III SA/Wr 835/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA - Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA - Marek Olejnik, Protokolant Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A S.A. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. A spółka akcyjna we W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Jak wynika z akt sprawy istotą sporu między stroną skarżącą a Dyrektorem Izby Skarbowej we W. jest kwestia dopuszczalności opodatkowania pożyczki otrzymanej od akcjonariusza w oparciu o ustawę z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych w świetle obowiązującej Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Wskazane wyżej zagadnienie prawne jest przedmiotem pytania prejudycjalnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt I SA/GI 731/09 skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Nie może budzić wątpliwości, że rozstrzygnięcie zapadłe przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej będzie miało podstawowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Z tego też powodu, w oparciu o wskazany wyżej przepis zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania pytania prejudycjalnego było konieczne. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.