III SA/Wr 810/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi J.G. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego T. G., na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie opisane w osnowie niniejszego postanowienia. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Autor wniosku nie przywołał jednak żadnych okoliczności na jego poparcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie ma postanowienie o zawieszeniu postępowania. Zaskarżone postanowienie ma charakter czynności procesowej i nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Dalsze skutki kontynuowanego postępowania mogące hipotetycznie wystąpić, nie mogą mieć wpływu na rozpoznanie wniosku. Zawieszenie postępowania nie kreuje bowiem nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Należy ponadto wskazać, że związki przyczynowe pomiędzy zawieszeniem postępowania, a ewentualnymi skutkami, są nazbyt daleko idące i w żadnym razie nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącego. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia.