III SA/Wr 815/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 19 października 2017 r. skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wywiódł skargę na wskazaną w sentencji orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r. skarżący wniósł o cofnięcie skargi w całości. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U.z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącego - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Z uwagi na złożenie oświadczenia o cofnięciu skargi - przed wydaniem przez referendarza sądowego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy i przed wezwaniem do uiszczenia wpisu - nie skierowano do skarżącego takiego wezwania.