III SA/Wr 839/14

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia ... w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 100 zł (sto złotych); 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W skardze na wyżej oznaczoną decyzję skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku złożonym w dniu 19 grudnia 2014 r. na urzędowym formularzu skarżący wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z rodzicami, którzy go utrzymują (łączny ich dochód wynosi 2400 zł). Dodał, że od 2013 r. (gdy zakończył prowadzenie działalności gospodarczej, która generowała straty) nie może znaleźć zatrudnienia, nie posiada rachunku bankowego, a wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika pokrywają mu rodzice. Oświadczył, że posiada nieruchomość rolną o pow. 1 ha i byłby w stanie ewentualnie uiścić wpis sądowy od skargi do kwoty 100 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270). Podniesione przez skarżącego w toku postępowania okoliczności wskazują na zasadność uwzględnienia wniosku w części. Konieczność partycypowania przez niego w kosztach sądowych znajduje uzasadnienie w posiadanej przez niego sytuacji materialnej (skarżący korzysta ze wsparcia swoich rodziców), w szczególności, że sam wnioskodawca przyznał, iż jest w stanie uiścić wpis sądowy w wysokości 100 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.