III SA/Wr 802/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na [...] r. wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na skutek sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r. sygn. akt III 802/09 postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia [...] r. T. K. (zwany dalej skarżącym) wystąpił o zwolnienie z kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w dniu [...] r. na urzędowym formularzu oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, od [...] r. nie posiada stałego dochodu, a środki finansowe uzyskiwane z tytułu prac dorywczych oraz z "wyprzedaży majątku spółki" wynoszą miesięcznie ok. [...] zł i przeznaczane są na wyżywienie i opłatę za energię elektryczną. Nadto wskazywał, że nie może podjąć stałego zatrudnienia z uwagi na utratę prawa jazdy, orzeczony sądowy zakaz prowadzenia działalności gospodarczej i zły stan zdrowia ([...]). Postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia [...] r. przyznano wprawdzie skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, aczkolwiek pismem z dnia [...] r. skarżący od niniejszego rozstrzygnięcia wniósł sprzeciw prosząc o "uzupełnienie rozstrzygnięcia o zasądzenie na jego rzecz zaliczki w łącznej kwocie [...] zł.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu sprzeciw został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Takie rozwiązanie normatywne oznacza, że kwestię przyznania prawa pomocy uznaje się za nierozstrzygniętą i jest ona ponownie rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sąd pierwszej instancji. Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem tylko takie żądanie zostało określone we wniosku złożonym na urzędowym formularzu). Nadmienić nadto należy, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 p.p.s.a.). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.