III SA/Wr 829/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Q. H. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automatach poza kasynem gry. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że za jego zasadnością przemawiają okoliczności wskazane w treści skargi, a w szczególności brak jednolitego stanowiska Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniu, różna praktyka organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej. Dodatkowo, skarżący zwrócił uwagę na podobieństwo niniejszej sprawy do spraw rozpatrywanych przez WSA w Poznaniu m.in. pod sygn. I SA/Po 692/12, I SA/Po 693/12, I SA/Po 729/12, I SA/Po 730/12 oraz I SA/Po 674/13 w których sąd orzekł o zasadności skarg oraz uchylił zaskarżone decyzje. Skarżący przywołał także szereg orzeczeń sądów administracyjnych, w których sądy wstrzymały wykonanie decyzji w sprawach dotyczących wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołuje się na art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże wniosek nie zawiera uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w tym przepisie – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że zostały spełnione wszystkie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji oraz przywołania licznych orzeczeń sądów administracyjnych dotyczących wstrzymania wykonania decyzji w sprawach wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Tymczasem wniosek musi zawierać uzasadnienie i uzasadnienie to powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący w ogóle nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym wyżej przepisie. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo powstania szkody i spowodowania wobec niej trudnych do odwrócenia skutków. Brak wskazania przez skarżącego jakichkolwiek argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.