III SA/Wr 801/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M.K. na decyzję Starosty Z. z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...], w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Starosty Z.. Z nagłówka skargi wynikało, że skarżący ma miejsce zamieszkania w N.. Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego (adwokat M.M-K.), do usunięcia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braku formalnego skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wezwanie to doręczono w dniu [...] grudnia 2014 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi. Dlatego też, zarządzeniem z dnia [...]grudnia 2014 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia – w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych skargi, poprzez podpisanie egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy lub przesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało wysłana na podany w skardze adres skarżącego w N. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi i ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, z powodu jej nieodebrania przez adresata, została zwrócona do Sądu (data wpływu – [...] kwietnia 2015 r.). Po przeprowadzeniu – zainicjowanego przez Sąd – postępowania reklamacyjnego mającego na celu ustalenie prawidłowości doręczenia skarżącemu opisanego wcześniej wezwania, Poczta Polska poinformowała, iż na podstawie informacji udzielonej przez niemieckiego operatora pocztowego ustalono, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu, została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Dodatkowo wskazano, że uwzględniając wszystkie powzięte ustalenia w sprawie, nie było podstaw do kwestionowania podanej przez niemieckiego operatora pocztowego przyczyny zwrotu przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce (§ 1). W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (§ 2). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do uzupełnienia braku skargi oraz do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w wyznaczonym mu w tym celu terminie, nie wykonał doręczonego mu zarządzenia do dnia dzisiejszego, w konsekwencji czego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 299 § 2 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Niezależnie od dotychczas przedstawionych powodów należy dodatkowo wskazać, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi stała się wydana w pierwszej instancji decyzja Starosty Z.. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powołanych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie może być już zaskarżona w administracyjnym toku instancji (poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co jednak wynikać musi z przepisów szczególnych. Oznacza to zatem, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie (jak w sprawie poddanej kontroli Sądu), przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji, wydaną w tej sprawie. Skoro zatem w niniejszej sprawie skarżący zaskarżył pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie, to tym samym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, także na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na względzie przedstawione okoliczności, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.