówno pozytywnej jak i wtórnej – negatywnej, poprzez dokonanie kolejnej oceny nie została przeprowadzona według kryteriów przedstawionych w programie zatwierdzonym przez Komitet Monitorujący, a oparta została właśnie o stanowisko wyrażone we wskazanym piśmie. W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację, w szczególności w aspekcie niewykazania przez stronę skarżącą innowacyjnego charakteru planowanego przedsięwzięcia. Między innymi dodatkowo podniesiono, że realizacja usług w zakresie transferu technologii, komercjalizacji badań B+R, wdrażania innowacyjnych technologii, została przewidziana w projekcie w budynku C, gdy z treści projektu wynika, że w budynku tym ma się znajdować: szkoła rodzenia, apteka, dyżurka pielęgniarek, poczekalnia, punkt położnej, pokój masażu, chirurgia plastyczna itp., a zatem jest to infrastruktura pomocnicza i zarazem standardowa dla prywatnych praktyk lekarskich, nie zaś innowacyjna. Projekt nie zajmuje się wspieraniem branży medycznej, biologicznej, nie przewiduje ulokowania firm z dziedziny farmaceutycznej, biotechnologii, bioinżynierii. Zasadniczą działalnością ma być świadczenie usług medycznych dla pacjentów. Ponadto podkreślono, w kontekście zarzutu o braku niezależności, że Ministerstwo Rozwoju Regionalnego pełni w ramach organizacji regionalnych programów operacyjnych funkcje instytucji koordynującej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast po myśli § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 227, poz.1658 ze zm., zwanej dalej "ustawą"), której artykuł 30c ust. 1 stanowi, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca, który zgłosił do dofinansowania projekt, może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Według art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez stronę skarżącą przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa. Zgodnie z art. 60a rozporządzenia Rady (WE) z dnia 11 lipca 2006 r. nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 (Dz.U.UE.L.2006.210.25) instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do zadań instytucji zarządzającej należy określenie kryterium kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego. Stosownie natomiast do art. 5 pkt 6 b ustawy, kwalifikowalność wydatków oznacza spełnienie przez wydatki poniesione w ramach programów operacyjnych kryteriów określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26 ust.1 pkt 6. Na podstawie art. 29 ust. 1 instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3 - to znaczy w trybie konkursowym - ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej, przy czym ogłoszenie zawiera informacje obejmujące również kryteria wyboru projektów (pkt 6). Na tym tle należy zaznaczyć, że sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję w ramach ogłoszonego konkursu, generalnie ujmując, sprowadza się zatem do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w aktach prawa europejskiego, nadto w krajowym porządku prawnym na podstawie regulacji powszechnie obowiązujących, w tym w szczególności w przepisach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz przepisów wykonawczych, jak też założeń w programie operacyjnym (art. 15 ust. 4 ustawy), a także postanowień zawartych w dokumentach stanowiących system realizacji programu operacyjnego (art. 17 ust. 1 pkt 6 i ust. 1a ustawy), wprowadzających określone dla danego naboru procedury i warunki, w tym kryteria wyboru projektów. W świetle art. 26 ust. 2 ustawy instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Z brzmienia art. 31 ust.1 ustawy wnosić dodatkowo trzeba, że ocena projektu dokonywana przez właściwą instytucję ma być bezstronna i rzetelna i w tym celu ustawa dopuszcza w procesie wyboru projektów uczestnictwo ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Ostatecznie negatywnie oceniony przez instytucję zarządzającą w zaskarżonym rozstrzygnięciu projekt strony skarżącej, zatytułowany jako "[...]", ogłoszony został w ramach Priorytetu 1 Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 zatytułowanego jako "Przedsiębiorstwa i innowacyjność", dotyczy Działania 1.4 Infrastruktura wspierająca innowacyjność i przedsiębiorczość w regionie", w naborze o numerze [...] - "Parki, inkubatory, transfer technologii". Zdaniem instytucji zarządzającej projekt ten nie spełnia kluczowych kryteriów : - w sekcji 1 "Kryteria kluczowe specyficzne dla poszczególnych Priorytetów" kryterium 1 "Charakterystyka parku/inkubatora" – tzn., czy park technologiczny/inkubator technologiczny oferuje usługi w zakresie transferu innowacji oraz osiągnięć sektora B + R dla przedsiębiorstw? - w sekcji 3 "Metodologia/jakość zarządzania projektem/cel projektu" kryterium 1 "Zgodność z założeniami programu", tzn., czy cel projektu i jego uzasadnienie jest zgodne z celami priorytetu RPO? - w sekcji 4 "Kosztorys i efektywność kosztowa - kryterium 1 "Zasadność wydatków", tzn., czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowane w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia jego celów? Nadto nie spełnił kryterium 2 w tej sekcji – "Adekwatność wydatków", tzn., czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań? Konkluzja w zakresie takiej oceny merytorycznej została dokonana po ponownym przedstawieniu projektu (wniosku) strony skarżącej ekspertom, a to wobec sentencji zapadłego, prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt [...], który rozpoznawał już sprawę wskutek skargi strony skarżącej wywiedzionej od uprzedniego rozstrzygnięcia instytucji zarządzającej. Pierwotnie, w tamtym postępowaniu, projekt skarżącej – po przejściu fazy weryfikacji formalnej – został przekazany do oceny merytorycznej i na tym etapie uzyskał początkowo ocenę pozytywną, co pozwalało twierdzić, że instytucja zarządzająca nie doszukała się jakichkolwiek uchybień w zakresie ogłoszonych przez organizatora konkursu kryteriów. Radykalna zmiana stanowiska podmiotów oceniających wniosek nastąpiła dopiero przy ponownej ocenie projektu spółki. Zdaniem Sądu, ta ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i wobec tego Sąd przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa D. – jako instytucji zarządzającej. W pierwszym rzędzie zatem należało ustalić, czy w ponownym postępowaniu instytucja zarządzająca wykonała zalecenia zawarte w motywach powołanego wyroku albowiem według art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sąd w uzasadnieniu przytoczonego wyroku wskazał, że reguła dokonywania oceny wniosku - w razie powzięcia wątpliwości co do konkretnego projektu - na każdym etapie postępowania konkursowego, nawet w fazie zawierania umowy z beneficjentem, nie zwalnia instytucji zarządzającej z powinności skonkretyzowania w uzasadnieniu rozstrzygnięcia powodów podważenia pierwotnej, pozytywnej oceny merytorycznej projektu i zalecił, by przy ponownym rozpoznawaniu sprawy instytucja zarządzająca zweryfikowała pierwotną i wtórną ocenę projektu według kryteriów przewidzianych w programie, z uwzględnieniem zasad poprawnego sporządzania uzasadnienia, tak by jego treść umożliwiała kontrolę poprawności rozstrzygnięcia podjętego w konkursie. W tym kontekście trzeba przyznać, że instytucja zarządzająca wykonała dyspozycje Sądu. Dokonano kolejnej, tym razem trzeciej, wyczerpującej oceny projektu przez dwóch niezależnych ekspertów w kontekście spełnienia obowiązujących kryteriów kluczowych. Obie opinie są zbieżne co do niespełnienia opisanych kryteriów, zarówno oceniający eksperci, jak i instytucja zarządzająca wyjaśnili wyczerpująco powody uprzedniej zmiany stanowiska. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w tej materii jasne, nie budzi wątpliwości i Sąd w składzie obecnie orzekającym je podziela. W takim zaś świetle uznać należy, że przeprowadzona ocena wniosku jest zgodna z prawem. Nabór oraz ocena merytoryczna wniosku strony skarżącej o dofinansowanie projektu zostały przeprowadzone na podstawie obowiązujących przepisów prawa, procedur i zasad właściwych dla konkursu, w którym projekt skarżącej spółki uczestniczył. Wbrew twierdzeniom skargi instytucja zarządzająca formalnie ujmując nie odmówiła stronie skarżącej statusu instytucji otoczenia biznesu w świetle rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmacnianie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2009 r., Nr 85, poz.719) oraz reguł zawartych w Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego i objętych Ramowym Planem Realizacji RPO WD. Nie wprowadzono także dodatkowych elementów do hipotezy normy prawnej definiującej w § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia instytucję otoczenia biznesu. Zaprezentowane przekonanie strony skarżącej nie znajduje oparcia w materiale sprawy. Legitymowanie się przez wnioskodawcę określonym statusem nie jest okolicznością wystarczającą do udzielenia dofinansowania a zatem samo zgłoszenie się przez stronę skarżącą do konkursu, jako instytucji otoczenia biznesu, nie oznaczało, że przedstawiony projekt może automatycznie przejść pozytywnie etap oceny merytorycznej. Formalne posiadanie tego statusu warunkowało jedynie pozytywną, wstępną ocenę formalną wniosku, otwierając dalszą procedurę tym razem oceny merytorycznej zgłoszonego projektu i zostało przez skarżącą spełnione. Wynika to również z ogłoszenia o naborze, na który powołuje się strona skarżąca. Wyraźnie w nim stwierdzono, że ocena złożonych wniosków dokonana zostanie na podstawie zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD "Kryteriów wyboru operacji finansowanych w ramach RPO WD na lata 2007-2013", obowiązujących w dniu ogłoszenia naboru, z zastrzeżeniem, że projekty powinny być przygotowane zgodnie z prawem europejskim i prawem krajowym, w szczególności z zapisami: Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013, Szczegółowego Opisu Priorytetów RPO WD na lata 2007-2013 (obowiązującego w dniu ogłoszenia naboru), Poradnikiem dla Beneficjenta, Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego i instytucji zarządzającej RPO WD oraz Linią demarkacyjną pomiędzy Programami Operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej, Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 roku w sprawie udzielania pomocy na wzmacnianie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych. Projekt strony skarżącej nie spełniał właśnie – jak prawidłowo ustaliła instytucja zarządzająca w wyczerpującym uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia – kilku, opisanych na wstępie - kluczowych kryteriów oceny merytorycznej projektu, zawartych w powołanych "Kryteriach wyboru operacji finansowanych" i to było przyczyną negatywnej oceny a w konsekwencji nie przedłożenia projektu do fazy dofinansowania, nie zaś zakwestionowanie formy prawnej aplikującego w ramach ogłoszonego konkursu podmiotu, tudzież nie legło u podstaw oceny badanie, jak niezasadnie zarzucono w skardze - "historii" jego działalności. Kryteria kluczowe, którym strona skarżąca nie sprostała, nie odwołują się zresztą do przesłanki formy prawnej wnioskodawcy, czyli kwestii podmiotowości, lecz w ujęciu przedmiotowym odnoszą się przede wszystkim do kategorii działań jakie będzie podejmował, czyli typu oferowanych usług, które mają się mieścić w pojęciu transferu innowacji oraz osiągnięć sektora badawczo-rozwojowego dla przedsiębiorstw i w tym sensie winny pozostawać w korespondencji z celami priorytetu RPO. Wskazuje na to ewidentnie brzmienie zakwestionowanych kryteriów. Godzi się przy tym podkreślić, że skoro projekt został zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości. W przeciwnym razie trzeba liczyć się z tym, że sformułowania projektu nacechowane znacznym stopniem ogólności, bez przekonującego uzasadnienia, tudzież pozostające w wewnętrznej sprzeczności, niespójne lub pozostawiające margines niedopowiedzenia, nie dadzą podstaw ekspertom i instytucji zarządzającej do uznania spełnienia kryteriów wynikających z przepisów prawa, dokumentacji konkursowej albo nie zostaną przydzielone punkty w liczbie satysfakcjonującej wnioskodawcę. W komentowanym przypadku, według trafnych w ocenie Sądu ustaleń i analiz dokonanych przez ekspertów oraz instytucję zarządzającą w procesie oceny merytorycznej wniosku, projekt strony skarżącej w istocie oznacza powstanie komercyjnego obiektu świadczącego w ramach prywatnych praktyk odpłatne usługi medyczne dla pacjentów na wynajmowanej dla tego celu powierzchni, a nie oferuje bynajmniej miejsca służącego transferowi innowacji oraz osiągnięć sektora badań i rozwoju dla przedsiębiorstw. W każdym bądź razie strona skarżąca należycie nie wykazała gwarancji realnego transferu innowacji i osiągnięć sektora badawczo-rozwojowego dla podmiotów gospodarczych, czemu winien służyć przedmiotowy projekt, zgodnie z ustalonymi przez Komitet Monitorujący kryteriami. Fakt wybudowania obiektu oraz usytuowania w nim prywatnych gabinetów lekarskich, bloku operacyjnego, sal zabiegowych, apteki etc., czy też okoliczność prowadzenia działalności medycznej, jeszcze nie oznacza sam w sobie innowacyjności ani nie wykazuje jej stopnia. W opinii z [...] września 2013 r. zasadnie ekspert wskazał, że z wniosku nie wynika zakup sprzętu wysokospecjalistycznego, który byłby wykorzystywany dla celów badawczych, a jedynie zapewniający podstawową infrastrukturę biurową i medyczną. Wniosek nie uwzględnia na przykład wyposażenia bloku operacyjnego. Ocena drugiego eksperta, z dnia [...] września 2013 r., jest w tej mierze zgodna, akcentując brak należytego skonkretyzowania przez wnioskodawcę tych elementów części opisowej projektu, na podstawie których można by było dopatrzyć się elementów innowacyjności (brak jest opisu specjalistycznego wyposażenia służącego transferowi technologii oraz przekształcaniu wyników badań naukowych i prac rozwojowych w innowacje technologiczne). Obie opinie również zasadnie kwestionują niespełnienie kryteriów w aspekcie wydatków. W opinii z dnia [...] września 2013 r. podniesiono słusznie dysproporcje między całkowitymi wydatkami na roboty budowlane na budowę obiektu a przeznaczonymi na inkubator przedsiębiorczości (98,02% a 1,98%). Umowy załączone do wniosku strony skarżącej są jedynie ramowe, niezobowiązujące, nie precyzują charakteru, rodzaju działań, w tej mierze odsyłając do postanowień innych umów, które mają strony dopiero zawrzeć w przyszłości, słusznie więc uznano je za nienależycie potwierdzające fakt wspierania innowacyjności bądź sfery badawczo-rozwojowej w regionie, w projektowanym przez skarżącą przedsięwzięciu. Przykładowo - nie można na ich podstawie wywieść, do jakiego konkretnie wyposażenia zapewniającego ponadstandardowe wsparcie na rzecz rozwoju przedsiębiorczości oraz transferu innowacji i osiągnięć sektora badań i rozwoju strona skarżąca uzyska dostęp, o czym w skardze zapewnia. W skardze do Sądu nie sprecyzowano również zarzutów w tej materii i nie zaprezentowano na czym w istocie zakładany przez stronę skarżącą "duży potencjał innowacyjny" ma polegać. Tym samym, zaplanowanych przez skarżącą wydatków prawidłowo nie uznano za konieczne do osiągnięcia celów, którymi powinny być transfer innowacji oraz osiągnięć sektora "B+R" dla przedsiębiorstw. W tej materii wypada bowiem zauważyć, że - jak wnosić należy z opisu Działania 1.4 "Infrastruktura wspierająca innowacyjność i przedsiębiorczość w regionie" zawartym w Uszczegółowieniu RPO WD - dofinansowanie wprawdzie jest przeznaczone między innymi na zakup bądź wytworzenie środków trwałych, niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania instytucji wspierających innowacje, lecz w celu wzmocnienia i wykorzystania potencjału sektora badawczo-rozwojowego oraz infrastruktury wspierającej innowacyjność i przedsiębiorczość w regionie (w tym centrów transferu technologii, parków technologicznych, inkubatorów technologicznych), a nie dla osiągnięcia jakichkolwiek innych celów. Chodzi zatem o wykazanie, czy zgodnie z kryteriami opracowanymi przez właściwą instytucję, wniosek przedsiębiorcy odpowiada rzeczywistym celom zapisanym w dokumentach programowych i jest możliwy do realizacji. Z dokumentu "Kryteria wyboru operacji finansowanych w ramach RPO WD na lata 2007-2013" wynika, że bada się, czy cel projektu jest zgodny z celami danego priorytetu RPO WD, strategiami rozwoju województwa i sektorowymi. W dokumentach programowych ("Kryteriach wyboru" oraz "Uszczegółowieniu RPO WD") postanowiono, że projekt nie kwalifikuje się do współfinansowania, jeżeli jest niezgodny z kryteriami wyboru określonymi przez Komitet Monitorujący lub nie przyczynia się do realizacji celów, założeń danego priorytetu lub działania. Analogiczny wniosek należy wyprowadzić z unormowań cytowanego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. Z brzmienia § 9 ust. 1 pkt 3 lit.a) wynika, że do wydatków kwalifikowalnych w ramach nowej inwestycji zalicza się niezbędne do jej realizacji wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie środków trwałych pod warunkiem wszakże, że ich nabycie pozostaje w bezpośrednim związku z celami projektu inwestycyjnego objętego pomocą. Chodzi tu o cel obiektywnie istniejący, to znaczy pozostający w zgodzie z dokumentacją, w tym przypadku konkursową, a zatem obowiązującą dla danego rodzaju dofinansowania, do którego dany projekt (wniosek) aspiruje. Tym samym, skoro celem jest wspieranie innowacyjności, dziedziny "B+R" to z treści przedstawionego projektu winien jawić się realny, a nie intencyjny tylko lub domniemany, związek pomiędzy planowanymi wydatkami a nowatorskimi rozwiązaniami. Lektura projektu strony skarżącej podstaw do wywiedzenia takiego związku, niestety - nie daje. W powyższym świetle nie można przyjąć by doszło do naruszenia przepisów § 2 pkt 3 i § 3 powołanego rozporządzenia ani też art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy. Na tle postanowień "Regulaminu pracy KOP" Sąd nie dopatrzył się zarzucanego w skardze naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy w zakresie dochowania reguł przejrzystości i równego dostępu wobec wszystkich kategorii beneficjentów. Nie wprowadzono przecież żadnych zmian kryteriów, zasad, warunków etc. w toku całej procedury oceniania oraz wyłaniania projektów w ramach przedmiotowego naboru. Wszelkie czynności podejmowane przez właściwą instytucję były stosowane w równym stopniu wobec wszystkich wnioskodawców. Dotyczyło to również badania spełnienia kryteriów merytorycznych wskutek powziętych przez instytucję zarządzającą istotnych wątpliwości i w ich rezultacie przedłużenia (w poprzednim postępowaniu) terminu dokonania oceny merytorycznej. Podano to do powszechnej wiadomości. Do naruszenia komentowanych zasad doszłoby w szczególności w sytuacji, gdyby stosowano różne kryteria oceny względem różnych (potencjalnych) beneficjentów lub zmieniono zasady podczas konkursu. Tego rodzaju przypadki w sprawie nie zaistniały. Weryfikacja natomiast stanowiska na podstawie takich samych kryteriów i w stosunku do wszystkich wnioskodawców, zwłaszcza jeśli następuje to już na tle wstępnej analizy wszystkich zgłoszonych projektów po zaznajomieniu się z nimi, dającej obraz całości – nie uchybia tym zasadom, tym bardziej, że jak wnosić należy z art. 31 ust. 1 ustawy, ocena projektów ma być rzetelna, co oznacza ocenę wnikliwą, opierającą się na dokładnym ustaleniu spełnienia wszelkich przesłanek ustanowionych przepisami prawa oraz w ramach systemu realizacji RPO WD dla udzielenia dofinansowania ze środków publicznych i działania podejmowane przez instytucję zarządzającą temu mają służyć. Sprzeciwiałoby się tej regule przyjęcie, że błędna, niepełna, nie oparta na wszechstronnym rozważeniu całokształtu istotnych okoliczności faktycznych i prawnych ocena merytoryczna nie może w ogóle podlegać korekcie w trakcie nie zamkniętej jeszcze formalnie procedury dokonywania takiej oceny, celem wyłonienia projektów do dofinansowania. Analiza nadesłanych akt, w tym formularzy oceny merytorycznej wniosku, nie potwierdza przekonania strony skarżącej, że ocena ekspertów nie była oceną niezależną, samodzielną, bezstronną lub nie wynikała z przyjętych i opublikowanych w dacie ogłoszenia naboru kryteriów wyboru projektów, nie dotyczyła konkretnie projektu strony skarżącej, bądź została sporządzona wbrew postanowieniom przyjętym w "Regulaminie pracy Komisji Oceny Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013". W skardze nie sprecyzowano także jakichkolwiek podstaw, na mocy których można by było powziąć wątpliwość co do kompetencji wypowiadających się w sprawie ekspertów. Polemiczna jedynie natura zarzutów skargi oraz twierdzeń na ich poparcie nie może stanowić wystarczającego asumptu do podważania umiejętności ekspertów oraz stopnia ich wiedzy specjalistycznej. Treść pisma Ministerstwa Regionalnego Rozwoju z dnia [...] października 2012r. jest ogólna, nie dotyczy bezpośrednio strony skarżącej, odnosi się wyłącznie do zaistniałych generalnie wątpliwości o charakterze prawnym, nie kreuje natomiast nowych kryteriów oceny zgłoszonych projektów. Pismo to w żadnym razie nie miało charakteru wiążącego dla rozstrzygnięcia, czy dany projekt (w tym strony skarżącej) spełnia kryteria kluczowe oceny merytorycznej. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.